Tag Archives: ประชาธิปไตย

ผมตั้งใจเขียนเรื่องนี้เป็นเรื่องสุดท้ายก่อนกลับบ้านช่วงบ่ายวันนี้ ครุ่นคิดมาหลายวันถึงความควรไม่ควรที่จะแตะประเด็นละเอียดอ่อนนี้ พิจารณาถ้วนถี่และรอบคอบหลายๆ ด้านแล้ว เหตุผลสำคัญสืบเนื่องมาจากบรรยากาศการร่างรัฐธรรมและการโจมตีสถาบันพระมหากษัตริย์อย่างหนักหน่วงในช่วงหลัง (ผมไม่ใช่นายกรัฐมนตรีที่เคยเป็นองคมนตรีผู้ซึ่งนิ่งเฉยดูดายเมื่อเหตุการณ์ระเบิดใกล้พระตำหนักสวนจิตรฯ) ประกอบกับแนวคิดของนักวิชาการหลากหลายผนวดกับคอมมิวนิสต์อารมณ์ค้างที่มีการเผยแพร่งานและแนวความคิดว่า ผู้ใช้อำนาจอธิปไตยต้องเป็นคนไทยไม่ใช่พระมหากษัตริย์ และลดทอนบทบาทพระมหากษัตริย์ให้เหลือเพียงสัญลักษณ์อย่างที่เป็นอยู่ในหลายประเทศ ขออภัยผมหาลิงค์ไปยังเอกสารของนักวิชาการคนหนึ่งนั้นไม่ได้ แต่เห็นแล้วรู้สึกรำคาญครับ แม้เป็นความติดโดยบริสุทธิ์หรือเป็นงานวิชาการล้วนก็ถามเถิด ผมอดรู้สึกเวทนาไม่ได้ในความไม่รู้สำนึกในโคตรเหง้าเหล่ากอ กำพืดของตัวเอง ๑ และการรับประทานขี้ฝรั่งลิงขาวจนมันสมองขดๆ หยักๆ เหมือนก้อนขี้ เอะอะอะไรก็แบบฝรั่งดีเลิศ จะเอาตามเอาเป็นแบบอย่าง ๑ ๑ พวกประชาธิปไตยจ๋า ก็ว่า อะไรๆ ก็ต้องเป็นประชาธิปไตย ต้องเสรี อำนาจอธิปไตยต้องเป็นของประชาชนแบบเต็มๆ ใครใช้แทนไม่ได้ และก็พ่นขี้เป็นขดๆ ของอับราฮัม ลินคอน “การปกครองของประชาชน โดยประชาชน เพื่อประชาชน” ขอโทษนะครับ สหรัฐเองมันก็ทำแบบคำขวัญนั่นไม่ได้