ไม่ได้เขียนเรื่องอะไรๆ เลยนานจนเห็ดราขึ้นบล็อกแล้วกระมังครับ เรื่องให้เขียนมีเยอะ เรื่องอยากเขียนและได้รับคำแนะนำให้เขียนก็มี แต่เวลาไม่มี ขาดเวลาอย่างเดียวทุกอย่างก็ทำไมได้ เป็นเช่นนี้แหละครับ ไม่ได้หายไปไหน ไม่ได้เป็นอะไรไปครับ ไม่นานไม่ช้ามากจะกลับมาเขียนเหมือนเดิม
ช่วงนี้ก็สุขตามประสา โดยเฉพาะอันเนื่องจากคดียึดทรัพย์ ที่ฟังคำพิพากษาคำต่อคำตลอดต่อเนื่องหลายชั่วโมงแล้ว ยอมรับได้ว่าการตัดสินของศาล สมบูรณ์แบบ แทบไม่เห็นข้อให้ท้วงติง

เวลาอันน้อยนิดกับเสียงบ่นอันไม่ “หน่อย” ต่อว่าผมมาหลายสัปดาห์ที่ไม่ได้อัพเดตเรื่องแมว นี่..ถึงขั้นว่าให้เอารูปลงอย่างเดียวก็ยังดี ตอนนี้หลาน ๆ ผมโตกันมากแล้งครับ สีดำกับสำลีที่เคยรู้สึกว่าตัวโต ตอนนี้เหลือตัวหน่อยเดียว แมวใหญ่ไม่ได้ผอมลง เล็กลง แต่แมวเล็กโตขึ้น โดยเฉพาะเจ้ามะขามที่โตใหญ่กว่าใครเพื่อน  นี่ตัวจะโตกว่าแม่ต้อยแล้ว

Posted in ภาพ 5 Comments »

ขึ้นปีใหม่มา เผลอ ๆ  บรรดาหลานแมวทั้งสี่อายุจะร่วมสามเดือนแล้ว กำลังกินกำลังซนกันทุกตัว บางวันซนกันแต่แมวเด็ก บางวันพี่สำลีร่วมวงด้วย วันไหนคึกทั้งบ้านก็ร่วมสีดำกับแม่ต้อย สนุกกันจนผมแทบไม่มีที่อยู่ เดี๋ยวนี้มีอันตรายเพิ่มมาอีกเรื่อง คือ สีดำเปิดช่องประตูมุ้งลวดเป็นแล้ว ปกติจะไม่ค่อยยุ่งกับช่องนั้นยกเว้นเวลาแมวนักเลงนอกบ้านมากวน สีดำจะเปิดช่องออกไปไล่กัด ดุเหมือนอ้วนแมวบอสเลยครับ เรื่องที่ผมไม่ชอบก็ไอ้เจ้าเสือน้อยที่มากวนนั่นแหละ สีดำออกไปกัดก็อันตรายเพราะหมาข้างล่างเยอะ แถมพอกลับเข้าบ้าน ลับตาผม สีดำจะฉี่สร้างอาณาเขตไปทั่วห้องเล็ก ๆ ช่วงนี้เพลา ๆ ไปเยอะ ค่อยยังชั่วหน่อย

วันนี้สาย ๆ สีดำก่อเรื่องเปิดช่องนอกรอบ หนีออกไปเที่ยวหน้าบ้าน สำลีก็เลยอาศัยจังหวะนี้ออกตามไปด้วย ผมจับสำลีไว้ได้ท่อนนึง ส่วนหลาน ๆ อีกสี่ตัวมาออกันหน้าประตู ก็เลยเลยตามเลยปล่อยทั้งหมดออกเที่ยว แต่รอบนี้ดีหน่อยความประพฤติดี วิ่งเล่นกันใกล้ ๆ ไม่ไปไกลให้ลำบากไล่จับไล่ตาม

Posted in ภาพ, เรื่องเล่า 11 Comments »

หายไปนานพอควรแก่เหตุ เห็นว่าควรแก่เวลาที่จะปลีกจากเรื่องส่วนตัวอันน้อยนิดมาอัปเดตความเติบโตของหลาน ๆ สักรอบ ก่อนจะไม่มีเวลาเนื่องจากโครงการใหม่ “Beautiful Thailand”  ไทยสวยสะอาด ปราศจากคอร์รัปชัน ซึ่งคืออะไร อย่างไร ไว้คอยติดตามกันในลำดับถัดไปนะครับ

