Tag Archives: ประวัติศาสตร์

ย้อนดู ‘พฤษภาทมิฬ’ ๓๕

ปลายสัปดาห์เป็นช่วงแห่งการหวนรำลึก เหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ปี ๓๕ ถ้าย้อนกลับไป ณ ตอนนั้น จำความได้ว่า ผมเพิ่งขึ้นชั้น ม. ๔ หมาดๆ และเปิดเรียนได้ไม่กี่วัน นอกเหนือจากที่โทรทัศน์สีช่อง ๗ จะเป็นช่องหลักสำหรับคนบ้านนอกที่พอจะได้ติดตามเหตุการณ์ (ซึ่งถูกตัดตอนและบิดเบือนเสียส่วนมาก) แล้ว ตกเย็นและค่ำคืนบรรยากาศบนถนนเส้นจากเบญจมราชูทิศเข้าตัวเมืองนครจะมีรถกระบะจำนวนมาก ขนคนไปประท้วงที่สนามหน้าเมือง หลายที่หลายแห่งในตัวเมืองนคร ตามฝาผนังกำแพงมีสีพ่นด่า เขียนด่า “บิ๊กสุ” เต็มไปหมด บิ๊กสุที่สมัยหนึ่งเป็นที่ลือชื่อในจังหวัดนคร ขณะที่ดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ ๔ ถ้าย้อนไปก่อนเหตุการณ์ วันหนึ่งรายการโทรทัศน์ที่เราดูกันประจำเปลี่ยนมารายงานข่าวรัฐประหารโดยปัจจุบันทันด่วน ข่าวแจ้งว่าขณะนี้มีการทำรัฐประหารรัฐบาล พล.อ ชาติชาย ชุณหะวัณ โดยคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ หรือ รสช. ผมเป็นเด็กบ้านนอกไกลเมืองกรุงขณะนั้นเห็นเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นเสียมากกว่า ชาวบ้านชาวเมืองชนบทขณะนั้นไม่เห็นเป็นเดือดเป็นร้อนอะไร ทำมาหากินกรีดยางกันเป็นปกติ … To be continue

Posted in ทัศนะ | Tagged , | 6 ความเห็น

เสรีภาพของคนกินบนเรือนขี้รดบนหลังคา

คราวก่อนโน้นผมเคยพูดถึงอาณาจักรสัตว์ ชี้ไปที่ความเป็นธรรมธาติที่จะมีผู้นำฝูง เผ่า ในการดูแลอาณาเขต เผ่าพันธุ์หรือแม้แต่ชนชาติ ว่าจะเขียนให้จบสุดท้ายไม่ได้เขียน ล่วงเลยมานานจนได้เห็นข่าวกระตุ้นจากยามเฝ้าแผ่นดินวานนี้ พูดถึง “เด็ก” คนหนึ่งชูป้าย “ไม่ยืนไม่ใช่อาชญากร คิดต่างไม่ใช่อาชญกรรม” วิธีสร้างคำสวย ฟังแล้วเท่ ลักษณะนี้เห็นบ่อยในระยะหลัง โดยที่จริงได้รับรู้เรื่องราวของเด็กพวกนี้ ความเคลื่อนไหวต่างๆ ใน “ประชาถ่อย” “ถ่มน้ำลายรดฟ้า” หรือ สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล และคณะ หลายครั้งหลายคราว โดยเฉพาะการโจมตีสถาบันแบบ “ไร้วุฒิภาวะ” หยาบคาย ให้ตรรกะเหตุผลแบบ “คนเอาแต่ใจ” หรือ “เด็กไม่รู้จักโต” พูดถึง “บรมครู” อย่างพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ สาดเสียเทเสีย บ่อยครั้ง อิสระภาพมีอยู่ในทุกตัวคน … To be continue

Posted in ทัศนะ | Tagged , , | 3 ความเห็น

ปากเปื้อนเลือด

เฮ้อ ว่าจะไม่พูดไม่เขียนอะไรซักวัน แต่เกรงว่าหลายคนจะกังวลว่าผมไม่หายเสียใจ ก็รับตามตรงครับว่ายังไม่หาย แต่เรื่องนี้คงไว้ค่อยคุยกัน วานนี้ผมเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ไปจ่อที่ช่อง ๑๑ กรมประชาสัมพันธ์ ที่ผีอีเพ็ญเริ่มไปยื่นปากบวมๆ คล้ายตูดไปล้วงๆ นั่นแหละ ดูถ่ายทอดสดแถลงนโยบายรัฐบาล “คอรอหมัก” ฟังแกนๆ อยู่เป็นชั่วโมง ผมก็นึกว่าถ้าจะแถลงแบบนี้น่าจะจบได้ภายในห้านาทีเสียด้วยซ้ำ แค่บอกว่านโยบายทั้งหมดเหมือนรัฐบาลเหลี่ยม บวกรัฐธรรมนูญ และแผนพัฒนฯ ..จบข่าว ผมฟังอภิสิทธิ์เคลิ้มๆ มาจน ๓๐ นาทีสุดท้าย ถ้าจะเป็นผู้ใหญ่หน่อยจะต้องออกปากชมเด็กคนนี้พูดจาน่ารัก ละมุนดีแท้ แต่ขอโทษ กรีดเลือดไหลเป็นทาง แบบค่อยๆ กอดแล้วเชือดคอทีละแผลๆ ไอ้ผมก็เผลอนึกว่าไอ้หมักจะออกปากชม ที่ไหนได้ รู้ตัว องศาเดือดเลยเกิดกลางสภา เลยซัดกันคนละสองสามเพลง แถมหมักยังแกว่งไปลากคุณชวนมาด้วย เลยโดนมีดบาดทั้งหัวเราะ คุณชวนยังนิ่มแต่แหลมคมไม่เคยเปลี่ยน หลอกด่าสมัครเนรคุณแบบตอบโต้ไม่ได้ และตีซ้ำว่าที่ได้เป็นนายกฯ … To be continue

