กลับบ้านเถอะลูก พ่อเหลี่ยมไม่มาแล้ว

29 December 2008 - 23:22

ติดตามการชุมนุมเยืดเยื้อยาวนานตั้ง ๒ วัน ของนรกป่วนกรุงด้วยความเห็นใจ ทั้งความอดหยากหิวโซ ทั้งความเหน็บหนาว แต่จะเป็นกรณีศึกษาว่าต่อไปนี้คนไทยอาจเปลี่ยนใจสนับสนุนสินค้ามีลิขสิทธิ์ถูกต้องกันมากขึ้น ด้วยได้เห็นตัวอย่างชัดว่าของปลอมของลอกเลียนแบบนั้น ทำอย่างไรก็ไม่เหมือนของแท้ ทั้งที่อุตส่าห์ไปด่ารัฐบาลอภิสิทธิ์ว่า “มาร์คซีร็อกซ์” แต่กลับใช้ยุทธศาสตร์การชุมนุมว่า “ย้อนเกล็ดพันธมิตร” ที่แปลว่า “กูลอกมันทั้งดุ้น”

ก็ดูอย่างการปราศรัยของ “ไข่ดำ” วีระ มุสิกพงษ์ ที่สนามหลวงวานนี้ สิบนาทีแรกนั้นลอกคำพูดพันธมิตรฯ มาทุกกระเบียด ชนิดปรินท์แล้วท่องมาพูดเลยก็ว่าได้ แทบไม่มีคำไหนผิดเพี้ยน

ภาระกิจ “สู้เพื่อพ่อ” นักโทษชายหนีอาญาแผ่นดินและไม่มีผืนดินจะให้เหยียบนั้น ดีตรงที่เป็นการสู้กับ “คนดี” จึงไม่เกิดความ “อับปรีย์” มีคนสั่งเข่นฆ่าให้บาดเจ็บล้มตาย ข้อนี้ก็ยินด้วยเพราะไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อยากให้เกิดการสูญเสีย เหตุผลจะหนักแน่นตามน้ำลายที่พ่นหรือไม่นั้นก็เรื่องหนึ่ง แต่เขามีสิทธิอันชอบธรรมที่จะชุมนุมตามรัฐธรรมนูญ ด้วยหลัก “สันติ อหิงสา ไม้คมแฝก เบียร์กระป๋อง และภาษาสัตว์เลื้อยคลาน”

ผมเข้าใจว่าด้วยความเป็นคนดีของเหล่าคนเสื้อแดงวันนี้คงด่าตัวเองอยู่ในใจ เพราะย้อนไปเมื่อ ๖-๗ ตุลาคม เหล่าเสื้อแดงด่าพันธมิตรฯ ให้ขรมที่ไปปิดรัฐสภา ซ้ำปีนไปคลุมกล้องวงจรปิดด้วยอย่างที่ตัวเองเคยด่าทอ ปัญหาขยะที่ทิ้งกันกลาดเกลื่อนทั่วบริเวณ ปัญหาความสกปรกของรถสุขา นี่ยังมีประเด็นภาพใช้พระบรมฉายาลักษณ์ที่ไม่เหมาะสมพ่วงเข้ามาอีก เหมือนมีเจตนามีอะไรแอบแฝงเจอปน เรื่องนี้คงต้องหยิบกลอนเมื่อคืนวันที่ ๒๘ ธันวา ของ “หญิงเพ็ญ” มาทาบว่าคิดอะไรอยู่

