Tag Archives: แมว

เหลน ๆ เริ่มวุ่นแล้ว

แต่ก่อนนี้ความเดือดร้อนหลักของผมมาจากเจ้าขาว-ดำ สำลีกับสีดำที่แง่ง ๆ กันบ่อย ต่อมาก็เป็นเรื่องนังลูกตาลที่พอท้องก็เดินตามติดขอของกิน พอคลอดก็หนักขึ้นยิ่งกว่าเก่า ตามชิดยิ่งกว่าเงา นั่งทำงานก็มากระโดดดึงแขนจะเอาของกิน พอให้ก็กินไม่กี่คำอาหารเหลือกลายเป็บลาบปากตัวอื่น ครึ่งชั่วโมงผ่านไปลูกตาลก็มาขอใหม่ ไม่หิวมากก็มาขอแล้วนอนหมอบรอ เยอะหน่อยก็เริ่มเรียกร้องอย่างที่เล่า ล่าสุด เหลน ๆ เริ่มเคลื่อนที่ไปทั่วบ้าน โดยเฉพาะเจ้าแจ๋นน้อยที่มีชื่อเป็นทางการว่า “นู๋จี๋” เหลนตัวเมียตัวเดียว ความลำบากก็มาจากที่ถ้ามันตื่นผมขยับตัวไปไหนไกลจากคอมไม่ได้ จะเข้าห้องน้ำก็วิ่งพุ่งมาหาแล้วร้องลั่นบ้าน เจ้าเข้าครัว เข้าห้องก็เหมือนกัน ต้องอุ้มต้องประโลมกันพักนึงถึงจะสงบ เจ้าสีน้ำตาลอ่อนขาว กับดำอ่อนขาวก็เหมือนกัน ตัวอื่น ๆ ก็เดินไปเดินมาทั่วบ้าน ยกเว้นน้ำตาลเข้มทั้งตัวที่ไม่ค่อยไปไหน และค่อนข้างจะขี้กลัวถ้าถูกอุ้มถูกยก และความที่เหลน ๆ เดินไปมาทั่วบ้าน บ่อยครั้งเวลาลุง ๆ กำลังคึก เหลน ๆ ก็ตกเป็นเป้าหมาย … To be continue

Posted in ภาพ | Tagged | 6 ความเห็น

แมวเหลน ๆ

สองสามวันมานี้ความวุ่นวายเรื่องการย้ายที่นอนของเหลน ๆ หลาน ๆ ที่คุณแม่แจ๋นย้ายทุกค่ำเช้าหายไปแล้ว เพราะตอนนี้หลานอนประจำที่พื้นบนผ้าผืนเล็ก ๆ ความที่เดินกันยังไม่คล่องรัศมีการกระจายยังไม่ไกลนัก เรื่องที่ต้องระวังมีเรื่องเดียวคือบรรดาลุง ๆ และยายมาเล่นกับหลานแล้วเล่นแรง กัด ๆ ถีบ ๆ ต้องคอยจับตาดู คอยเงี่ยหูฟัง แต่ก็บ่อยๆ ที่ลุงกับยายมาดูแลหลาน ช่วยเลียขนเลียก้นให้หลานขับถ่ายคล่อง ดึก ๆ วันนี้ (๑๘ สิงหาคม) เห็นหลาน ๆ เริ่มตื่นกันบ้างก็เลยเดินเข้าไปหาหลานๆ ปรากฎว่าเจ้าแจ๋นตัวน้อยกับว่าที่มะขามตัวน้อยร้องลั่นแล้วก็พุงมาหา เดี๋ยวนี้เหลน ๆ คุ้นกับผมมากแล้ว เวลาร้องหรืออะไรเข้าไปปลอบก็จะหยุด เวลาเข้าไปหาเหลน ๆ ก็จะพุ่งมา พอมาถึงตัวก็ซุก ๆ แล้วหยุดร้อง เด็ก … To be continue

Posted in ภาพ | Tagged | 7 ความเห็น

อาม่าแบ๊วกับแมวเหลนๆ

บ่ายวานนี้ (๑๕ สิงหาคม) เจ๊หน่อยกับผมไปประชุมเครือข่ายภาคประชาชนที่ต่อสู้ประเด็นพระวิหารที่สันติอโศก อยู่ที่นั่นกันครู่สั้น ๆ ออกมาชมสถานที่ โดยเฉพาะน้ำตกที่สันติอโศกแล้วกลับกันมาบ้านแมว ตั้งแต่เจ้าตัวเล็กคลอด อาม่ายังไม่เคยมีโอกาศได้มาเยี่ยมๆ เหลน ๆ หลาน ๆ เพราะงานรัดตัวจัด ทำงานตรวจสอบเอกสารภาษาเขมรกันครู่นึงก็ชวนอาม่าออกมาแบ๊วกับหลาน ๆ นอกบ้าน ผมไม่ได้ถ่ายรูปเจ้าตัวเล็กเป็นเรื่องเป็นราวหลังจากคราวที่แล้ว หยิบบรรดาเจ้าตัวเล็ก ๆ ออกมาทีละตัว จะเอามาพร้อมกันทีเดียวก็เกรงใจ สองคนกับห้าแมวเห็นท่าจะไม่ไหวครับ ตอนนี้เริ่มเดินไปไหนมาไหนแบบหงึก ๆ หงัก ๆ ได้แล้ว เริ่มออกนอกรัศมีที่นอน และบางทีก็กลายเป็นของเล่นทั้งคุณยายและลุง ๆ หลายวันก่อนแม่แจ๋นย้ายหลานขึ้นลงเช้าค่ำระหว่างที่นอนด้านล่างกับตู้ลอยในครัว ตอนนี้หลานประจำการอยู่ด้านล่างที่ใหม่เป็นปกติ เข้าใจว่าแม่แจ๋นคงไม่สามารถแล้ว หรืออาจเปลี่ยนใจ อันนี้ก็เป็นเรื่องความคิดของแมว

