หากใครจะถามผมว่าเห็นด้วยหรือไม่กับการจะตั้งพรรคการเมืองของพันธมิตรฯ  ผมตอบไม่ได้ว่าเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย เพียงแต่ตระหนักรู้ว่าเป็นทางที่จำเป็นต้องไป เราจำเป็นต้องเข้าสู่การเมืองในระบอบรัฐสภา ไม่มีทางเลือกอื่น ประการหนึ่ง สถานะของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เป็นพลังงานขนาดใหญ่ที่สามารถขับเคลื่อนเพื่อพลิกเปลี่ยนสังคมได้ พลังงานหรืออำนาจอันมีอยู่จริงของประชาชนซึ่งเป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตย ได้พิสูจน์ความดำรงอยู่และขนาดพละกำลังตลอด ๓ ปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะการแสดงศักยภาพ-พลานุภาพในช่วง ๑๙๓ วัน แห่งการต่อสู้เพื่อล้มล้างรัฐบาลนอมินี-สมุนรับใช้ไอ้หน้าเหลี่ยม หรืออีกนัยหนึ่ง. .พระเจ้ามูลเมือง (ที่เพิ่งประกาศซ้ำเป็นคำรบสองว่าแท้จริงแล้วตัวเองเป็น “หมา” !!) ประการหนึ่ง การเคลื่อนไหวของพันธมิตรฯ ในแต่ละครั้งใช้ต้นทุนขนาดมหาศาล เกินกว่าที่จะสามารถประเมินตัวเลขปริมาณเงินว่ากี่ร้อยหรือกี่พันล้าน เพราะต้นทุน สิ่งที่ต้องจ่าย สิ่งที่ต้องแลกเป็นมากกว่าเงิน ไม่ว่าจะเป็นการต้องเสียความจำเป็นส่วนตัว ความสุขสบาย เวลา แรงกาย แรงใจ รายได้ ฯลฯ กระทั่งร่างกายหรือแม้แต่ชีวิต ที่ไม่อาจประเมินค่าตีราคาเป็นจำนวนเงิน แต่ท้ายสุดการเคลื่อนไหวแต่ละครั้งแม้จะได้ผลลัพธ์ในทางตรงที่ก่อให้เกิดความเข้มแข็งของพันธมิตรฯ เอง หรือการบรรลุเป้าหมายในบางส่วน แต่เป้าอันเป็นยอดหรือเป้าสูงสุด คือ การสถาปนาการเมืองใหม่ ที่เป็นการเมือง-สังคมที่สะอาด กอรปด้วยคุณธรรมนั้น ยังไปไม่ถึง ทำได้สูงสุดจากการลงทุนครั้งสุดท้ายคือการเปลี่ยนขั้วรัฐบาล แม้ดูเหมือนเป็นการให้โอกาสแก่ประเทศ ซึ่งจะเป็นจริงอย่างนั้นหรือเปล่ายังไม่ทราบ แต่อีกด้านผลลัพธ์การต่อสู้ของพันธมิตรฯ ก็เป็นไปตามครรลองเดิม ๆ เข้าอีหรอบเดิม ..เตะหมูเข้าปากหมา

Posted in ทัศนะ 19 Comments »

