ตื่นแต่เช้า
14 November 2008 - 10:32
เป็นอีกวันที่ตื่นด้วยความสดใสแต่เช้าตรู่ ระยะหลังพยายามเข้านอนก่อนเที่ยงคืนเพื่อจะได้ตื่นแต่เช้า ให้เป็นปกติเหมือนตอนยังเล็ก แต่ยังไม่ได้ขนาดนั้น ยังจำได้ว่าสมัยยังเล็กจะต้องตื่นก่อนตีสี่เพื่อทำอะไรหลายอย่าง ภาระและหน้าที่ประจำวัน ซ้ำๆ กันทุกวันกระทั่งเข้าเรียนในตัวจังหวัด
สายหมอก อากาศเย็นเฉียบ กับกาแฟขมเข้มอุ่นๆ หนึ่งแก้ว เข้ากันดีเหลือเกิน ไม่มีขนมหรือจาโก้ย มีแต่กาแฟกับที่ขาดไม่ได้คือข่าวเช้า “พี่ปอง-น้องเก๋” ที่ต้องตื่นมาฟังทุกวัน
คนแก่ว่าไว้ใครตื่นแต่เช้าได้เปรียบกว่าคนอื่น แม้ ๒๔ ชั่วโมงเท่ากัน แต่มีวันที่ยาวนานกว่าคนอื่น ทำอะไรได้มากมาย เห็นจะจริงตามนั้นท่านว่าไหม
เป็นอีกเช้าที่ยังสลัดความหมกมุ่นเรื่องกล้องไม่พ้น ความหมกมุ่นของผมวนๆ อยู่ที่กล้อง Leica (ไลก้า) ค้นอัลบัมเก่าที่ถ่ายด้วยกล้องฟิล์ม นึกถึงความวาวและละมุนของภาพที่ถ่ายบรรยากาศหาดแหลมตาชีที่ปัตตานี ฟ้าและสันทรายที่สวยหมดจด เป็นความสุขของวันเก่าๆ ที่มีความทรงจำล้ำค่าที่ไม่มีวันคืนกลับไปได้อีก ย่ำค่ำวันนั้นบนสันทราย..อย่าทราบเลยครับว่าเรื่องอะไร
กล้องตัวนั้นถ้าจำไม่ผิดคงเป็น Leica M6 ในตำนาน ที่ใครคนหนึ่งบอกว่า “เลยจาก Leica M6 ไปแล้วล้วนแต่ฟุ่มเฟือย” จำได้ว่าอาจารย์เคยใช้ให้ผมลองใช้แฟลชถ่ายรูปตอนแดดเปรี้ยงและให้เทียบกับถ่ายโดยไม่ใช้แฟลช คุณว่าภาพไหนสวยกว่ากัน? ความรักฝังใจต่อไลก้าตัวนั้นนำพาผมไปยัง Leica M8.2 เป็นกล้อง RF แบบดิจิตอล ที่อีกนานกว่าจะได้เป็นเจ้าของ ใครคนหนึ่งว่าไว้..กล้องที่ไม่มีเลนส์ Tele ทำให้เราใกล้ชิดกับสิ่งที่จะถ่ายมากขึ้น ได้สนทนาปราศรัย เห็นจะจริงตามนั้น ด้วยแทบทุกรูปที่ในที่ชุมนุมพันธมิตรฯ มีคำทักทายเสมอๆ ก่อนกดชัตเตอร์ และเห็นจะต้องแย้งด้วยเช่นกันว่าการได้ถ่ายภาพเหตุการณ์วันที่ ๗ ตุลา ผมไม่มีความปรารถนาใดเลยที่จะได้ “ใกล้ชิด” กับระเบิดแก๊สน้ำตา วันนั้นผมนึกถึงเลนส์ซูมตลอดทั้งวันเพราะไม่รู้ว่าระเบิดลูกไหนจะเข้ามาให้ได้ถ่ายแบบใกล้ชิด และอีกผลคือเจ้าอ้วนลูกชายผม ความใกล้ชิดทำให้มันหนีไปเสมอๆ ด้วยความรู้สึกถูกรบกวน ไม่ชอบใจ
หลังถ่ายภาพใกล้ชนิดเหล่านี้อ้วนก็ลุกไปจากที่ทำการแมว หาที่นอนใหม่จนต้องไปอุ้มเจ้าลูกชายกลับมา ..
ครั้งที่ “ตื่นพร้อมตะวัน” จะนึกถึงซันโตรี่เรดและแจ็คเดเนียลสำหรับก่อนหลับตา แต่ชีวิตที่ปราศจากแอลกอฮอล์ ยามเช้ากลับนึกถึงบรรยากาศตื่นไปนาสมัยที่ยังเด็ก นึกถึงเพลง “สวรรค์ชาวนา” ของก้าน แก้วสุพรรณ “ตื่นเถิดทราวัยดวงใจของพี่ รุ่งสางสว่างแล้วนี่ ตื่นเถิดคนดีอย่ามัวนิทรา. พี่แบกคันไถไล่ควายไปสู่ท้องนา น้องจงหูงข้าวคอยท่ากลับมาแล้วจะได้กิน..” แม่ลูกกับมอเตอร์ไซค์คันเก่าขี่ผ่าสายหมอกไปนา..
