Tag Archives: ม้วนเดียวจบ

พันธมิตรฯ ม้วนเดียวจบ: รถไฟสู่ดอนเมือง

หลังเจ๊ปองประกาศบนเวทีว่าถ้าใครจะสมทบที่ทำเนียบชั่วคราวดอนเมืองให้ไปรึ้นรถที่หน้าวัดโสมฯ เหมือนเคยทุกคนต่างกระตือรือร้นที่จะไป เดินตามกันเป็นทิวๆ ผมนึกในใจว่ารถกองทัพธรรมที่เตรียมไว้สองคันจะพอหรือ ก็จริงอย่างนั้นพวกเราไปออกันเต็มหน้าวัดโสมฯ รอแล้วรอเล่าก็ไม่มีรถไป รถที่ประกาศก็ออกไปแล้ว เราก็รอกันอยู่ตรงนั้น ใครมีรถส่วนตัวก็รับคนอื่นๆ ไปด้วยเต็มคันแต่ก็ช่วยอะไรได้ไม่มาก ที่เหลือก็รอกันอยู่ตรงนั้น แปลกก็ตรงไม่ค่อยมีใครละความตั้งใจ ก็นั่งคอยกันเรื่อยจากบ่ายโมงไปจนบ่ายสาม และบ่ายสามสิบห้ามีประกาศว่าให้ไปขึ้นรถไฟที่ป้ายจอดรถยมราช เขาบอกตอนนั้นว่าสถานีโคลีเซี่ยม ไอ้เราก็ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน แต่ก็พากันเดินไปเป็นแถวยาวด้วยความกระฉับกระเฉง คึกคัก

Posted in เรื่องเล่า | Tagged , | 5 ความเห็น

พันธมิตรฯ ม้วนเดียวจบ: บุก บช.น

เมื่อเคลื่อนกลับมาจากรัฐสภาก็สมทบกับคนอื่นๆ ที่อยู่เต็มแยกลานพระบรมรูป หลายคนกำลังคึกคักใจจดใจจ่อกับการบุก บช.น. (กองบัญชาการตำรวจนครบาล) คู่แค้นเก่า รังของสุนัขชาติ เหมือนบางแก้ว ตัวนั้น เวทีกำลังปราศรัยรอเวลา ความคึกคักนี้มีมากเป็นพิเศษและดูเหมือนจะถูกใจหลายๆ คน กับการจะได้ไปเหยียบจมูก บช.น. ทั้งที่จริงๆ แล้ว บช.น. ก็แค่ขนปลายจมูก อยู่ไม่ไกลจากที่ตั้งของพันธมิตรฯ มิตรเลย แต่ขอโทษครับแค้นที่รอชำระนั้นมีเยอะเกินจะถลกเอาหนังของอำนวย นิ่มมโน มาจารจารึกได้หมด ผมมองว่าการบุก บช.น. เป็นแค่น้ำจิ้มมากกว่าจะเป็นอย่างอื่นเพราะจริงๆ แล้วจะทำอย่างไรเมื่อไหร่ก็ได้ เป็นการเปิดช่องระบายความคับแค้นให้พี่น้องเราบางส่วน และเป็นอีกหนึ่งเป้าหลอก แต่ก็อธิบายได้หากมองในเชิงการทวงถาม-ถามหาฆาตกร ๗ ตุลา ในโอกาสนี้

Posted in เรื่องเล่า | Tagged , | 8 ความเห็น

พันธมิตรฯ ม้วนเดียวจบ: ยึดสภาเมื่อรุ่งอรุณ ๒

การออกเดินทางเมื่อรุ่งอรุณและปิดล้อมเป้าหมายคือรัฐสภาเมื่อแดดเช้าส่องเต็มแสง ผมอยู่ที่แยกการเรือนแล้วก็น้อยนึกถึงวันนั้น วันที่ ๗ ตุลา ที่ถูกยิงระเบิดแก๊สน้ำตาใส่อย่างบ้าเลือด ประตูพระที่นั่งวิมานเมฆที่ข้างในนั้นคือที่ที่สมชายขึ้นคอปเตอร์หนีไป ที่ผมหลบระเบิดอยู่ครู่สั้นๆ ผมอยู่ตรงนั้นด้วยความรู้สึกบางอย่างกระทั่งแปดโมงกว่าก็ลุกกลับเข้ามาที่แยกอู่ทองในซึ่งรถเวทีปราศรัยจอดอยู่ ก่อนนั้นหน่อยนึง พวกเรานั่งจับกลุ่มกันตามจุดต่างๆ คุณพิภพสนทนากับนักข่าวที่ริมกำแพงใกล้ประตูข้างของรัฐสภาที่บัดนี้ทาสีใหม่สวยงาม กลบรอยเลือดและชิ้นเนื้อ

