วันนี้ (๘ ธันวาคม) เครือข่ายนิด้าพัฒนาการเมือง เครือข่ายฟื้นฟูชาติและประชาธิปไตย และเครือข่ายในภาคี จัดเสวนาทางวิชาการ “รัฐบาลเฉพาะกาล : ทางรอดประเทศไทย” ณ หอประชุมเฉลิมพระเกียรติ บัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) เริ่มตั้งแต่บ่ายสอง นอกจากนี้ยังเปิดลงชื่อเพื่อถวายฏีกา “รัฐบาลเฉพาะกาล” บรรยากาศอบอุ่นครับ หลายคนคุ้นหน้าโดยเฉพาะทีมงานสมัชชาประชาชน ที่เป็นแม่งานในการรับลงชื่อถวายฎีกา ผู้ร่วมเสวนาจะว่าทั้งหมดก็ว่าได้เป็นพันธมิตรฯ จึงเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความรู้สึกเดิมๆ ที่ปฏิบัติต่อกันเมื่อคราวชุมนุม

Posted in สถานการณ์รายวัน 11 Comments »

ปลายสัปดาห์เป็นช่วงแห่งการหวนรำลึก เหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ปี ๓๕ ถ้าย้อนกลับไป ณ ตอนนั้น จำความได้ว่า ผมเพิ่งขึ้นชั้น ม. ๔ หมาดๆ และเปิดเรียนได้ไม่กี่วัน นอกเหนือจากที่โทรทัศน์สีช่อง ๗ จะเป็นช่องหลักสำหรับคนบ้านนอกที่พอจะได้ติดตามเหตุการณ์ (ซึ่งถูกตัดตอนและบิดเบือนเสียส่วนมาก) แล้ว ตกเย็นและค่ำคืนบรรยากาศบนถนนเส้นจากเบญจมราชูทิศเข้าตัวเมืองนครจะมีรถกระบะจำนวนมาก ขนคนไปประท้วงที่สนามหน้าเมือง หลายที่หลายแห่งในตัวเมืองนคร ตามฝาผนังกำแพงมีสีพ่นด่า เขียนด่า “บิ๊กสุ” เต็มไปหมด บิ๊กสุที่สมัยหนึ่งเป็นที่ลือชื่อในจังหวัดนคร ขณะที่ดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ ๔ ถ้าย้อนไปก่อนเหตุการณ์ วันหนึ่งรายการโทรทัศน์ที่เราดูกันประจำเปลี่ยนมารายงานข่าวรัฐประหารโดยปัจจุบันทันด่วน ข่าวแจ้งว่าขณะนี้มีการทำรัฐประหารรัฐบาล พล.อ ชาติชาย ชุณหะวัณ โดยคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ หรือ รสช. ผมเป็นเด็กบ้านนอกไกลเมืองกรุงขณะนั้นเห็นเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นเสียมากกว่า ชาวบ้านชาวเมืองชนบทขณะนั้นไม่เห็นเป็นเดือดเป็นร้อนอะไร ทำมาหากินกรีดยางกันเป็นปกติ เปลี่ยนจากรัฐบาล “No problem” เป็น “คณะ รสช.” แค่นั้นเอง แต่จากนั้นก็แต่งตั้งคุณอานันท์ ปันยารชุน ที่เสียงชาวบ้านเขาว่าท่านใช้ได้ ..นายกรัฐมนตรีคนแรกที่พูดคำว่า “โปร่งใส” นั่นแหละครับ จากนั้นก็ร่างรัฐธรรมนูญใหม่ แล้วเลือกตั้งใหม่ไปตามกระบวนการ [...]

Posted in ทัศนะ 6 Comments »

