แมวอ้วนในลมหนาว

ว่ากันว่าปีนี้อากาศจะหนาวกว่าทุกปี นี่ก็เลยต้นเดือนธันวาคมมา ๑ ส่วน ๓ ของเดือนแล้ว แต่ไม่ยักหนาวเหมือนที่ว่า น้องบ่นหนาวแต่ผมไม่รู้สึกหนาว ไม่รู้เป็นไงและไม่เป็นไข้ด้วย แปลกแท้ๆ แต่ก็ดีแล้วครับ ปกติหน้าหนาวหมาแมวจะนอนเดี้ยงบนถนนเป็นการทั่วไป ดัชนีอากาศชนิดหมาแมวปีนี้ก็ไม่เห็นว่าจะนอนทั้งวัน-นอนตากแดดเหมือนปีก่อนๆ รวมถึงแมวก่อกวนส่วนตัว “เจ้าอ้วน” ลูกชายที่ใครๆ ก็ว่ามันหล่อ ตั้งแต่ติดสาวเมื่อเดือนสองเดือนก่อนอ้วนก็ผอมลงๆ จนเดี๋ยวนี้พุงแฟบแล้ว จีบสาวแต่ไม่ได้แอ้มสักตัวเพราะสาวถูกตอนไปหมดนานแล้ว ซ้ำแทบทุกตัวตอนนี้หมาคาบไปรับประทานหมดแล้ว เจ็บใจที่ต้องมาเห็นแมวรอบบ้านตายไปทีละตัวๆ 

หลายเดือนแล้วครับตั้งแต่อ้วนเรียนวิชา “ฉี่ปรี๊ดๆ” มาจากไอ้ขาวแมวจร ตั้งแต่นั้นก็ออกปฏิบัติการสำแดงอาณาเขตเริ่มที่ฉี่รดบ้านศัตรูเก่า ไล่ไปที่บ้านหมา นับตั้งแต่ “สีสวย” ไม่มีชีวิตอยู่แล้ว อ้วนก็กลายเป็นแมวตัวเดียวในบ้าน ที่เอาแต่ใจมากขึ้นทุกวันๆ จากที่ไม่เคยเที่ยวเป็นแมวเฝ้าบ้านและเป็นหน่วยแจ้งข่าวเวลาที่บรรดาสาวๆ หนีเที่ยว ตอนนี้อ้วนหนีเที่ยวเองแล้ว ชอบไปอยู่นอกบ้านทั้งวันจนผมต้องทำ “ที่ทำการแมว” ให้ได้นอนนอกบ้านให้ฉ่ำใจ

จนเมื่อสักอาทิตย์ก่อนที่เคยปล่อยให้เที่ยวได้ตามใจแล้วคอยตามดูเป็นระยะๆ อ้วนก็ก่อความกังวลใจโดยเริ่มมีวิชาลงเที่ยวข้างล่าง และดูเหมือนจะชอบใจด้วย สองครั้งแรกผมทันเห็น อีกสองครั้งลงไปตามเจอ ดูเหมือนมันจะรู้สึกผิดอยู่หรอกแต่ก็ยังจะไป จนเมื่อหลายวันก่อนหลังเราเสร็จภารกิจม้วนเดียวจบ อ้วนมารบเร้าจะไปเที่ยวตอนสามทุ่มกว่า น่าสงสารก็ปล่อยไปร้องแม๊วๆ อยู่ครู่เดียวผมตามออกไปดูหายไปแล้ว ตามหาทั้งคืนในทุกที่ที่คิดว่าอ้วนจะไปก็ไม่เจอ กระทั่งเที่ยงคืนกว่าก็ทำใจว่าถ้าไม่หนีเที่ยวตามประสาแมวหนุ่มก็หมางาบไปแล้ว อ้วนมันก็อายุปีครึ่งแล้ว ผมนอนหน้าคอมพ์และเปิดประตูทิ้งไว้เผื่ออ้วนจะกลับมา นอนด้วยความกังวลใจ

กระทั่งเช้าก็ยังไม่มีวี่แวว ออกตามหาอีกหลายต่อหลายรอบก็ไม่เจอ กระทั่งคิดว่าควรไปหาที่ “รังแมว” ของป้าอ๊อดที่ไกลออกไป คนดูแลรังแมวบอกว่ามีแมวแปลกปลอมวิ่งผ่านมาลักษณะตรงกับเจ้าอ้วน มีปลอกคอเขียว หากันอยู่พักหนึ่งเขาก็เรียก ป้าอ๊อดซึ่งรู้จักเจ้าอ้วนบอกว่าเจอแล้ว เจรจากันพักหนึ่งสามารถพากลับบ้านได้ นี่ถ้าเป็นเจ้าสวยหมดสิทธิ์แน่ๆ เพราะรายนั้นหนีอย่างเดียว ผมกลับมาพร้อมรอยแผลจำนวนมาก เพราะคนเดินผ่านไปผ่านมาและอ้วนไม่ยอมกลับ ยังติดใจจะอยู่กับสาวๆ เป็นสิบๆ ตัว อ้วนในสภาพมอมมาก เปื้อนหยากไหย้และครำจากท่อระบายน้ำถูกเช็ดเนื้อเช็ดตัว ปรากฏว่าตั้งแต่นั้นจนเลยล่วงอีกสองสามวันอ้วนกินเป็นยักษ์เป็นมาร กินวิสกัสทีละซองทั้งที่ก่อนนี้กินเมื้อละครึ่งซอง แถมกินบ่อยกว่าเดิมอีก ที่ร้ายกว่านั้นคือถ้าไม่ป้อนให้ด้วยมือจะไม่กิน ใส่ถ้วยให้กินแบบเดิมๆ นั้นไม่เอาแล้ว ใส่ถ้วยปั๊บฝังกลบทันที! 