ความเดิมประเด็นใกล้เคียงกัน
(บางทีระบบก็มั่ว ..แต่คลิกอ่านเถอะ)- ด้วยรัก (1.000)
- ๑๔ เมษา (1.000)
- ปิ้งแมว เมื่ออ้วนเป็นโรคหัดแมว (1.000)
- แมวดอกไม้ (1.000)
- แล้วเราจะเจอกันได้อย่างไร (1.000)
- หลานแมวลืมตาแล้ว (RANDOM - 0.500)
n/e 
ป้าย: แมว 
หมวด: ชวนนอกเรื่อง 
Print
14 November 2008 เมื่อ 11:08
ถึงจะอ่านตอนสาย ยังได้อารมณ์ chill จากผู้เขียน
นายแบบหล่อจัง
14 November 2008 เมื่อ 14:59
อยากฟัดนายแบบ
15 November 2008 เมื่อ 04:31
น้องเนสามารถมาก ถ่ายไม้หนีบผ้าให้ดูงามได้ขนาดนี้
เจ้าอ้วนนี่จมูก+ปากเป็นสีชมพู น่าจูบชะมัด แต่ว่าไม่ใช่คนรักแมวอ่ะ รักเด็กอย่างเดียว
..คนตื่นกลางคืน นอนกลางวันนี่ถือว่าได้เปรียบชาวบ้านหรือเปล่านะ.. ทำไมผู้ป่วยเขาไม่หายกลางคืนแล้วป่วยใหม่กลางวันบ้างนะ ..อยากรู้
15 November 2008 เมื่อ 09:41
@Prang_PAD
ของฝากจาก “ถ้ำ” ตะก่อนใครมาจากถ้ำพรรณราจะโดนผมแซว ว่าเป็นคนป่าคนเขาไม่พัฒนา
ยังอยู่ถ้ำอยู่รู
ผมว่านะ อย่างน้อยพี่สาวก็เป็นพยาบาลที่น่ารักคนหนึ่งที่ดูแลกลางคืน
เท่าที่พบมาคนไข้ป่วย พยาบาลงัวเงีย หรือไม่ก็ดูละคร ตามยากตามเย็น
ผมยังจำความรู้สึกตอนตาป่วยได้ คิดแล้วก็เจ็บใจ
วันนั้นอยากต่อยหมอสักเปรี้ยงด้วย
เอาแต่คุยไม่ดูว่าฟองอากาศเข้าไปกับสายยาง พวกตัดเจาะหลอดเลือดต่อสายยาง
แต่คุยกับเพื่อนหมอไปทำไป ตา-สมาธิไม่ได้อยู่กับสิ่งที่ทำ
ผมก็มือไม่ว่างต้องบีบที่ให้อากาศ ไม่อย่างนั้นหมอก็หมอเถอะ
วันเดียวกันพยาบาลฝึกหัดกลางวัน ไม่รู้หล่อนเรียนถึงปีสุดท้ายมาได้ยังไง
ชีพจรขึ้นเกินขีด บอกให้มาจัดการให้หน่อยไม่งั้นช็อค พวกมาก้มหน้าดูแล้วบอก “ปกติค่ะ”
นี่ถ้าไม่เรียนสรีรวิทยามาแล้วเชื่อตามพยาบาล ตาผมเรียบร้อยตั้งแต่ตอนนั้น
15 November 2008 เมื่อ 20:02
หัวก็น่าเขก
15 November 2008 เมื่อ 20:36
ตี 4 O_O!!
15 November 2008 เมื่อ 20:45
@istyle
ตีสี่หรือก่อน
ตอนเล็กๆ ต้องลุกขึ้นมาอ่านหนังสือ ทำการบ้านที่เหลือ ทำกับข่าวงานบ้าน และต้ออกไปช่วยพ่อขึ้นของบนรถ ตอนนั้นพ่อขับสองแถวจากหมู่บ้านไปตลาด สี่ขึ้นต้องติดรถไปช่วยขึ้นของ แล้วพ่อจะวนมาใกล้บ้านให้ลงราวๆ ตีห้า เข้าบ้านทำอะไรต่อ
ห้าครึ่งออกจากบ้านไปเก็บยาง หกครึ่งต้องกลับถึงบ้าน เข้าแผ่นยาง เจ็ดโมงกว่าต้องแจ้นไปขึ้นรถไปโรงเรียน
17 November 2008 เมื่อ 10:09
“เลยจาก Leica M6 ไปแล้ว ล้วนแต่ ฟุ่มเฟือย”
อ่านเป็นกาพย์ยานี11ได้เลย เจ๋งมั่กๆ
ลูกชายคุณเนน่ารัก
17 November 2008 เมื่อ 17:34
คุณ n/e อยากได้รูปเกี่ยวกับตลาดพันธมืิตรครับ ไปถึงตอนกลางคืน ไม่ค่อยกล้าถ่ายรูปเท่าไหร่ กำลังจะเขียนเชิญชวนฝรั่งไปเที่ยวกัน
17 November 2008 เมื่อ 17:42
ยิ้มทัก และขออนุญาตถ่าย คือวิธีง่ายๆ ที่จะได้รูปครับ
ไว้ถ้าเข้าไปจะถ่ายมาให้ครับ
19 November 2008 เมื่อ 10:27
ปกติก็ไม่ค่อยมีปัญหาอ่ะครับ แต่ช่วงหลังนี้ทุกคนต่างเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัย
ผมจะถ่ายพวกบังเกอร์เก็บไว้ ก็ไม่ค่อยกล้าแล้ว
แต่ถ้าไปตอนกลางวัน จะดูตรึงเครียดน้อยกว่าครับ