ก่อนนี้ได้ยินข่าวว่านรกป่วนกรุงมี “แม่ยก นปช.” ด้วย ผมก็นึกอยากเห็นว่า “แก๊งม็อบผีม็อบเถื่อน” มันจะลอกได้เนียนขนาดแบงค์ปลอมที่มันเอามาจ่ายค่าหัวผู้มาชุมนุมหรือเปล่า ปรากฎว่าเปล่า คืนนี้ย่ำรุ่งไอ้เต้นรุ่นพี่โรงเรียนผมต้องขึ้นร้องเพลงแก้หนาว และเหมาของกินรถเข็นที่พอหาได้แถวนั้นกินกันตาย ชวนให้นึกเลยเถิดไปถึงคืน ๖ ตุลา ที่ผมมีข้าวเหนียวเปียกแสนอร่อย มีอาหารหลากหลายอย่างโจ้กร้อนๆ ก็มี รุ่งเช้าแม้โดนกระหน่ำด้วยระเบิดแก๊สน้ำตาแต่เรามีของกินเยอะชนิดที่กินกันไม่หมด มีสารพัดอย่างที่ขนกันมาเป็นกองทัพมดจากหลากที่หลากแหล่ง นึกอยากจะกินอะไรล่ะครับ ไปอยู่สุวรรณภูมิอันเหน็บหนาว ผ้าห่มเสื้อกันหนาวบริจาคมีให้ยืมใช้อย่างเหลือเฟือ ตลอดค่ำของวันที่ ๒๘ ผมนับยอดบริจาคบนเวที “อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ” ที่สนามหลวง ได้ไม่น่าเกิน ๓ หมื่น ห่างไกลเหลือเกินกับการร้องเพลง “นกขมิ้น” ของคุณสมศักดิ์ โกศัยสุข ที่แค่ไม่ถึง ๑๐ นาที รับไปห้าหมื่นปลายๆ

ครับ ของแท้กับของลอกเลียนแบบต่างกันอย่างเห็นได้ชัดจริงๆ

ผมรับฟังการปราศรัยมาตั้งแต่เมื่อเย็นวาน ผมยังไม่เห็นความชอบธรรมใดของการเคลื่อนไหวครั้งนี้และไม่เห็นว่ามีน้ำหนัก เพราะที่กล่าวหาว่าตั้งรัฐบาลด้วยวิถีทางที่ไม่ชอบ สมมติคำขึ้นว่า “ปล้น” มา นั้น ถ้าย้อนไปหลังเลือกตั้ง ๒๓ ธันวาปีที่แล้ว พรรคร่วมฝ่ายค้านเดิมแม้จะเสียงน้อยกว่าแต่ก็จับมือกันมา แต่พรรคพลังประชาชนเองเข้าไปเจรจาขอซื้อ ที่ข่าวก็ปรากฎเป็นที่ทราบทั่วไปว่าใครลงทุนไปกับการเลือกตั้งเท่าไหร่ จ่ายคืนให้หมดและมีแถม ตัวเลขตอนนั้นอยู่ที่หลักพันล้าน และ “หมาเหนาะ” ก็เป็นตัวแรกที่กระดิกหางไปหาในครั้งนั้นไม่ใช่หรือ

มันก็เลวใกล้ๆ กัน แต่วันนั้นนรกป่วนกรุงยินดีปรีดา?

ครั้นจะอ้างอีกว่าเพื่อไทยเป็นพรรคที่มีเสียงข้างมากก็ไม่จริงอีก เพราะพรรคเพื่อไทยบ้าบออะไรนั่นที่เป็นนอมินีของพลังประชาชนไม่เคยลงเลือกตั้ง ดังนั้น ไม่มีพรรคนี้อยู่ในสภา ก็ตอนโหวตเลือกนายกไม่มี “ส.ส. เสื้อแดง” ตัวไหนบอกว่าเป็น “สมาชิกสภาผู้แทน พรรคเพื่อไทย”? ที่ไปบี้กลุ่มไอ้ห้อย นับตั้งแต่พรรคถูกยุบก๊วนไอ้ห้อยก็ไม่ได้อยู่พรรคไหน ถ้าเคารพหลักประชาธิปไตยจริงไอ้ตะกวดพวกนั้นจะย้ายไปอยู่รูไหนก็สิทธิของมันไม่ใช่หรือ?

