กลับมาแล้วครับ มาถึงเมื่อตอนประมาณตีสี่เช้าวันนี้ เพิ่งจะได้โพสต์ก็ตอนบ่ายนี่แหละครับ อัพเดตเครื่องหลายรายการ ตลอดทางที่มามีด่านตรวจจุดใหญ่ๆ ตลอดทางของสายเอเชียลงใต้ครับ ประมาณว่ามีทุกจังหวัด เข้าใจว่าคงเป็นการสกัดการแอบขนคนขึ้นมาประท้วงกับม็อบหลายกลุ่มที่ตอนหลังผสมพันธุ์กันเป็นเครือข่ายคนรักเหลี่ยมไม่เอา คมช. จริงๆ ทุ่มกำลังสกัดทางอีสานกับเหนือจะดีกว่าครับ คนใต้เขาไม่เสียเวลากับเศษเงิน ๓๐๐ ต่อวัน สู้เอาเวลาไปทำมาหากินอย่างอื่นดีกว่าครับ   ไว้มีเวลาจะเล่าเรื่องระบบวิธีคิดทางการเมืองของคนใต้ (ลบ ๓ จังหวัด) ระบบเศรษฐกิจ และจะโยงให้เห็นว่าทำไมเขาไม่ค่อยประท้วง รวมถึงไม่รับจ้างประท้วงแบบคนอีสาน ..แถวบ้านเรียก ‘ลาว’ …. กลับมาถึง รื้อของในลังอันได้แก่ข้าวซ้อมมือ ปลาย่าง หน่อไม้ดอง และอื่นเสร็จ ผมก็เตร่ลงไปร้านน้ำชาเจ้าประจำตรงหัวมุมตึก เขาเปิดตั้งแต่ก่อนหกโมง สั่งชาร้อนหนึ่งถุงกับจาโก้ย (ปาท่องโก๋) ๕ บาท นี่แหละครับของกินตอนเช้าของผม ถ้าไม่ชาร้อน ก็กาแฟดำขมๆ หนึ่งแก้วไม่มีของแกล้ม ตอนกลับไปอยู่บ้านก็ข้าวกบแกงพื้นบ้าน ตามด้วยกาแฟ ขนมครกแบบบดแป้งเอง และใบกระท่อม ที่ร้านน้ำชา ลุงคนนึงกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์แล้วเล่าให้ฟังว่า เมื่อวานพระพยายามบุกเข้ารัฐสภา และแสดงความไม่พอใจหลัง สสร. ไม่ใส่พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ …พร้อมคำวิจารณ์หนึ่งย่อหน้า ลุงเจ้าของร้านน้ำชาก็ร่วมวงว่า ของสูงอยู่แล้วจะดึงให้ต่ำทำไม .. (ลากเสียงยาว)

