Tag Archives: บริโภค

วันนี้คุณจ่ายค่าน้ำมันบวกดอกเบี้ย

ผมไม่เคยสนับสนุนเรื่องการชดเชยน้ำมันโดยผ่านกลไลกองทุนน้ำมันมาแต่ไหนแต่ไร เพราะมองว่าควรปล่อยให้เป็นไปตามกลไก และ ปตท. ควรช่วยโดยลดค่าการกลั่นน่าจะเป็นทางหลักที่น่าจะดีกว่า แต่การลดค่าการกลั่นหมายถึงโอกาสกำไรเป็นแสนล้านต่อปีแทบไม่มี แต่ในทางกลับกันจะสามารถพยุงสภาวะเศรษฐกิจโดยรวมของชาติได้มาก ผมเพิ่งจะได้ฟังสัมภาษณ์คุณปิยสวัสดิ์ อัมระนันทน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน แบบเต็มๆ จากรายการรู้ทันประเทศไทยของ อ.เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง ช่อง ASTV ฟังจนจบรายการรู้สึกได้อย่างหนึ่งว่า รัฐมนตรีท่านนี้เป็นคนตรงไปตรงมา ไม่พูดจามีลูกเล่น คงจะพอย้ำความจำที่เคยได้ยินมาก่อนหน้านี้ว่าเคยโดนเด้งในสมัยรัฐบาลเหลี่ยม เพราะความตรงไปตรงมานี่แหละ เรื่องวุ่นๆ เกี่ยวกับ ปตท. ขณะนี้ แยกท่อ คืนที่ดินเวณคืนอะไรต่างๆ นานา ตามคำสั่งศาลปกครอง เหมือนจะอีนุงตุงนังนั้น สิ่งที่ควรทำแต่ทำไม่ได้ ทำได้แต่ตามกรอบที่ศาลสั่งสาเหตุหลักมาจาเรื่องเดียว คือ การเป็นบริษัทมหาชนในตลาดหลักทรัพย์ ทำเกินคำสั่งศาลสุ่มเสี่ยงถูกผู้ถือหุ้นฟ้องร้อง ครั้นจะเลี่ยงไปใช้มติผู้ถือหุ้น กระทรวงการคลังซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ก็ทำอะไรไม่ได้อีกเพราะเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (ถูกห้ามตามกฎหมาย) แปรรูปเข้าตลาดหลักทรัพย์มันดีอย่างนี้นี่เอง

Posted in ทัศนะ | Tagged , , | 6 ความเห็น

ไก่ย่างห้าดาว

ช่วงนี้ความขี้เกียจเพิ่มพูนยังไงไม่รู้ เพราะอากาศมันเริ่มหนาวแล้วหรือเปล่า ผมมันสัตว์เขตร้อนไม่ถูกอย่างแรงกับอากาศเย็นๆ หนาวๆ ซักถึงปีหรือเปล่าผมไม่แน่ใจ วันนึงก็มีโลตัสตัวเล็กชื่อทางการว่า Lotus Express นั่นแหละ (และเรียกอีกอันว่า โลตัสใหญ่) มาตั้งแถวๆ ที่อยู่อาศัย ผมไม่ใคร่จะสนับสนุนเรื่องค้าปลีกขนาดใหญ่เท่าไหร่หรอกครับ แอร์เย็นก็ดี ของถูกก็ดี ของให้เลือกเยอะก็ดี ดีทั้งนั้นแหละครับ ยกเว้นจ่ายเงินแล้วมันขนกลับไปประเทศมันหมด เหลือทิ้งไว้ไม่กี่สลึง เอาเถอะ ผมใช้บริการโลตัสตัวเล็กก็เฉพาะเรื่องกาแฟ ม็อคโคน่า เอสเพรสโซ่ซองเขียว เพราะว่าในระยะเดินสะดวกหาซื้อไม่ได้เลย ที่มาพร้อมกับโลตัสตัวเล็กคือ "ไก่ย่างห้าดาว" สมัยสักสิบกว่าปีก่อนไก่ย่างห้าดาว ถือได้ว่าของกินหรู เห็นโฆษณาทางโทรทัศน์ล่ะอื้อ น่ากิน แล้วโฆษณาหายไปนานมากจากจอทีวีจนปีสองปีนี้เพิ่งเห็นโฆษณาประปราย จริงๆ ก็ยังมีขายอยู่ครับ จากโฆษณาเมื่อราวสิบกว่าปีก่อน  ผมเพิ่งมาได้ลิ้มชิมรสเอาเมื่อสัก ๖ ปีก่อนละมังครับ จะได้มากินจำนวนครั้งถี่ขึ้นเมื่อมันมาอยู่ใกล้บ้านพร้อมโลตัส รสชาติก็งั้นๆ … To be continue

