เอามาเขียนไว้ตรงนี้เผื่อการค้นเองภายหลัง เรื่องมีอยู่ว่าได้รับคำแนะนำมาหลายครั้งจากร้านว่า ไอ้เจ้าทรายแมวยี่ห้อ PURA สุดวิเศษที่ใช้อยู่ (คือ เม็ดหยาบ ไม่เปื่อย เกาะพาชนะเป็นก้อน ส่งกลิ่นเหม็น แถมมีกลิ่นน้ำหอม) มันสามารถล้างและเอามาใช้ใหม่ได้ แรกทีเดียวก็ไม่มีปัญหาอะไร ขยันตักอึกับร่องรอยฉี่ออกก็ไม่เป็นปัญหา แต่เรื่องของเรื่องคือการมีแมว ๗ ตัวใช้บริการ พูร่าก็เอาไม่อยู่ ทีนี้มันก็หอมอยู่ได้ไม่กี่วันก็เริ่มออกอาการ  โดยเฉพาะกลิ่นฉี่ ไอ้ครั้นจะไปซื้อใหม่เรื่อย ๆ ก็ไม่ไหวเพราะถุงนึง ๑๐ ลิตร ราคาอยู่ที่ ๑๘๕ บาท เคยลองตามร้านแนะนำมาก็หลายครั้ง เอาไปล้าง เอาไปแช่ เอาไปลงผงซักฟอก ฯลฯ สารพัดวิธี ไม่เคยประสบความสำเร็จ ล่าสุดก็ล้าง ๆ ด้วยสารพัดอย่างจนแทบตายคาห้องน้ำ หายใจไม่ออกเพราะกลิ่นฉี่ ปัญหาคือล้างได้ แต่ยังไง ๆ ก็มีกลิ่นตกค้าง และกลิ่นฉี่ที่ว่าพอหมักหลายวันมันก็ คือ แอมโมเนีย นี่แหละ แล้วเอาไง? ค้นสารกำจัดกลิ่นแอมโมเนียจนละเหี่ยใจมาสามสี่วันก็ไม่ได้คำตอบ ถามว่าสลายแอมโนเนียทำได้ไหม ตอบว่าทำได้และไม่ยาก พื้นเคมียังมีอยู่ แต่ไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก ไม่ใช่ตัวเลือก แล้วเอาไง [...]

Posted in ชวนนอกเรื่อง 5 Comments »

หลายวันก่อนอาม่า (เจ๊หน่อย) และนิม หลังห่างหายจากบ้านแมวไปนานก็เผอิญ ด้วยเผอิญอย่างยิ่งได้แวะมาเยี่ยมหลาน ๆ ที่ตอนนี้ตัวโตเกินอุ้มกันแล้ว โดยเฉพาะเจ้ามะขามที่ตอนนี้โตล้ำหน้าทั้งพ่อและพี่ชาย กลายเป็นแมวตัวโตอ้วนพีที่สุดในบ้าน อาม่ามาครู่ใหญ่น้องนิมก็ตามมาพร้อมทาโร่ของโปรดแมว ทาโร่และปลาเส้นเป็นของฝากของอาม่า แต่เป็นความเดือดร้อนของผม เพราะหลัง ๆ บรรดาเด็ก ๆ มักเรียกหาปลาเส้น กินเป็นอาหารว่าง ยังดีหน่อยที่เป็นของซื้อหาง่ายและถูกกว่าปลาหมึก ที่แมวชอบมากกว่า แต่ก็แพงมากกว่าเช่นกัน ความสุขอย่างหนึ่งของแมว ๆ ที่นี่ก็อยู่ที่มีคนคุ้นเคยมาเล่นด้วยนี่แหละครับ ผมคนเดียวน่ะไม่ไหว อาม่ากะน้องนิมมาทีนึงหลานก็หนุกหนานกันใหญ่

Posted in ภาพ, เรื่องเล่า 5 Comments »