Posted in เรื่องเล่า | Tagged , | 5 ความเห็น

พันธมิตรฯ ม้วนเดียวจบ: ยึดสภาเมื่อรุ่งอรุณ ๑

เมื่อนัดรวมพลใหญ่ครั้งสุดท้ายกับภารกิจ-ปฏิบัติการม้วนเดียวจบเมื่อบ่ายวันที่ ๒๓ พฤศจิกายนต่อเนื่องถึงค่ำ หลายคนคาดหวังหลายคนมีคำถามว่าแกนนำจะให้ปฏิบัติการลักษณะใด เมื่อปิดล้อมรัฐสภาก็ทำมาแล้ว ยึดศูนย์กลางอำนาจรัฐอย่างทำเนียบรัฐบาลก็ทำแล้ว โดยส่วนตัวผมคาดการณ์ว่าปฏิบัติการม้วนเดียวจบน่าจะออกมาในลักษณะเดียวกับยุทธการไทยคู่ฟ้า (๒๖ สิงหา) ใช้ลักษณะผสมของการดาวกระจาย แต่ปัญหาคือเป้าหมายอยู่ที่ไหน รัฐสภาเป็นได้แค่เป้าหมายรองและลวงมากกว่าเป็นเป้าจริง และคิดว่าไม่มีการเข้ายึดรัฐสภาในวันที่ ๒๓ เพราะไม่มีประโยชน์ที่จะออกเร็วเหมือนคราวก่อนและยากที่จะรักษาความปลอดภัย แต่คำถามคือระหว่างนั้นแกนนำจะให้ทำอะไร นี่คือสิ่งที่แทบทุกคนรอคอย ความชัดเจนหลังสองทุ่มที่ลุงจำลองประกาศให้ทุกคนพักผ่อนเอาแรงและจะเริ่มปฏิบัติการเช้าตรู่ของอีกวัน เป็นสัญญาณชัดอย่างหนึ่งว่าม้วนเดียวจบครั้งนี้นั้นคงกินเวลาหลายวัน จึงให้พันธมิตรฯ ที่เดินทางจากต่างจังหวัดได้หลับพักผ่อนอย่างเต็มที่ ออมแรงไม่ลงมือปฏิบัติการทันทีที่มาถึง การจัดเตรียมที่หลับนอนกลางถนนจึงเต็มพื้นที่ เป็นความใส่ใจอย่างหนึ่งต่อผู้ร่วมชุมนุมของแกนนำและทีมปฏิบัติงาน   รุ่งอรุณของวันที่ ๒๔ เป็นจุดเริ่มต้นอย่างจริงจังของปฏิบัติการม้วนเดียวจบ อากาศหนาวอ่อนๆ และฟ้าหม่นของรุ่งสาง พระจันทร์ยังค้างฟ้า น้องนีม น้องต้น และผมมาถึงสะพานมัฆวาน ผมเปลี่ยนเสื้อเหลือง PAD ที่ซื้อใหม่เมื่อดึกและไปสมทบคนอื่นๆ ที่แยกสวนมิกสฯ ทุกคนดูคึกคักเป็นพิเศษ

Posted in เรื่องเล่า | Tagged , | 11 ความเห็น

พันธมิตรฯ ม้วนเดียวจบ: เรื่องขำยามเย็น

เกิดมาชีวิตหนึ่งไม่มีอะไรจะภูมิใจเท่านี้เลย จู่ๆ ก็ได้ร่วมคณะเป็นกบฎ ร้อยเก้าสิบกว่าวันผ่านไปยกระดับไปเป็น “ผู้ก่อการร้ายสากล” นับแต่นี้ไปจะไม่อิจฉา “บิน ลาเดน” อีกแล้ว ..ฮา! ประทานโทษเถอะครับ เรื่องไร้สาระทั้งเพ จะกบฎจะผู้ก่อการร้าย เออ เราเห็นระดับสติปัญญาสื่อบ้านเราหรือยัง วานนี้และวันนี้ออกข่าวกันพรึบๆ เรื่องขยะรอบทำเนียบ พ่อคุณแม่คุณเอ๋ย งานวัดยามเลิกรายังมีขยะมากกว่านี้เลย หลายๆ เดือนที่ผ่านมาหากไม่มีการจัดการขยะและความสะอาดที่ดี รับรองได้ว่าทำเนียบไม่มีที่ให้ยืน เห็นระบบการให้คุณค่าของสื่อกับเก้าอี้ไม้อัดฉีก-ขาด-ถูกกรีดแล้วก็บอกได้อย่างเดียว เพราะสื่อมัน “กาก” อย่างนี้แหละบ้านเมืองถึงได้เป็นอย่างนี้ ..ระอาเต็มทีที่ได้ยินได้เห็นอาการเย้วๆ “คุกคามสื่อ คุกคามประชาชน” โดยที่พวกมันแทบทุกตัวไม่เคยได้สำเนียกแม้สักน้อยว่า มันเองนั่นแหละ “ตัวเบ้ง” ที่ “คุกคาม-ทำร้าย” ทั้งประเทศและประชาชนมาหลายสิบปี!! ตลอดการชุมนุมในทำเนียบ สื่อโดยเฉพาะค่ายมติชนรายงานเรื่องอะไรบ้างเป็นสาระหลัก? เก้าอี้ขาหักจำนวน ๑ ตัว … To be continue

Posted in เรื่องเล่า | Tagged , | 11 ความเห็น