Posted in ว่าไปเรื่อย | Tagged , | 17 ความเห็น

เพิ่มโดยลด

ผมหายหน้าหายตาไปหลายวัน ต้องขออภัยด้วยนะครับ คอมพิวเตอร์ที่ใช้มีปัญหา แกะๆ ประกบๆ อยู่หลายรอบก็พบต้นตอ ส่งต้นตอไปร้าน เขาบอกอีกสองสัปดาห์ถึงจะได้ของกลับมา จำเป็นและจำใจต้องควักไปพันห้าซื้อสำรองมาใช้ก่อน ไม่งั้นไม่มีคอมพ์ใช้สองอาทิตย์ ไม่มีคอมพ์สองอาทิตย์ไม่หนักหนา แต่คิดว่าต้องจ่ายค่าเน็ตฟรีโดยไม่ได้ใช้ตั้งครึ่งเดือน มันน่าเจ็บใจ กลางดึกคืนวาน เพื่อนสนิทในวันเก่าโทรมาหาตอนปิดไฟจะเข้านอนพอดิบพอดี มาพร้อมน้ำตา ระบายสารพัดเรื่องราวเกี่ยวกับร้านเครื่องสำอางของเธอ หัวอกคนขายของครับ เศรษฐกิจแย่ นิ่งสนิท คนไม่ซื้อ ไม่จับจ่าย พ่อค้าแม่ขายก็ตายกับตาย นักวิชาการ นักเศรษฐศาสตร์ก็ว่า สภาพการเมืองไมนิ่ง ปัจจัยค่าน้ำมัน ทิศทางเศรษฐกิจไม่แน่นอน แล้วตบท้ายว่า "คนขาดความเชื่อมัน" ถ้าถามชาวบ้าน ภาวะฝืดๆ แบบนี้เขาไม่เรียกขาดวามเชื่อมั่นครับ เขาเรียก "หาตังค์ไม่ได้โว้ย!" ถึงได้ก็ไม่พอใช้ ใครทำงานที่เงินเดือนนิ่งแน่นอน ก็ถอนใจทุกครั้งที่ราคาน้ำมันขึ้น แก๊สที่เอามาแทนฟืนก็ขึ้น โน่นก็ขึ้น … To be continue

Posted in ว่าไปเรื่อย | Tagged , | 7 ความเห็น

เศรษฐศาสตร์ตลาดนัด ๒: หาตังค์มาซื้อกิน

เคยบอกไว้มานานมากแล้วว่าผมจะเขียนข้อสังเกตที่พบเห็นจากตลาดนัด เป็นตอนๆ เป็นเรื่องๆ คราวแรกก็เขียนความสัมพันธ์ระหว่างตลาดนัดกับจตุคามฯ แล้วก็ทิ้งไว้แค่นั้นไม่ได้เขียนอะไรๆ ต่อ ผมไม่ได้ไปอยู่ในตลาดนัดบ่อยๆ แต่การไปนานๆ ครั้งทำให้ได้ข้อคิดหลายๆ อย่าง เพราะนั่นคือดัชนีชี้วัดเศรษฐกิจระดับชาวบ้านที่แท้จริง ที่ไม่ต้องมีคำสวยๆ อย่าง อำนาจในการใช้จ่าย หรือความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจ คำประเภทนี้ปล่อยพวก”กูรู้”ในธนาคารในมหาลัยพูดกันไป วันนี้ผมมีความอดทนค่อนข้างสูงที่ได้ทั้งอ่านและฟังหลวงวิจิตรวาทกรรม ปั้นน้ำลายเพ้อเจอประจำวันเสาร์ ตอนหนึ่งระบุในทำนองว่า ที่เรารู้สึกว่าเศรษฐกิจมันแย่หากหักลบกับผลกระทบต่อเนื่องจากราคาน้ำมันออกแล้ว ที่เหลือเป็นเพราะเราคุ้นกับการฟุ้งเฟ้อในรอบ ๔-๕ ปีที่ผ่านมา กระทั่งยกตัวเลขมนุษย์เงินเดือนบางส่วนที่มีบัตรเครดิต ๓ – ๔ ใบ ก็ฟังดูดีครับ แต่เราได้ทันสังเกตหรือเปล่าว่ารอบ ๑๐ -๒๐  ปีที่่ผ่านมา เราเปลี่ยนไปขนาดไหน และไปทิศทางไหน? จริงหรือเปล่าที่เราผลิตเพื่อกินและขาย มาเพื่อขายแล้วซื้อกินเพียงอย่างเดียว ก่อนนี้ถ้าสังเกตทางใต้ แถบซีกตะวันตกของเมืองนคร (ใช้แนวเทือกเขานครศรีธรรมราชกั้น) … To be continue

Posted in ทัศนะ, เรื่องเล่า | Tagged , , , | 15 ความเห็น

โฆษณา: จริง ๑ ส่วนโกหก ๓ ส่วน

หมู่นี้ต้องทนเห็นโฆษณาของ True Move บ่อย ที่เอา ‘หม่ำ’ มาเป็นพระเอกนั่นแหละครับ มุกเก่าๆ เอามาทำใหม่ใครหลายคนคงขำและชอบนะครับ แต่ผมรู้สึกต่างออกไป เพราะเพิ่งไปเชียงรายมา! ในโฆษณาเฉพาะเชียงราย นั่งอยู่บ้านชาวบ้านที่มีขันโตกเป็นสัญลักษณ์ บรรยากาศแบบนั้นมันเป็นบ้านนอก ไม่ใช่ตัวเมืองเชียงรายหรือตัวอำเภอใหญ่ แล้วผมก็ไปอยู่บ้านนอก แถวตำบลบ้านด้าย อำเภอแม่สายอย่างในโฆษณานั่นแหละ ผลปรากฏว่า True Move ตายสนิท! ไม่มีสัญญาณให้ค้นหา ตำบลนั้นมีคนอยู่เยอะนะครับ อย่าว่าแต่ True Move เลยครับ ค่าย AIS ก็ออกอาการเลือดจะไปลมจะมา มีสัญญาณบ้างไม่มีบ้าง มีก็อ่อนระทดระทวย ที่สัญญาณชัดแจ๋วก็เฉพาะแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ อย่างสามเหลี่ยมทองคำ (ที่ว่าไปแล้วแทบไม่มีบ้านคน นอกจากนักท่องเที่ยว รีสอร์ทและโรงแรม) ตัวอำเภอแม่สาย ส่วนดอยตุงไม่ทราบครับ … To be continue

Posted in ทัศนะ | Tagged | 5 ความเห็น