ตอนที่สองของ “7 Cats Series” แม่ต้อยสอนลูกดำ (สำเนา) วันนี้ทั้งบ้านดูจะคึกเป็นพิเศษตั้งแต่เช้าก็ว่าได้ ซนกันไม่เลิก สายหน่อยราแรงหลับพักผ่อน พอเลยเที่ยงก็เริ่มเล่นกันต่อ วันนี้ตัวนำ คือแม่ต้อย ที่เล่นสงครามแมว ๆ กับเจ้าสำเนา เล่นกัดกันยาวนานมาก ดูเหมือนเอาจริง ดูเหมือนจริงจังมาก แต่นี่คือการเล่นที่แรงไปนิด แต่ไม่มีบาดแผลแต่ประการใด บทเด่นวันนี้นำแสดงโดยสองตัวที่ว่า มี “ตัวเจือก” ทุกสถานการณ์ และผู้ชมหน้าตายอย่าง “มะขาม” เป็นตัวประกอบ มีสีดำโผล่มาห้ามทัพให้วงแตกเล็กน้อย มีน้องลูกตาลแว้บ ๆ และแมวสำลี งานรอบนี้หยาบหน่อยสำหรับการตัดต่อ ลองถ่ายในโหมด HD 16:9 720p ลองระบบแสงและ ISO เปลี่ยนระนาบการถ่ายและมุมมองเล็กน้อย เป็นมุมต่ำระนาบเดียวกับแมว คือ มุมมองแบบแมว กำลังสนุกครับ รอบหน้าจะ “ลองเล่น” อะไรบางอย่าง ผสมผสานการถ่ายและการตัดต่อดู โปรดติดตามหลังวันพรุ่งนี้ครับ

Posted in วีดีโอ 6 Comments »

ช่วงนี้และช่วงถัด ๆ ไป จะเป็นโหมดแมว ๆ ไปสักระยะนะครับ จะเป็นแมว มาเป็นตอน ๆ เป็น “The 7 Cats Series” แปลว่า ๗ แมวเป็นฉาก ๆ ตอนไม่เรียงลำดับแต่เอามาโพสต์ไว้เป็นลำดับแรก ถ่ายเมื่อบ่ายแก่ ๆ วันนี้ สำหรับแฟน ๆ ของ “มะขาม” ฉบับนี้มีมะขามเป็นส่วนใหญ่ ตอนต่อไปเป็นอะไรค่อยว่ากันครับ..

Posted in วีดีโอ 5 Comments »

นับแต่วันที่อ้วนหายไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อเกือบปีที่ผ่านมา ผมกลับไป “รังแมว” น้อยครั้งจนแทบจะได้ แต่ก่อนอาชีพหลักของผมที่ต้องทำทุกเช้าเย็น คือพาอ้วนไปเดินเล่นรังแมว ตรวจตราอาณาเขตบ้าง ปี้ตัวเมียบ้าง แมวอ้วนหายไป ผมเลยหายหน้าหายตาไปจากอดีตเขตปกครองของแมวอ้วน รังแมวเป็นชื่อที่ผมเรียกเรือนหรือกระท่อมที่เขาปลูกไว้ให้แมวอาศัย ในนั้นมีแมวหลายสิบตัว มากบ้างน้อยบ้างตามช่วงเวลา มีคนเอามาทิ้งบ้าง เกิดใหม่ในรังแมวบ้าง และตายไปด้วยโรคหลายอย่าง รังแมวมีป้าวัยใกล้หกสิบเป็นเจ้าของและผู้ดูแล ผมไปที่นั่นครั้งแรกเพราะตามอ้วนไป ทั้งที่ก็อยู่ไม่ไกลจากบ้านแมวเล็ก ๆ ที่ผมอยู่ แต่เป็นสถานที่ที่ไม่คุ้น ไม่ใช่ทางผ่านและไม่มีเหตุที่ต้องไปแถวนั้น จากที่ตามอ้วนที่แอบหนีไปกระทั่งต้องผูกเชือกพาอ้วนไปเดินเล่น วันสองวันครั้งจนกระทั่งกลายเป็นสถานที่ที่ต้องไปทุกวันเช้าเย็น เป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาของคนละแวกนั้น เขาคุ้นทั้งผม เขาคุ้นทั้งแมวหัวโตเสียงดัง ..และวันหนึ่งผมก็ต้องหายหน้าหายตาไป

Posted in ภาพ, เรื่องเล่า 9 Comments »