โดยนิสัยใจคอส่วนตัว ผมไม่นิยมความหยาบคายทั้งในการพูดและการเขียน ดังจะเห็นว่าผมได้ขอความเข้าใจจากผู้แสดงความเห็นอยู่บ่อยครั้ง ครั้งนี้ขออนุญาตตรงไปตรงมาตามเหตุการณ์จริงที่ปรากฎ และพาดหัวไม่ใช่พฤติกรรม-คำพูดต่ำๆ ของกระผม เกล็ดเหตุการณ์หนึ่งในกรณี ๗ ตุลาทมิฬที่ผมไม่อยากปล่อยผ่าน แม้ดูเป็นเหตุการณ์และเรื่องราวเล็กๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงเที่ยง แต่สะท้อนทั้งทัศนะและพฤติกรรมของคนที่เคยเป็น “นายกรัฐมนตรี” ของประเทศไทย เป็นปากคำจากน้อง “นิค” หนึ่งในพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ผู้ร่วมอยู่ในเหตุการณ์คล้องกุญแจประตูรัฐสภาด้านแยกพิชัย ที่ยืนยันว่ามีผู้ร่วมชุมนุมเห็นเหตุการณ์จำนวนมากและยืนยันข้อมูลได้ วันนั้นมีข่าวรายงานเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้เพียงสั้นๆ ว่า มี ส.ส. บางพรรคออกมายั่วยุผู้ชุมนุม เที่ยงวันนั้นพันธมิตรฯ ยึดคืนพื้นที่ตรงแยกพิชัยหลังโดนตำรวจยิงด้วยระเบิด-แก๊สน้ำตาในช่วงเช้า ปิดทางเข้าออกด้านแยกพิชัยอีกครั้ง ผู้ร่วมชุมนุมจำนวนหนึ่งไปคล้องกุญแจประตูทางเข้ารัฐสภาด้านนั้น ตำรวจตระเวนชายแดน (ตชด.) ๕ – ๖ คน ตรงประตูถอยเข้าข้างในห่างประตูประมาณ ๑๐ เมตร นักข่าวในรัฐสภากรูเข้ามาถ่ายรูปการคล้องกุญแจ ด้านในมีตำรวจนครบาลประมาณหนึ่งกองร้อยห่างไปตรงบริเวณเกาะกลางถนนภายในรั้ว
October 22, 2008
Posted in











ชายไทยไม่ระบุชื่อ อายุอานามสามสิบกว่า เด็กบ้านนอกมาอยู่กรุง นิยมความเงียบ กาแฟรสขมเข้ม ชอบอ่าน(หนังสือ)มากกว่าดู(ทีวี) n/e เป็นสิ่งมีชีวิตเขตร้อน ไม่นิยมอากาศหนาว เป็นคนใต้อยู่ครบร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่เอาเหลี่ยมมาตั้งแต่ ๒๕๔๓ เกลียดไพร่แดงแต่รังเกียจพวกเป็นกลางยิ่งกว่า!!--
What I hate is one with shallow brain and narrow mind, do nothing but judge everything.