แต่ละวันก็รบเร้าโวนวายแต่จะออกข้างนอก เช้า สาย บ่าย เย็น ค่ำ และดึก เสียงอ้วนโหดร้ายจนบางทีประสาทจะรับประทานผมเหมือนกัน ครั้นจะให้ออกอ้วนก็จะมุ่งตรงไปที่รังแมวในทันที แถมวันที่ผมพากลับอ้วนได้รู้ทางลัดไปรังแมว ชั่วพริบตาถ้าหายออกจากบ้านจะตรงดิ่งไปในไม่ถึงนาที เวลาให้ออกนอกบ้านต้องคอยเดินตาม แต่อ้วนมันเล่ห์เยอะ ทำทีเป็นเล่นโน่นนี่แล้วเผ่นทันทีที่เผลอ สุดท้ายก็กลายสภาพเหมือนในรูปคือเวลาจะออกข้างนอกต้องผูกเชือกแล้วเดินตามหลัง จูงแมวเหมือนจูงหมายังไงยังงั้น

แรกๆ ก็ไม่ยอมหรอกครับ ไม่ค่อยชอบใจแต่หลังๆ อ้วนเรียนรู้แล้วว่าถ้าคล้องปลอกคอและสายนี่จะได้ออกนอกบ้าน ดังนั้น เวลาจะสวมปลอกคอจะยื่นคอให้โดยเต็มใจ เรียกว่าอำนวยความสะดวก ไม่ขัดขวางเหมือนเมื่อก่อน แล้วก็ค่อยๆ เดินไปดีๆ ตื่นเช้าขึ้นมาก็มาปลุกมารบเร้าไปเที่ยว แล้วมันก็ไปนั่งรับลมด้วยหน้าตาเปรมฤทัยอย่างภาพแรก แต่ก็คอยส่องโน่นนี่และหาโอกาสจะหนีไปรังแมวอยู่เสมอ และเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยนอนกลางวันและไม่อยู่ที่ทำการแล้ว

บางทีกวนมากๆ รบเร้ามากๆ กระโดดเหยียบคีย์บอร์ดเหยียบบ่าผมจะไปข้างนอก ร้องโวยวายลั่นบ้านแบบว่าจะออกข้างนอกเพียงอย่างเดียว ผมก็ต้องพัฒนาสุดยอดเคล็ดวิชาขึ้นมาตอบโต้ นั่นคือ หนีไปนอน ซึ่งมักจะได้ผล อ้วนอาจโวยวายสักพักแล้วก็จะตามเข้าไปนอนข้างๆ ไปนอนอิงผม บ่อยครั้งอ้วนเผลอหลับทำให้ผมสามารถหลบออกมาทำงานต่อได้ แต่หลายครั้งผมก็พ่ายแพ้เคล็ดวิชาตัวเองหลับไปพร้อมแมว!

วันนี้พาอ้วนออกไปตอนจบรายการพี่ปองน้องเก๋ ไปอยู่ข้างนอกพักใหญ่ แดดอุ่นๆ ลมเย็นๆ แมวก็ออกอาการง่วง เลยทำอะไรแปลกๆ คือ กลับมาบ้านเอง แล้วก็ขึ้นนอนในที่ทำการ ผมก็อุตส่าห์ดีใจว่าอ้วนมันนอนแล้ว แต่แปล๊บเดียวไอ้ปีใหม่ หมาคู่ซี้ของอ้วนก็ออกไปนอกบ้าน แมวก็เริ่มวอแว-งอแงกับหมา เท่านั้นแหละตื่นและจะเที่ยวอย่างเดียว ปวดหัวเลย! จนต้องยอมๆ พาเที่ยวอีกพักใหญ่ก็ใช้งัดเคล็ดวิชาหนีไปนอน ทำให้อ้วนหลับไปจนบ่ายสี

เดี๋ยวนี้ตกค่ำอ้วนมักจะแปลกๆ คือ ชอบมายึดเก้าอี้ผมเป็นที่นอน เป็นแบบนี้ผมก็ทำอะไรไม่ได้เลย เพราะเก้าอี้คอมพ์มีอยู่ตัวเดียว แมวจะนอนก็ต้องถอยให้แมวถูกไหม?  อาหารโปรดนอกจากวิสกัสซองรสปลาทูแล้ว ก็ได้แก่บรรดาหมึกย่าง ปลาดุกทอดขมิ้น ปลาทอด ปูทอด หมูหยอง และกุ้ง โดยเฉพาะกุ้งในผัดผักที่โปรดปรานเป็นพิเศษ วันก่อนผมทอดกุ้งมาให้ท่านรัฐมนตรีแมวอ้วนสามสี่ตัว ปรากฏว่าเมินครับ ที่เมินเพราะผมยังไม่ได้แกะเปลือกให้ ..ดูมัน

เมื่อสักครู่ ไม่ทราบว่าอารมณ์ไหนไล่กัดไล่ตีกับไอ้ใหม่ คงจะเล่นกันลองกำลังกันมากกว่าเพราะโดยปกติอ้วนจะงอแงกับปีใหม่แต่จะไม่ชวนทะเลาะ หรือมันกำลังฝึกวิชาเพื่อไปสู้กับหมาข้างนอกเวลาแอบหนีไปรังแมว? ..เล่นเหนื่อยและหลับไปแล้วครับ