หลายต่อหลายท่านคงได้รับทราบข่าวอุบัติเหตุที่เกิดกับพันธมิตรฯ ระหว่างเดินทางกลับจากเวทีสามชุก สุพรรณบุรี แม้มีการเอ่ยถึงในเอเอสทีวี นิวส์วันสองวันต่อกันแต่ไม่มีรายละเอียดเหตุการณ์มากนัก บอริ่งเดย์ได้รับเกียรติอีกครั้งจาก “พี่หน่อย” ศิรัส วัชระสุขจิตร ศิลปินพันธมิตรฯ  (เกรดบี ..ฮา) และหนึ่งในนักรบเสื้อเหลืองที่แทบจะไม่หายไปจากที่ชุมนุม เว้นแต่วันที่เป็นไข้หวัดใหญ่ถูกหามส่งโรงพยาบาล เป็นคนหนึ่งที่ได้ระเบิดแก๊สน้ำตานัดแรกจากตำรวจ ที่บัดนี้ยังส่งผลกระทบต่อร่างกาย ตาพร่าและผมร่วง ..บัดนี้พี่หน่อยประกาศวางไมค์อย่างเป็นทางการ ผันตัวเองไปทำสิ่งที่ถนัดในฐานะกรรมการ ป.ป.ช. ภาคประชาชน พี่หน่อยเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้อยู่และรับรู้เหตุการณ์อุบัติเหตุดังกล่าว ถ่ายทอดเรื่องราวมายังบอริ่งเดย์ผ่านหมวด “แขกรับเชิญ” ให้รายละเอียดเหตุการณ์ และสะท้อนความเป็นพันธมิตรฯ ที่ชัดเจนอย่างหนึ่ง นั่นคือ “น้ำใจ” สิ่งล้ำค่านี้มีปรากฏเสมอในที่ชุมนุมพันธมิตรฯ สิ่งนี้เกิดขึ้นโดย “น้ำใส ใจจริง” ขณะที่หลายคนกลับสู่การใช้ชีวิตปกติ หลายคนมีความสุขกับการตระเวนไปพบปะเพื่อนพันธมิตรฯ ตามเวทีคอนเสิร์ตการเมืองในที่ต่าง ๆ หลายคนกำลังเคลิ้มกับบางมายาภาพ หลายคนวุ่นวายกับอีกหลายเรื่อง และหลายคนกำลังคิดมุ่งสู่ข้างหน้า ยังมีเพื่อนของเราที่ยังนอนอยู่โรงพยาบาลอย่างไร้หวังภายหลังเหตุการณ์ “๗ ตุลา”  คุณรุ่งทิวา ธาตุนิยม พันธมิตรฯ โคราช เป็นหนึ่งในนั้น พี่หน่อยมีเรื่องราวการเข้าเยี่ยมมาฝาก..   ——————————- น้ำใจ…ไม่ใช่ผลประโยชน์ เรื่องราวของน้ำใจที่มีอย่างมากมายมหาศาลนั้น สามารถเกิดในสังคมยุคปัจจุบันได้ด้วย เกิดได้อย่างไรอย่างนั้นหรือ? [...]

Posted in แขกรับเชิญ 16 Comments »

วันก่อนมีคนสงสัยถามผมว่าทำไมประเด็นน้องโบว์ถึงกลับมาเป็นข่าวอีกครั้ง โดยตำรวจออกมาให้ข่าวระบุว่าน้องโบว์เสียชีวิตด้วยซีโฟว์ (C-4) อ้างข้อมูลของสำนักงานนิติวิทยาศาสตร์ (กองพิสูจน์หลักฐาน เดิม) ตรวจหลักฐานจากเสื้อที่น้องโบว์สวมด้วยไอออนสแกน ตรวจหากลุ่มวัตถุระเบิดเบื้องต้น ใช้เครื่อง เอฟทีไออาร์,จีซี-เอ็มเอส, เอ็กซ์อาร์เอฟ ครับเครื่องมือพวกนี้ครั้งหนึ่งผมเคยใช้มาทั้งนั้น ใช้มาตั้งแต่ปีสามในห้องเรียนเคมีและเมื่อครั้งฝึกงาน ทั้งยังต้องเรียนการอ่านค่าว่าแถบที่แสดงมีความหมายอย่างไร เครื่องพวกนี้บอกแค่องค์ประกอบย่อยสุด คือ บอกว่าพบสารอะไรบ้าง จากนั้นค่อยย้อนกลับไปดูว่าน่าจะเป็นอะไร ตำรวจมันบอกว่า C-4 ซีโฟร์เป็นสารประกอบ (compound) เกิดจากการผสมของสารเคมีหลายตัว C-4 จึงไม่ใช่สารเคมีเดี่ยว ๆ และคำอธิบายในวิกิพีเดีย อธิบายไว้ว่า The explosive in C-4 is RDX (cyclonite or cyclotrimethylene trinitramine), which makes up around 91% of C-4 by weight. The plasticizer is diethylhexyl or dioctyl sebacate (5.3%) [...]