และจนถึงวันนี้พรรคเพื่อไทยก็ไม่ได้ผ่านการเลือกตั้งอะไรเข้ามาเลยสักเสียง แล้วจะมาโหวกเหวกหาอะไร? ทั้งพรรคไทยรักไทย-พลังประชาชนต่างก็ถูกยุบไปด้วยข้อหาก่ออาชญากรรมร้ายแรงต่อการปกครองระบอบประชาธิปไตย

นอกจาก ประชาธิปไตย เท่ากับทักษิณ ชินวัตร และทักษิณ ชินวัตร เท่ากับประชาธิปไตย ถ้านอมินีของทักษิณไม่ได้เป็นรัฐบาล ฉะนั้นไม่เป็นประชาธิปไตยนั่นก็อีกเรื่องหนึ่ง

ก่อนนี้โจมตีพันธมิตรฯ กันว่าออกมาประท้วงเพราะประชาธิปัตย์ไม่ได้เป็นรัฐบาล สู้กลางถนนเพราะไม่ยอมรับระบบ แล้ววันนี้มาประท้วงเพราะเพื่อไทยไม่ได้เป็นรัฐบาล? ถ่มน้ำลายใส่คนอื่นแล้วทำไมมันเปื้อนหน้าตัวเองเล่า?

กิริยาประเภทที่ซื้อ ส.ส. ในตลาดประมูลควายไม่ได้อย่างที่เคยทำได้แล้วประท้วงแบบนี้เขาเรียก “ขี้แพ้ชวนตี” ขืนแสดงกิริยาแบบนี้ในวงไพ่มีหวังจมตีน!

เรื่องขี้แพ้ชวนตีก็เรื่องหนึ่ง แต่ป่วนบ้านป่วนเมืองช่วงเขากำลังมีความสุขฉลองปีใหม่กันมันเหมาะสมแค่ไหน ก็ไหนเคยด่าพันธมิตรฯ ว่าทำให้ตำรวจไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ดูแลความสงบเรียบร้อยบ้านเมืองได้เพราะต้องขนกำลังดูแลการชุมนุมพันธมิตรฯ แล้วนี่มันช่วงเทศกาลซึ่งต้องการใช้กำลังตำรวจแบบเต็มที่ยิ่งกว่ายามปกติ วันนี้ไม่คิดถึงเลยใช่หรือไม่? ใช้กำลังตำรวจยี่สิบกว่ากองร้อยมันน้อยซะที่ไหน

เห็นบนเวทีถล่มท่านทูตกษิต ภิรมย์ อ้างว่าไม่เหมาะสมเพราะขึ้นเวทีพันธมิตรฯ แล้วก่อนนี้ “อีเพ็ญ” ที่แดงเถือกไปเป็นรัฐมนตรี ไอ้เต้นที่หัวสองง่ามเป็นโฆษก พวกนี้เหมาะสมแล้วถูกต้องแล้ว? ที่นำอาจารย์สมเกียรติ พงษ์ไพบลูย์ มาถล่มว่าเป็นประชาธิปัตย์ขึ้นเวทีพันธมิตรฯ ทั้งที่ก็รู้ว่าข้อเท็จจริงอาจารย์เป็นแกนนำมาตั้งแต่ปี ๔๙ ก่อนเข้าประชาธิปัตย์เสียด้วยซ้ำ แล้วไอ้ ส.ส. ตุ๊ดตู่ที่ขึ้นเวทีเสื้อแดงล่ะ แล้ว สุนัยล่ะ แล้วไอ้สากระเบือโกโบรินท์บ้าๆ บวมๆ นั่นล่ะ ก็เห็นเพิ่งขึ้นเวทีเมื่อทุ่มนึงที่ผ่านมานี่เอง อธิบายว่าอย่างไร?

จะว่าไปก็มากเรื่องมากความเปล่าๆ ครับ คนด้านมันก็ด้านอยู่วันยังค่ำ คนเลวๆ ก็รวมหมู่กับคนเลวๆ แล้วก็ทำเรื่องเลวๆ ธรรมมันเป็นอย่างนี้แหละ

