Tag Archives: พันธมิตร

คืนหนึ่งที่เชิงสะพานมัฆวานแรก ผมนอนเอนเพื่อพักจากอาการปวดหลัง คืนนั้นท้องฟ้าไม่มีดาว ครู่หนึ่งฝนปรอยลงมาและเม็ดค่อย ๆ หนาขึ้น ๆ บนเวทีชั่วคราวที่เข้าใจว่าเป็นรถหกล้อ มีเสียงเล็กแหลมของผู้หญิงวัยเกษียรยืนปราศรัยกลางสายฝนพรำนั้น และนั่นก็ดึกมากแล้ว ผู้หญิงคนนั้น คนในที่ชุมนุมเรียกเธอว่า “แม่อารมณ์ มีชัย” ผมก็เรียกเธอเช่นนั้นด้วยความนับถือในหัวใจอันแกร่งและเด็ดเดี่ยว เพราะทราบมาตั้งแต่ช่วงต้นๆ ที่แม่อารมณ์ขึ้นเวทีว่าเธอเป็นมะเร็ง และอยู่ระหว่างการบำบัดด้วยคีโม ซึ่งโดยนัยยะก็ทราบเป็นอย่างดีว่ามีความหมายเช่นไร แม่อารมณ์ขึ้นเวทีเป็นระยะๆ ที่ผมนับจำนวนครั้งไม่ได้ ทราบแต่ว่าแม่อารมณ์แทบไม่เคยได้ขึ้นเวทีแต่หัววันเลย ดึกดื่นเที่ยงคืนหรือมากกว่านั้น วันไหนที่ไม่ได้ขึ้นเวทีก็จะเห็นปะปนอยู่ในที่ชุมนุมกลางเหล่าพันธมิตรฯ นั่งอยู่ที่นั่นปะปนกับคนอื่นๆ บนพื้นถนน ครั้งที่เธอลุกออกมาคนที่สวนทางหรือพบเจอจะยกมือไหว้และสอบถามอาการ ผมมีโอกาสอย่างนั้นอยู่หนึ่งครั้ง หลายต่อหลายครั้งในช่วงต้นที่ผมรู้สึกว่าอยากถอนตัวออกมา ไม่ใช่เพราะขาดในศรัทธา แต่ไม่อยากเปลืองแรง ไม่อยากเปลืองแรงให้คนบนเรือที่ทั้งมือไม่พายแล้วยังเอาเท้ารา การออกจากบ้านไปชุมนุมไม่ใช่เรื่องสนุก แต่ต้องแลกด้วยความสูญเสียส่วนตัวหลายอย่างที่คร้านจะพรรณาบรรยาย ซึ่งนั่นไม่ใช่แค่ความสุขสบายส่วนตัวประจำวัน