Posted in ตามข่าว 6 Comments »

คืนหนึ่งที่เชิงสะพานมัฆวานแรก ผมนอนเอนเพื่อพักจากอาการปวดหลัง คืนนั้นท้องฟ้าไม่มีดาว ครู่หนึ่งฝนปรอยลงมาและเม็ดค่อย ๆ หนาขึ้น ๆ บนเวทีชั่วคราวที่เข้าใจว่าเป็นรถหกล้อ มีเสียงเล็กแหลมของผู้หญิงวัยเกษียรยืนปราศรัยกลางสายฝนพรำนั้น และนั่นก็ดึกมากแล้ว ผู้หญิงคนนั้น คนในที่ชุมนุมเรียกเธอว่า “แม่อารมณ์ มีชัย” ผมก็เรียกเธอเช่นนั้นด้วยความนับถือในหัวใจอันแกร่งและเด็ดเดี่ยว เพราะทราบมาตั้งแต่ช่วงต้นๆ ที่แม่อารมณ์ขึ้นเวทีว่าเธอเป็นมะเร็ง และอยู่ระหว่างการบำบัดด้วยคีโม ซึ่งโดยนัยยะก็ทราบเป็นอย่างดีว่ามีความหมายเช่นไร แม่อารมณ์ขึ้นเวทีเป็นระยะๆ ที่ผมนับจำนวนครั้งไม่ได้ ทราบแต่ว่าแม่อารมณ์แทบไม่เคยได้ขึ้นเวทีแต่หัววันเลย ดึกดื่นเที่ยงคืนหรือมากกว่านั้น วันไหนที่ไม่ได้ขึ้นเวทีก็จะเห็นปะปนอยู่ในที่ชุมนุมกลางเหล่าพันธมิตรฯ นั่งอยู่ที่นั่นปะปนกับคนอื่นๆ บนพื้นถนน ครั้งที่เธอลุกออกมาคนที่สวนทางหรือพบเจอจะยกมือไหว้และสอบถามอาการ ผมมีโอกาสอย่างนั้นอยู่หนึ่งครั้ง หลายต่อหลายครั้งในช่วงต้นที่ผมรู้สึกว่าอยากถอนตัวออกมา ไม่ใช่เพราะขาดในศรัทธา แต่ไม่อยากเปลืองแรง ไม่อยากเปลืองแรงให้คนบนเรือที่ทั้งมือไม่พายแล้วยังเอาเท้ารา การออกจากบ้านไปชุมนุมไม่ใช่เรื่องสนุก แต่ต้องแลกด้วยความสูญเสียส่วนตัวหลายอย่างที่คร้านจะพรรณาบรรยาย ซึ่งนั่นไม่ใช่แค่ความสุขสบายส่วนตัวประจำวัน

Posted in หาพวกไม่เจอ 8 Comments »

เพิ่งจะได้มาเมื่อวานนี้ในงานบำเพ็ญกุศลศพดาบชิต (ด.ต. ชิต ทองชิต) ตำรวจน้ำดีตำรวจพันธมิตรฯ สำหรับมิวสิควีดีโอที่รอคอยมานาน “We are PAD” ที่ขับร้องโดยพี่หน่อย (เจ้าของบทเพลง นปก. ถอดใจ และล้างบาง บช.น.) ด้านล่างเป็นภาพตัวอย่างวีดีโอ (screenshot) ไฟล์ที่อัปโหลดเป็นเวอร์ชั่นความละเอียดสูงระดับ DVD รับชมออนไลน์ได้จากด้านล่าง

Posted in วีดีโอ 4 Comments »