Tag Archives: ลูกทุ่ง
อวยพรเจ้าสาว
ผมตั้งใจจะเขียนอะไรหลายเรื่องเลย แล้วก็ได้แค่ครึ่งๆ กลางๆ เขียนไปได้ท่อนๆ ก็เบลอ สมองมันใช้การไม่ได้ไปเฉยๆ ผมไม่ได้เป็นอะไรไปหรอกครับ เพียงแต่ผมกินของร้อนไม่ได้ ตอนบ่ายได้สุกี้น้ำร้อนๆ มาชามนึง ด้วยความหิวก็จัดการซะ แล้วก็เป็นเรื่อง ง่วง หมดแรงไปในทันที ผมหาเพลงลูกทุ่งฟัง แล้วเผอิญมาได้เพลงถูกใจ อวยพรเจ้าสาว ของ เอกชัย ศรีวิชัย (ลูกเอกชัยของแม่ยกที่ถูกหนังสติ๊กนั่นแหละ คนรักคนหลงเอกชัยนี่แสดงที่ไหนตามกันไปเป็นรถบัสเลยบอกให้) เพลงนี้อยู่ในอัลบัม ผัวขอร้อง (ชื่อชุดนี่ชวนให้ซื้อฟังนะครับ เพลงที่เป็นชื่ออัลบัมก็ขำดี) ที่แรกเห็นชื่อเพลง “อวยพรเจ้าสาว” ท่าจะเพลงเศร้า แฟนไปแต่งกับชายอื่น ท่าจะไม่เข้าท่าถ้าจะมาฟังเพลงชวนหดหู่ แต่ก็นั่นแหละ อย่าเพิ่งตัดสินใจอะไรแต่ผิวเผิน ว่าแล้วก็ถูกใจ จึงเอามาแบ่งให้ฟัง เพลงนี้อย่างฮาครับ คนแต่งนี่เข้าใจคิด ใครที่ฟังภาษาใต้ไม่ได้ขออภัยด้วย คราวที่แล้วผมก็นั่งแกะความหมายเพลงของกระแตอยู่พักนึง จึงจับความได้ … To be continue
สาวแต
ว่าจะเล่าเรื่องราวไปเชียงรายคราวก่อนให้ฟัง ผลัดไปผลัดมานานจะร่วมเดือนยังไม่ได้เขียนซักที ไปเชียงรายคราวนั้นเป็นครั้งแรกของผมเลยครับสำหรับเมืองเหนือ ไปอยู่หลายวันนอนบ้านชาวบ้าน เห็นอะไรหลายต่างที่ต่างออกไปจากที่เคยสัมผัส เลยอยากเอามาเขียนถึง ว่าแล้วก็ผลัดไปก่อนอีกที ช่วงนี้วุ่นๆ กับงานอื่น เลยขออนุญาตพักเรื่องบ้านเรื่องเมืองสักระยะ ด้วยว่าผะอืดผะอมกับหัวหน้ารัฐบาลชุดนี้เต็มทน เหม็นหน้าพวกเสื้อเขียว เหม็นเปรี้ยวพวกหน้าเหลี่ยม อาการรวมๆ ก็ประมาณนี้ ประกอบกับช่วงนี้จะบอกตรงๆ ว่าเป็นทุกข์กับข่าวพระประชวรของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระอาการครั้งนี้ทำให้ผมกังวลใจอย่างบอกไม่ถูก ใครมีญาติที่อายุมากๆ คงพอเจ้าใจเหตุผลนะครับ ผมคงไม่พูดอะไรต่อ ท่านๆ ก็คงกังวลไม่น้อยไปกว่าผม แม้เราจะไม่ได้ไปนั่งตากลมตากฝนอยู่หน้าโรงพยาบาล ตัดมาคุยเรื่องเพลงๆ กันหน่อยดีกว่านะครับ ผมนั่งฟังเพลงนึงมาสองสามวันแล้ว ระยะหลังไม่ได้ดูช่องฟรีทีวี ส่วนวิทยุไม่ฟังมานานแล้ว เลยไม่รู้ว่ามีเพลงอะไรใหม่ๆ ออกบ้าง เพลงที่ผมว่านี่ผมไปได้ยินที่งานแต่งที่เชียงรายเป็นครั้งแรกครับ เป็นเพลงลูกทุ่งที่ฟังแล้วมันส์พะยะค่ะ! สำเนียงแปลกๆ ฟังแล้วติดหู ทีแรกผมฟังไม่รู้หรอกว่าเป็นภาษาเหนือ (ทั้งที่ไปอยู่เมืองเหนือ) ก็ด้วยไม่คิดว่าเขาร้องเพลงเหนือเร็วๆ ได้ด้วยแงะ แต่คนเชียงรายเวลาเข้าเข้าก๊กกัน … To be continue
สวยเหมือนเดิม
ตั้งแต่ไปเชียงรายเมื่อสองสามสัปดาห์ก่อน ผมก็ชักติดใจเมืองเหนือ ไม่เกี่ยวกับผู้คนหรอกนะครับ ผมชอบทิวเขาและอะไรๆ ที่แปลกตาไป ง่ายๆ คือ บ้านผมไม่มีอย่างนี้ นี่ก็ร่ำๆ อยากจะไปดูเหตุการณ์ในพม่าด้วย แต่ทั้งสองอย่างก็ติดขัดและมาบรรจบตรงที่ไม่มีตังค์ ถ้ามีรับรอบรอง ..ไปแล้ว! ก่อนไปเชียงรายซักสองอาทิตย์ผมกลับไปบ้านที่นครฯ คงทราบๆ กันดีอยู่แล้วนะครับ สองคนกับแม่รื้อของในลังหลายใบจะหารูปถ่ายเก่าๆ สมัยผมยังรุ่นๆ กำลังหนุ่มแน่น ตอนสองขวบนั่นแหละ มันมีอยู่ไม่กี่ใบแต่ของมันปนๆ อยู่หลายลัง สุดท้ายก็หาไม่เจอแต่ไปเจอเอาไปรษณียบัตรเก่าใบนึง จำได้ถนัดว่าเป็นไปรษณียบัตรจากแฟนเก่าสมัยที่ยังเรียนมหาวิทยาลัยปี ๓ ผมพลิกไปมาอยู่นานพยายามอ่านข้อความให้ออกว่าทั้งหมดเขียนว่าอะไร ผมจับได้แกะได้แค่ไม่กี่คำ อย่าเพิ่งแปลกใจครับ ไม่ใช่ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ แต่มันถูกเขียนเป็นภาษามาเลย์ เพราะเจ้าของไปรษณียบัตรเรียนเอกภาษามลายู สมัยก่อนโน้นก็เลยพลอยได้อานิสงอ่านภาษามาเลย์ออกบ้างประปราย ตอนนี้คืนให้เจ้าของไปหมดแล้ว เหลืออ่านได้ไม่กี่คำ ไปรษณียบัตรทั้งแผ่นนั้นผมจับได้นิดเดียวแค่ว่า “คิดถึงมาก”