ฟังไอ้ตู่มันว่าเมื่อตอน ๕ ทุ่มว่าคนเสื้อแดงเป็นคนชุมนุมแบบมีเหตุมีผล ไม่ใช้อารมณ์ ก็เพิ่งจะทราบวันนี้เองว่าตัวหนอน มีดและน้ำกรดที่ไล่ทุบไล่ตีรถ ส.ส. ในวันโหวตนายกฯ เป็นการแสดงออกของคนมีเหตุมีผล — คนเสื้อแดงจะแหวกทางให้สองเมตร ให้เดินเท้าเข้าไป จะไม่ทำร้ายแต่เตรียมถุงอุจาระไว้พร้อมสรรพแล้ว? ผมก็เพิ่งทราบว่าวันที่ ๗ ตุลา นายอภิสิทธิ์เดินฝ่าพันธมิตรฯ เข้ารัฐสภา ผมอยู่ในเหตุการณ์แต่เข้าใจผิดมาตลอดเลยว่าห่างแยกอยู่ทองในไป ๑๐ เมตร เป็นแถวแนวของตำรวจและเลยไปข้างหลังเป็นประตูเทวกรรม ประตูข้างรัฐสภา ..ความจริงมันมีหลายแบบสมกับเป็น “ความจริงวันนี้” จริงๆ!

ดูเวทีและฟังรายงานข่าว ประเมินคร่าวๆ จากพื้นที่ที่คุ้นชินเห็นว่าจำนวนไม่น่าจะเกินพัน ขาดแคลนทั้งอาหารข้ำดื่มและเครื่องกันหนาว ฟังข่าวว่าทะยอยกลับตั้งแต่เมื่อเช้าก็ไม่น้อย อย่างไรก็ตามการเคลื่อนมาในจำนวนหมื่นต้นนั้นก็เกินความคาดหมายอยู่ไม่น้อย แต่ก็เข้าใจได้เพราะแม้ “คุณพ่อ” จะไม่ส่งต่อท่อน้ำเลี้ยง จนต้องอาศัยทุนรอนที่เคยหักหัวคิวกันมา ผสมกับการระดมคนของ ส.ส. เพื่อไทยที่เป็นการดิ้นสุดชีวิตเฮือกสุดท้าย แม้ขาดแคลนปัจจัยแต่ก็ได้น้ำได้เนื้อในเรื่องปริมาณคนในช่วงต้น

อย่างไรก็ดี “ใจ” กับ “จ้าง” จึงต่างกัน บรรยากาศที่ประชาธิปัตย์แม้ถูกส่งกุ๊ยไปด่าถึงหน้าบ้านเขาก็ยังกระดิกเท้านั่งดูด้วยความสบายใจได้ เพราะใจที่ต่างกันอย่างว่าฤทธานุภาพในความทรหดอดทนและมุ่งมั่นจึงต่างกัน สิ่งที่น่ากลัวมีเพียงอย่างเดียวคือ สภาพความเป็นอันธพาลการเมือง พฤติกรรมถ่อยเถื่อนที่ทำซ้ำๆ มาในอดีตจนกลายเป็น “เครื่องหมายการค้า” ของคนเสื้อแดงต่างหาก เมื่อมากันด้วยความสะอุและเมื่อบรรลุในอารมณ์เมื่อนั้นความบ้าคลั่งอย่างที่เคยเกิดที่บ้านสี่เสาฯ หรือเมื่อคราววันโหวตนายกฯ อาจเกิดซ้ำอีกครั้งและนั่นจะทำความเสียหายต่อทั้งพื้นที่และภาพของประเทศอย่างร้ายแรงกว่า

ก็ในเมื่อสู้อย่างไรพ่อก็ไม่มีทางกลับมาแล้ว สถานการณ์การเงินพ่อก็ไม่สู้ดีและป่านนี้อยู่ไหนแล้วก็ไม่มีใครรู้ ดังนั้น กลับบ้านเถอะลูก พ่อเหลี่ยมไม่กลับมาแล้ว

ความเดิมประเด็นใกล้เคียงกัน

• เพลงเดือนเพ็ญ-อีเพ็ญ (0.860)
• สัตว์เล็กพึ่งสัตว์ใหญ่ (0.640)
• รัฐธรรมนูญ..เออเหอ (0.640)
• หมาไม่บ้าบอล (0.500)
• ไอ้หลังลายกินไก่-คอรัปชัน (0.500)
• He has some royality (RANDOM - 0.140)

n/e ป้าย: นปก, ไข่เหลี่ยม    หมวด: ว่าไปเรื่อย    Print