Tag Archives: ทุจริต
หนักแผ่นดิน
หมู่นี้ชักจะแปลกๆ เขียนต้นร่างทิ้งๆ ขว้างๆ ซะงั้น ไม่ต่อให้จบ ตอนนี้ต้นร่างเลยลอยเป็นแถบๆ อาจจะเพราะรู้สึกหน่ายๆ พอจะทำอะไรก็ไม่ทำเสียให้เสร็จ ขี้เกียจขึ้นมาเฉยๆ ทั้งที่อยากเขียนอะไรตั้งมากมาย เผอิญอารมณ์ไหนไม่ทราบได้ นึกถึงเพลงนี้ขึ้นมา “หนักแผ่นเดิน” เพลงเก่าแก่ตั้งแต่สมัยปี ๑๘ โน่นแหละครับ ประพันธ์คำร้องโดย พ.อ.บุญส่ง หักฤทธิ์ศึก ขับร้องโดย สันติ ลุนเผ่ เพลงสมัยมีขวามีซ้าย ก่อนตุลาปี ๑๙ จะบานปลาย คงจะราวๆ ที่สมัคร สุนทรเวช ออกอากาศยานเกราะด่า นศ. ที่เคลื่อนไหวสมัยนั้น ยุให้ใช้กำลัง ประมาณนั้นนั่นแหละครับ สาเหตุอะไรไม่รู้จู่ๆ ก็นึกถึงเพลงนี้ขึ้นมาเฉยๆ คิดไปก็แปลกสมัยนั้นนักศึกษาก่อหวอดจนเป็นเรื่องเป็นราวเกิดตำนานเดือนตุลาสามสิบปีผ่านไปคนตุลาก็กลับมาป่วนบ้านป่วนเมืองอีกรอบ สร้างปัญหาไม่รู้จบสิ้น บางภาพเหมือนตุลากัดกันเอง ไอ้ผมมันคนเดือนมิถุนา … To be continue
เพลงประกอบข่าว: เบี้ยวเป็นเบี้ยว
วานนี้อ่านข่าว “อ้อ” ส่อเบี้ยวแจงหุ้นชินฯ ผมก็ไม่ได้สนใจเพราะรู้ว่ายังไงก็ไม่มาชัวร์ แต่ที่สนใจ คือ ต่อจากนั้น คตส. จะทำอะไรมากกว่า ครับท่านนาม ยิ้มแย้มตอบคำถามทันใจออกมาแล้วว่าเตรียมเสนอขอมติวันจันทร์นี้ ฟันอาญา โดยอาศัยกฎหมาย ป.ป.ช ผมมันคนชอบฟังเพลงลูกทุ่งเก่าๆ ตามประสาเด็กบ้านนอก เห็นอาการ “เบี้ยวๆ” ของหญิง “อ้อ” เลยอดนึกถึงเพลงนี้ไม่ได้ เบี้ยวเป็นเบี้ยว ของ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ “เบี้ยว เราแล้ว สินะ ชะชา ละไม่น่า จะเบี้ยว พี่นึก แล้วเชียว ว่าน้องต้องเบี้ยว ตามเคย” ลองฟังกันดูนะครับ ใครจะเอาแนวคิดไปทำเป็นเอ็มวีเผยแพร่ก็ยินดีครับ จริงๆ มีเพลงใต้อยู่เพลงนึงที่พูดถึงการนัดแล้วไม่มา ใครพอนึกออกแนะนำหน่อยนะครับ
หมากกินสองต่อเดินสองทาง
เคยเล่นหมากรุกหรือหมากฮอสมั๊ยครับ หมากแบบที่คนรอบวงรู้สึกมันในอารมณ์ไม่ใช่จุดปลายที่การรุกฆาตหรือเข้าฮอส แต่มักเป็นหมากแบบเดินสองทางและกินสองต่อ คือบีบให้ฝ่ายตรงข้ามต้องเลือกเดิน แต่ไม่ว่าเดินทางไหนไม่มีคำว่าเสียน้อยที่สุด แต่เสียเท่ากันทั้งสองทางหรือเผลอๆ เจอสามต่อและเสียกระดาน ดูหมากรุกดูหมากฮอสก็มันได้ครับแต่หมากการเมืองมัน… ผมจำได้ว่าไม่กี่วันก่อนที่สมัคร สุนทรเวชจะหมดสมัยการเป็นผู้ว่ากรุงเทพมาหานคร เคยถูกนักข่าวตั้งคำถามเรื่องเซ็นต์ทิ้งทวนโครงการซื้อรถและเรือดับเพลง