Posted in ทัศนะ | Tagged , , | 5 ความเห็น

อาณาจักรสัตว์ ๑

ถ้าจะเล่าให้ฟังกันว่าผมไม่ได้เรียนวิชาที่เกี่ยวข้องกับการเมืองหรือประวัติศาสตร์มาเลยออกจะแปลกชอบกลนะครับ เนื้อหาที่เขียนก็เกี่ยวเนื่องกับการเมืองเสียเป็นส่วนใหญ่ โดยที่จริงผมเรียนมาสายวิทย์ ในปีกชีววิทยา (บวกเคมี) โดยเฉพาะกลุ่มวิชาสัตววิทยา อนุกรมวิธาน และวิทยาศาสตร์ทางทะเล พูดถึงอนุกรมวิธาน หรือ Taxonomy ส่วนใหญ่จะร้อง อ๊๋ยยยยย.. แต่นั่นแหละวิชาที่ผมเกี่ยวข้องมากสุดและชอบเป็นชีวิตจิตใจ ..กลิ่นทะเล น้ำขึ้น-น้ำลง และเรือประมงที่ใครสักคนลากผมไปดู ดึงความรู้สึกเก่าๆ ผมกลับมา เป็นแรงผลักให้ผมอยากกลับไปทำวิจัยเกี่ยวกับสัตว์ทะเล นั่งจมกอง text book, paper ตัวอย่าง เครื่องมือผ่าตัดทำเอง สารฟิกซิ่ง ภาพวาดดินสอ ลายมือหยุกหยิกๆ ของตัวเอง เสื้อดิดโคลน ติดทราย รสเค็มทะเล หลังจากนี้ถ้าหากจะได้เขียนอะไรที่นี่น้อยลงอย่าว่ากันนะครับ หรือจัดสรรปันส่วนเวลาใหม่ก็ค่อยว่ากันอีกที ไหนๆ ก็บอกเล่าแก่กันแล้วว่าความถนัดและสาขาที่เรียนเกี่ยวข้องกับอะไร ผมเลยอยากชวนคุยเกี่ยวกับสัตว์เสียสักหน่อย ผมเองก็นับตัวว่าเป็นสัตว์เขตร้อนหรือ Tropical … To be continue

Posted in ทัศนะ | Tagged , , | 5 ความเห็น

แยกดินแดนไม่ใช่เรื่องแปลกตราบที่..

ว่าจะเล่าเรื่องไปแอ่วเมืองเหนือ เจียงฮายให้ฟัง ไปนอนที่แม่สายมาสองคืน แต่ก็ขี้เกียจๆ อยู่ประกอบกับโดนสะกิดเรื่องแยกดินแดนที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ เขารวบยอดความเห็นถึงโจรแบ่งแยกดินแดนว่า “ไอ้พวกบ้า” จริงๆ มันก็บ้ากันหลายจำพวกนะครับ ถ้าแบบโจรนั่นเรียกพวกบ้า คือ คลั่งชาติ คลั่งชาติพันธุ์ ผมก็มีตัวอย่างพวกบ้าทำนองนั้นอีกเยอะ ไม่นับรวมพวกบ้าไอ้หน้าเหลี่ยมนะครับ (พวกนี้ปล่อยให้ง่าวต่อไป วันไหน ฯพณฯ กลับมาสู่ที่อันเคยสถิตย์ พวกบ้าที่ว่านี้อาจมีวาสนาถึงขั้นได้เดินนำหน้า’พระยาแรกนา’ ก็เป็นได้ แต่รับรองผมไม่อิจฉา) อาการบ้า ที่หมายถึงคลั่งที่ผมพูดถึงมันมีกันหลายระดับนะครับ อย่างย่อมๆ ก็คลั่งสถาบัน ก่อนนี้ก็เป็นข่าวอยู่ครึกๆ ตีกัน ยิงกัน คนไม่เกี่ยวตาย หรืออีกพวกพอถึงฤดูรับน้องใหม่เป็นต้องบ้า วิญญาณรักสถาบันและผีรุ่นพี่เข้าสิง รักสถาบันรักน้องขึ้นมาจับจิตจับใจ ต้องช่วยดูแลน้อง ต้องทำให้น้องร้องเพลงสถาบันให้ได้  ฯลฯ ผมผ่านมหาวิทยาลัยมาหลายที่ เห็นแต่ละที่ก็ต่างกันไม่กี่องศา แต่อาการแบบนี้เป็นชั่วคราวครับ เลยจากนั้นจะทำตัวให้สถาบันเสียชื่ออย่างไรไม่เกี่ยวแล้ว แบบเดียวกับอาการหมาเป็นสัดน่ะครับ พ้นเวลาก็เลิกบ้าไปพักใหญ่ (..ยังกะสัตว์ที่พฤติกรรมถูกควบคุมด้วยฮอร์โมนเพียงอย่างเดียว) … To be continue

Posted in ทัศนะ | Tagged , , , , | Comments Off