สำลีตอนนี้อายุประมาณ ๘ เดือน เกิดช่วงสงกรานต์แดงเผาบ้านเผาเมือง ช่วงเดือนหลังตั้งแต่แม่ต้อยคลอดน้อง สำลีโตขึ้นผิดหูผิดตา กำลังจะเป็นแมวใหญ่ แต่ด้วยความที่อยู่กับแม่ตลอดหรืออย่างไรไม่ทราบ สำลียังคอยหาโอกาสกินนมแม่ แต่ไม่บ่อยเหมือนเมื่อก่อน ผมสงสารต้อยที่ต้องรับภาระหนัก แต่เวลาเห็นท่ากินนมของสำลีก็อดนึกสงสารสำลีไม่ได้ บางทีหาจังหวะเหมาะกำลังกินอยู่ดี ๆ น้องก็มาแย่ง แย่งไม่พอยังถีบหัวสำลีให้พ้นนมด้วย น่าสงสาร

Posted in ภาพ, เรื่องเล่า 18 Comments »

ยามเช้าเจือสาย อากาศหน้าหนาวเทียม ๆ เย็นอ่อน ๆ แดดจัด ๆ กาแฟขม ๆ ดูจะเข้ากันพอดิบพอดีสำหรับผม ที่ไม่เย็นเกินไป กับอุ่นแดดแรงพอประมาณ ตื่นมาฟังข่าว ใส่เสื้อเก่าขาดรอยเล็กแมวอ้วนลูกรัก จิบกาแฟขมกลิ่นหอมกรุ่น ความสุขเล็ก ๆ ของการเริ่มต้นวันธรรมดา ๆ วันหนึ่ง

บรรยากาศกึ่งสายภายนอกที่ไม่ได้วุ่นวายนักเพราะคนออกไปทำงานกันหมดแล้ว แต่ในบ้านวายวุ่นเพราะบรรดาแมวเด็ก กำลังคึกกำลังซน ที่จริงซนกันมาตั้งแต่เช้าตรู่ ผมตื่นเพราะสัมผัสลูกแมวบนหลัง ที่ทั้งมานอน นั่ง และวิ่งผ่าน ความรู้สึกคล้ายกับสมัยที่อ้วน แสบ ขี้ร้อง และสวยเมื่อแรกมาอยู่กับผม ตัวก็ประมาณเจ้าสี่ตัวเล็กปัจจุบันนี่แหละ เป็นสี่ตัวเหมือนกัน เป็นนาฬิกาปลุกเหมือนกัน ต่างกันก็ตรงที่สมัยก่อนถ้าผมไม่ตื่น จะมีการมาร้องเรียกที่หน้า ถ้ายังไม่ลุกอีกเจอกัดนิ้วเท้า

Posted in ภาพ, เรื่องเล่า 7 Comments »

ล้า ๆ กับการทำพล็อตวีดีโอ ค่ำ ๆ บรรดาแมวคึก ๆ กันเต็มบ้าน อดไม่ได้จะหยิบกล้องขึ้นมาถ่าย เป็นความเพลิดเพลินและสุขประจำวัน โดยเฉพาะเวลาที่พี่ ๆ น้อง ๆ เขาเล่นกัน นำทีมโดยแมวตัวเล็กสุดในบ้าน แมวสำลี กับบรรดาสี่แมวเล็ก สำเนา ลูกวัว มะขาม และลูกตาล

จะว่าเป็นความโชคดีหรืออย่างไรไม่ทราบ แมวบ้านนี้รักกันดี เล่นกันดี  สำลีพี่ใหญ่ชอบเล่นกับน้องและดูแลน้องด้วย ยิ่งน้องโตสำลียิ่งยั้งมือกว่าเก่า กลายเป็นช่องว่างให้น้อง ๆ หลอกล่อ เวลาวิ่งไล่จับพี่สำลีมีแต้มต่อให้ น้อง ๆ ก็เอาใหญ่ เจ้าเล่ห์กันทุกตัว ลีลาสารพัด โดยเฉพาะนังแจ๋น (ลูกตาล) ..ผมโพสต์ภาพไปเรื่อย ๆ ไม่ลำดับเรื่องตามภาพและไม่ลำดับภาพตามเรื่อง ดูเอง เล่าเรื่องเอง เข้าใจเอง จินตนาการเองนะครับ

Posted in ภาพ, เรื่องเล่า 2 Comments »