ครับถ้าจำกันได้ไอ้หมักด่าใส่นักข่าวแล้วก็ว่าไม่ได้เซ็นต์ทิ้งทวน ไอ้ผมก็ว่าเซ็นต์ทิ้งทวนแต่ไม่ได้สนใจมากเพราะไม่ค่อยมีข้อมูลเปิดออกมา และประเด็นถูกเปลี่ยนไปเรื่องการชิงตำแหน่งผู้ว่าฯ ผมก็เข้าใจว่าการส่งปวีณา หงสกุลเข้ามาก็เพื่อกุมกรุงเทพให้อยู่ในมือไทยรกไทย (ผมสะกดถูกนะยืนยัน) แต่ไม่เอ๊ะใจเรื่องเซ็นต์ทิ้งทวน เรื่องมันเกิดหลังจากนั้น ก็ตอนที่ใครสักคนมาแหวใส่ผมแหละครับว่าไหนว่า “อภิรักษ์” ไม่โกง และตามอีกดอกว่าประชาธิปัตย์มันก็โกงเหมือนไทยรกไทยนั่นแหละ ผมไม่รู้เรื่องเลย แล้วก็ตอบไปว่า”ไม่รู้เรื่อง” ผมลืมเรื่องเซ็นต์ทิ้งทวนไปแล้วจริงๆ ครับตอนนั้น –รายนั้นเขาไปลงคะแนนให้ปวีณา เพราะอยากให้ผู้หญิงด้วยกันเป็นผู้ว่า ไอ้ผมเห็นว่าอภิรักษ์น่าจะเหมาะกว่า แต่ใจก็ไม่ติดขัดว่าจะหญิงจะชาย ไม่เคยรู้สึกตั้งแง่กับการที่มีผู้หญิงเป็นหัวหน้า หรือผู้นำ จะแม่ จะป้า จะน้า ย่า ยาย ก็ผู้หญิงทั้งนั้นที่เฆี่ยนเรามาแต่เด็ก เรื่องในมุ้งในห้องหับยังสลับบนล่างกันได้ แล้วจะอะไรกันนักหนา ส่วนข้อหานิยมประชาธิปัตย์นี่ผมปัดทุกกรณี (ใช่ว่าคนใต้จะตามประชาธิปัตย์ไปซะทุกเรื่อง … To be continue
ทุจริตกล้ายางคือบรมชั่ว
ผมขึ้นจั่วหัวแบบนี้ท่านอาจจะรู้สึกว่าแรงไปนะครับ อาจรู้สึกเพียงว่าเป็นแค่การทุจริตกล้าไม้ธรรมดา และวงเงินไม่ได้มากมายอย่างการทุจริตในสนามบินหนองงูเห่า หรือการขายสมบัติชาติล็อตใหญ่ให้สิงคโปร์ ผมเป็นหนึ่งในคนใต้จำนวนมากที่พูดได้ว่าเป็นลูกสวนยางตัวจริง อยู่กับการประกอบอาชีพ”ตัดยาง” (ภาษาทางการเรียก กรีดยาง) ทุกกระบวนการมาตั้งแต่เด็ก ทั้งการปลูก กรีด ทำแผ่น ขาย ไปจนถึงโค่นปลูกใหม่ เรื่องที่เขียนผมจะไม่พูดถึงกระบวนการการทุจริตนะครับ (ข้อมูลส่วนนี้หาอ่านข้อมูลเบื้องต้นใน เมนูคอร์รัปชั่น เมนูที่ ๑๘ รวมถึงเอกสารอื่นของ คตส.) ผมจะชี้ประเด็นว่าทำไมผมเรียกว่า “บรมชั่ว” ก่อนจะเข้าเรื่องผมขอทำความเข้าร่วมกันก่อนนะครับว่า คำว่า”ยางพารา” นั้นเป็นภาษาของทางราชการ คนใต้เรียกแค่ว่า “ยาง” ตลอดทั้งหัวข้อและเนื้อหาผมจะใช้คำว่า “ยาง” นะครับ ส่วน “ยางพารา” ในความหมายของคนใต้หมายถึงเฉพาะ “ยางพันธุ์พื้นเมือง” (ภาษาเรียกของราชการ) ซึ่งหมายถึงยางพันธุ์แรกๆ ที่นำเข้ามาปลูกในภาคใต้ ตั้งแต่สมัยหลายสิบปีก่อนโน้น ส่วนใหญ่ของยางที่นำมาปลูกในสมัยยี่สิบปีที่ผ่านมาเป็นยางปรับปรุงสายพันธฺุ์ … To be continue