คราวก่อนโน้นผมเคยพูดถึงอาณาจักรสัตว์ ชี้ไปที่ความเป็นธรรมธาติที่จะมีผู้นำฝูง เผ่า ในการดูแลอาณาเขต เผ่าพันธุ์หรือแม้แต่ชนชาติ ว่าจะเขียนให้จบสุดท้ายไม่ได้เขียน ล่วงเลยมานานจนได้เห็นข่าวกระตุ้นจากยามเฝ้าแผ่นดินวานนี้ พูดถึง “เด็ก” คนหนึ่งชูป้าย “ไม่ยืนไม่ใช่อาชญากร คิดต่างไม่ใช่อาชญกรรม” วิธีสร้างคำสวย ฟังแล้วเท่ ลักษณะนี้เห็นบ่อยในระยะหลัง โดยที่จริงได้รับรู้เรื่องราวของเด็กพวกนี้ ความเคลื่อนไหวต่างๆ ใน “ประชาถ่อย” “ถ่มน้ำลายรดฟ้า” หรือ สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล และคณะ หลายครั้งหลายคราว โดยเฉพาะการโจมตีสถาบันแบบ “ไร้วุฒิภาวะ” หยาบคาย ให้ตรรกะเหตุผลแบบ “คนเอาแต่ใจ” หรือ “เด็กไม่รู้จักโต” พูดถึง “บรมครู” อย่างพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ สาดเสียเทเสีย บ่อยครั้ง อิสระภาพมีอยู่ในทุกตัวคน แต่สังคมมีรากความเป็นมา มีกรอบ ขนบ ธรรมเนียมถือปฏิบัติ ใช่ว่าใครจะทำอะไรตามแต่ใจไปได้ทุกเรื่อง หรือสักแต่ว่า “คลั่งในความคิด” ของตัวได้ในทุกขณะ เวลา ผมไม่ค่อยกระจ่างความหมายของคำว่า “ลิงได้แก้ว ไก่ได้พลอย” และ “กินบนเรือนขี้รดบนหลังคา” นัก [...]

Posted in ทัศนะ 3 Comments »

หลายคนต่อหลายคนชื่นชมการปฏิวัติสยาม ๒๔๗๕ โดยส่วนตัวผมออกจะรู้สึกต่างออกไปสักหน่อย ด้วยรู้สึกว่า แม้จะเรียกคณะปฏิวัติว่า “คณะราษฎร” แต่ไส้ในเป็น “ทหาร” เป็นการปฏิวัติผสมทหาร-พลเรือน และจากเหตุการณ์ครั้งนั้นลากทหารเข้ามาเกี่ยวพันการเมืองไทยจนแยกกันไม่ออก   ตลอดช่วงเวลาประชาธิปไตยในไทย มีช่วงไหนที่เป็นประชาธิปไตยแท้ๆ บ้าง? จากเผด็จการทหาร ประชาธิปไตยลูกผสม ผลัดเปลี่ยนเป็นประชาธิปไตยบางๆ จนมาถึงประชาธิปไตยนายทุน “เบ็ดเสร็จ” สลับเป็นเผด็จการทหารอย่างอ่อน แล้วกลับมาเป็นประชาธิปไตยนายทุนอีกรอบ

Posted in ทัศนะ 5 Comments »

อันว่าประเทศไทยที่มีระบบการปกครองระบบประชาธิปไตย “ลูกขี้กา” คือ เปลือกนอกแดงสวยดูน่ารับประทาน แต่เนื้อในดำ เหม็น และขม กินไม่ลง   ภาพประกอบ thaimtb.com ๗๕ ปีแห่งการเปลี่ยนผ่านการปกครอง เราเป็นแบบนี้มาตลอด คนไทยทุกคนช่วยกันสร้างกันคนละไม้คนละมือให้ประเทศเป็นปนะชาธิปไตยลูกขี้กา ทุกวันนี้เราจึงมีสมาชิสภาผู้แทนและวุฒิสมาชิกผู้ทรงเกียรติระดับสัตว์เลื้อนคลาน มึคนอย่างประมาณ อดิเรกสาร ชาติชาย ชุณหวัณ มนตรี พงษ์พานิช บรรหาร ศิลปอาชา คนอย่างเฉลิม อยู่บำรุง เสนาะ เทียนทอง สมศักดิ์ เทพสุทิน นักโต้วาทีอย่างสมัคร สุนทรเวช หรือระดับซุปเปอร์จัญไรอย่างทักษิณ ชินวัตร แม้คนพวกนี้ล้มหายตายจากแต่ไม่มีวันที่จะขาดสายพันธุ์ เพราะตัวเหี้ยรุ่นใหม่อย่างณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ จักรภพ เพ็ญแข นพดล ปัทมะ ฯลฯ ผุดขึ้นมาแทนที่ไม่เคยขาด เพราะอาชีพนักการเมืองให้ทั้งอำนาจและเงิน คนส่วนน้อยยึดความดีเป็นประโยชน์ ขณะที่คนส่วนใหญ่ยึดประโยชน์เป็นความดี ผมบ่นไปอย่างนั้นแหละ เปลี่ยนลูกขี้กาให้เป็นแอปเปิ้ลไม่ง่ายหรอกครับ เด็กโกงข้อสอบ ครูเอาห้องเรียนสอนพิเศษ ผู้อำนวยการ-อธิการกินเปอร์เซ็นต์โครงการ นักวิชาการขายตัว ข้าราชการขายศักดิ์ศรี ประชาชนขายเสียง ผู้แทนขายตัว [...]

Posted in ดนตรีการ, ว่ากันไป 3 Comments »