Tag Archives: ภาษา

หลายต่อหลายครั้งที่พูดเรื่องการใช้ภาษาไทยในยุคสมัยใหม่ๆ หลายคนอาจจะนิยมเรียกรวมๆ ว่าเป็นภาษาวิบัติ ที่บางกรณีเป็นความวิบัติทางภาษา บางเรื่องเป็นการใช้ภาษาในลักษณะผสมกัน อย่างที่เรียกกันง่ายๆ ว่าไทยปนอังกฤษ บางกรณีเป็นเรื่องความผิดเพี้ยนในการสะกดคำที่ก็ต้องบอกกันตรงๆ ว่าเห็นแล้วรำคาญ โดยเฉพาะภาษาวัยรุ่นที่แพร่หลายในระยะหลัง หลายต่อหลายคนพูดถึงกรณีเหล่านี้มามากต่อมาก แต่แทบจะไม่เกิดผลเป็นจริงเป็นจังเลยแม้แต่กรณีเดียว เรื่องที่อึดอัดขัดตาอย่างหนึ่งที่เห็นบ่อยๆ คือ ประโยคไม่เป็นประโยค (ผมไม่ได้สนใจ ท่านประธานที่เคารพ+สิ่งที่ท่านประธานดำเนินการ+ผู้รับกรรมจากท่านประธาน ที่เป็นแบบแผนยืมมาจากตะวันตก) แต่ที่เห็นแล้วรำคาญตาสุดๆ คือ ประโยคในแบบที่ผมรียกของผมเองว่า “ประโยคตะกุกตะกัก” ลักษณะของการเว้นคำ (วรรค) ในประโยคแบบบ้าๆ บอๆ นึกจะเว้นก็เว้นจนประโยคไม่เป็นประโยค ลองสังเกตประโยคข้างล่างแล้วอ่านตามแบบแผนดูนะครับ (กรุณามองผ่านตรรกะบ้าๆ บอๆ ในเนื้อหาที่เขาเขียนนะครับ ให้สนใจเฉพาะรูปประโยค) ( เพราะในขณะที่กำลังจะมีการต่อรองตำแหน่ง ทางการทหารนั้น…ได้เกิดมีกรณีการบุกยึดNBT.. เหตการณ์วุ่นวายมากมาย..อย่างที่เราทราบๆ กันดี รัฐบาล คุณสมัครในขณะนั้น  โดนกดดันมาก … To be continue →

หายไปสองสามวันด้วยเหตุผลที่เครื่องคอมพิวเตอร์ไม่เป็นใจ ตั้งใจไว้อย่างนี้ครับว่าจะเขียนบทความในชุด “คำสบประมาทของข้าพเจ้า” เป็นลำดับ ๔ ตอน ไม่รู้ว่าจะทำได้มากน้อยแค่ไหน เพราะความความขี้เกียจมีมากเหลือเกิน ก่อนถึงตอนนั้น ขอพักยกคุยเรื่องเบาๆ ก่อนแล้วกันนะครับ ผมออกตัวทุกครั้งว่าไม่เชี่ยวชาญการใช้ภาษาไทย ภาษาพูดรวมไปถึงภาษาเขียนกระเดียดไปทางสำนวน-สำเนียงใต้ แต่พยายามบ่นอยู่เรื่อยๆ ทั้งการใช้คำผิด สะกดผิด จงใจสะกดผิด ไปจนถึงกระเดียดกระแดะใช้ภาษาต่างด้าวเกินจำเป็น อีกลักษณะหนึ่งที่พบเกร่อในทั้งใจจอโทรทัศน์ วิทยุ หนังสือพิมพ์ เว็บไซต์ คือ การใช้คำในลักษณะที่เรียกว่า “คำฟุ่มเฟือย” ผมลองหยิบข้อเขียนจากเว็บไซต์หนึ่ง (ขออนุญาตไม่ระบุที่มา) ตัดมาแค่ส่วนสั้นๆ เพราะทั้งหน้าใช้วิธีเขียนเป็นแบบแผนเดียวกัน ผมขีดคร่อมคำเกินจำเป็นไว้นะครับ ท่านลองอ่านซ้ำสองครั้ง ครั้งแรกแบบอ่านร่วมที่ขีดคร่อม และรอบหลังอ่านข้ามขีดคร่อม ลองดูว่าได้เนื้อความเหมือนกันหรือเปล่า เมื่อวันก่อน eBay ออกมาประกาศว่า ทาง eBay จะเริ่มใช้ระบบ … To be continue →

ภาษาไทยของเราถ้าพูดให้ถึงแก่นแท้แล้วไม่มีประธาน กิริยา กรรม แบบภาษาของชาชาติตะวันตก ผมเข้าใจว่าภาษาหลายภาษาในแถบเอาเชียเป็นแบบนี้เหมือนกัน ออกตัวว่าไม่ใช่คนเก่งภาษาไทย และภาษาไทยภาคกลางหรือกรุงเทพไม่ใช่ภาษาที่ผมถนัดนัก กำพืดเป็นคนใต้ถนัดจะแหลงใต้มากกว่า เป็นแหลงใต้สำเนียง-สำนวนนครฯ ความที่พอมีอายุเข้าหน่อยเริ่มจะเข้าใจวัยรุ่นน้อยลงหรือเปล่าไม่ทราบได้ครับ แต่เห็นวิธีการเขียนแล้วชวนหงุดหงิด โดยเฉพาะวิธีสะกดแบบแปลกๆ ส่วนสะกดผิดด้วยความไม่รู้พลั้งเผลอพอจะรับได้ครับ แต่วิธีสะกดของคนรุ่นใหม่ อ่านแล้วปวดหัว อ่านแล้วต้องแปลว่าคำดั้งเดิมสะกดยังไง บางทีก็ไม่ได้ความว่าที่เขาเขียนมาสุดท้ายแล้วหมายความว่าอย่างไร อีกประเภทที่พบเจอบ่อยจนเหม็นเบื่อ ในโทรทัศน์ วิทยุ เว็บไซต์ คือ พวกไทยปนอังกฤษ ผมนึกไม่ออกว่ามีความจำเป็นมากน้อยแค่ไหนที่ต้องปน อย่างคำถามง่ายๆ “แฮปปี้ไหม” ถามว่าจำเป็นไหม มีคำไทยใช้ไหม บางคนอาจะเกิดอุปทานไปว่าพูด-เขียนภาษาปนๆ แล้วหรู ดูดี มีระดับ แต่ไม่ครับผมรู้สึกต่างไป ผมรู้สึกโดยส่วนตัวว่าคนพวกนี้ยากจน ๒ อย่าง ยากจนความ “เป็นไท” และยากจน “ภาษาไทย” … To be continue →