Posted in ตามข่าว Comments Off

ภายใต้สมมติฐานหนึ่งว่าปรากฎกาณ์ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ คือ “การแบ่งแยกดินแดน” –ขอละประเด็นอื่นที่ทับซ้อนกันอยู่ก่อนนะครับ มีหลายปัญหาที่ซ้อนกันอยู่หลายๆ เรื่อง ผมน่าจะพอมีความเข้าใจในบางระดับ เพราะเคยใช้ชีวิตอยู่ที่ปัตตานีอย่างน้อยก็ ๔ ปี ล่องท่องไปทั่ว แต่ขอขมวดสรุปไว้เป็นหมายเหตุตรงนี้ว่า ความฉิบหายทั้งปวงเกิดมาแต่ความ “บรมโง่” และอวดดีของ “ไอ้เหลี่ยม” เพียงเท่านั้นครับ — เอาเป็นว่าผมตั้งสมมติฐานไว้แบบนี้แล้วมาชวนกันแบ่งแยกดินแดน ว่าแต่เราจะแบ่งกันยังไง? ย้อนไปสมัยซัก ๕-๖ ปีก่อนผมมีรุ่นพี่เอ็นจีโอ (ที่ไม่ได้นับถือกัน) เป็นมุสลิมจากพังงา ขานั้นฝันใฝ่และมีอุดมการณ์แรงกล้าที่จะสถาปนา “รัฐอิสลาม” ทำให้ผมย้อนนึกถึงคำที่ผมได้ยินบ่อยครั้งสมัยที่เคยไปอยู่อาศัยแถบปัตตานี คือ คำว่า “ปัตตานีดารุสลาม” รากศัพท์น่าจะหมายความถึง อาณาจักรปัตตานีแห่งสันติ ความที่มีเพื่อนเป็นมุสลิมที่ค่อนข้างเคร่งครัดในศาสนา สนิทสนมคลุกคลีกันทำให้พอเข้าใจได้ว่า พูดถึงอาณาจักรอิสลามในอุดมคติ ปกครองด้วยระบบและหลักการของอิสลาม มีความเจริญรุ่งเรื่องในด้านต่างๆ และมีความสงบสันติ เป็นนครรัฐอันยิ่งใหญ่ ศูนย์กลางคือปัตตานี ปัตตานี – ปาตานี – ตานี นั้นตามประวัติเท่าที่พอจะทราบเคยเป็นรัฐอิสลามที่มีความเจริญรุ่งเรือง ครั้งหนึ่งศูนย์กลางเคยอยู่บริเวณมัสยิดกรือเซะ เป็นเมืองท่าค้าขายที่สำคัญ ว่ากันว่ามีชุมชนของชาติต่างๆ อยู่กันหนาแน่นจนมีคำเปรียบเปรยว่า “หลังคาต่อกันจนแมวเหยียบไม่ถึงพื้น” นั่นคือภาพความเจริญรุ่งเรืองหนึ่ง บริเวณเมืองเก่าน่าจะอยู่แถบบ้านบานา (บานาแปลว่า เมือง) [...]

Posted in ทัศนะ 17 Comments »

ผมเริ่มจะเป็นแฟนจตุคามฯ แล้วสิ ฮ่า..ว่าไปนั่น น้องผมเอาจตุคามฯ รุ่น ๑๐๘ ปี เบญจมาราชูทิศมาให้ครับ คงเข้าใจว่าผมน่าจะอยากเก็บไว้เพราะความเป็นศิษย์เก่า เก็บเอาไว้เฉยๆ ข้างๆ กระปุกปูนเก่าของยายผมที่ตายไปแล้วตั้งแต่เกือบสามสิบปีก่อน รวมกับถุงที่ผมใส่เศษผ้าห่อโลงของยาย เข็มขัดที่ใส่ตอนเผาตา ผ้าขาว และเหรียญพระอันนี้ใส่ไวห้รวมกัน จุดธุปจุดเทียนไหว้ ไม่ใช่อะไรหรอกครับของพวกนี้สำหรับผมมีค่ามากกว่าเหรียญพระ หรือโอรีโอ้ที่คุณแอนว่า เป็นเครื่องระลึกถึงตา ยาย ปู่ ย่าครับ แล้วไม่เคยขออะไรเพราะตอนเป็นๆ ก็ไม่ค่อยมีอะไรจะให้ขอ นอกจากหมากกับพลู ที่ว่าเป็นแฟนจตุคามฯ จริงๆ แล้ว คือ ผมเกิดคิดอะไรขึ้นมา เนื่องจากก่อนนี้มีคนขอให้ผมหาคาถาบูชาอะไรซักอย่าง หาไปบ่นไปแหละครับจนโดนย้อน ว่าไม่ใช่ให้บ่นให้หาให้ ผมเลยค้นไปเจอที่เว็บ “จตุคามดอทคอม” นั่น! จตุคามฯ มีเว็บส่วนตัวกับเขาด้วย บทบูชาองค์พ่อจตุคามฯ (อะไรก็เป็นพ่อมันไปหมด) มีดังนี้ครับ นะโม (3 จบ) มอ ออ อออา ออฤา ถึง ออ ลือนาม จนถึง 12 นักษัตร [...]

Posted in ว่าไปเรื่อย 9 Comments »