Posted in ภาพ | Tagged | 5 ความเห็น

หลาน ๆ ลืมตาแล้ว

ตั้งแต่เมื่อวานที่หลานเริ่มลืมตากันแล้ว เมื่อวานเจ้าตัวสีขาวเทาลืมตา แล้วก็ร้องจ้าล่ะหวั่นเล่นเอาป่วนไปทั้งบ้าน เพราะแม่ลูกตาล (แจ๋น) หายไป ลุงสำลีเอย แมวใด ๆ เอย วุ่นกันหมด อาศัยผมไปจับ ๆ จึงนิ่ง ที่กังวลใจคือแล้วแม่มันไปไหน หาทั้งบ้านไม่เห็น จนแฟนน้องปล่อยตัวออกมา เข้าไปอนู่กันในห้องโน้นกันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แม่ลูกตาลกลับมาทักอย่างก็เข้าสู่ภาวะปกติ เช้าวันนี้ดูหลาน ๆ เห็นลืมตากันหมดแทบทุกตัวแล้ว ข้างเดียวบ้างสองข้างบ้าง เปิดเล็กน้อยบ้างต่าง ๆ กันไป ตอนบ่ายใกล้ฝนตกแมวดำผ่านมา แวะมาดูหลาน ๆ ผมก็ได้ผู้ช่วยพาบรรดาตัวเล็กออกไปถ่ายรูปที่หน้าบ้านที่แสงเยอะกว่าข้างในหน่อย จัดฉากเสร็จสรรพก็ถ่ายไปทีละตัว ๆ พร้อมเสียงร้องระงมของนายแบบตัวแบบตัวน้อย เสียงเล็กแหลมเสียดแก้วหูใช้ได้ ระหว่างเปลี่ยนตัวนายแบบนางแบบบรรดาลุง ๆ พยายามจะแงะแง้มประตู ไม่ได้ห่วงหลานหรอกจะหนีเที่ยวกันมากกว่า ดีหน่อยที่แม่ลูกตาลไม่ค่อยวุ่ยวานกังวลกับเจ้าตัวเล็กมาก ไม่เหมือนสมัยที่คุณยายต้อยลูกอ่อน … To be continue

Posted in ภาพ, เรื่องเล่า | Tagged | 5 ความเห็น

ตาลคลอดลูก

หลังจากที่ลูกตาลหรือที่เรียกกันติดปากว่านังแจ๋น พุงกางกินจุมาร่วมสองเดือน เมื่อหลังวันเข้าพรรษา พฤหัสบดี ที่ ๒๙ เวลาเที่ยง ๆ นังแจ๋นก็พยายามปีนขึ้นไปบนตู้ลอยในครัวแล้วก็ตกลงมา ขึ้นไม่ไหว ผมอุ้มขึ้นไป นังแจ๋นก็เข้าไปอยู่ในตู้กระจก คุ้ยเขี่ยและหมกตัว อาการอย่างนี้เป็นสัญญาณอย่างนึงว่าคงใกล้เวลา ผมจัดแจงตู้ไม้ใบเดิมที่แม่ต้อยคลอดลูกมาแล้วสองครั้ง ทำความสะอาด ปูผ้า พอเสร็จแจ๋นก็ลงมาซุกตัวในตู้ แม่ต้อย สำลี สีดำ และพี่ ๆ พากันมาเฝ้า แมว ๆ คงรู้โดยสัญชาติญาณกันแล้วว่านับจากนี้จะมีอะไรเกิดขึ้น จากเที่ยงไปจนบ่ายสองกว่า ผมเฝ้าดูอาการ แจ๋นนอนนิ่ง ๆ ในนั้น ออกมานอนข้างนอกบ้าง ไปอึฉี่บ้าง แต่ไม่มีอาการชัด ๆ ว่าจะคลอดลูก ยกเว้นเวลามือไปแนบท้องจะรู้ว่าลูกแมวในท้องดิ้นและถีบตัวผิดปกติ แม่ต้อยเข้าไปดูแลใกล้ชิดมาก แจ๋นในฐานะที่ยังเป็นลูกแมวก็ออ้อนแม่กินนมแม่อยู่เป็นระยะ … To be continue

Posted in ภาพ, เรื่องเล่า | Tagged | 4 ความเห็น