June 18, 2008ขอออกนอกเรื่องนอกราวสักหน่อยนะครับ สัปดาห์กว่ามาแล้วที่เจ้าอ้วน แมวสุดหล่อที่ใครเห็นใครก็รัก มีอาการผิดปกติ เริ่มที่อึเหม็นผิดแผกจากเดิม จากนั้นจากที่กินเป็นยักษ์เป็นมารเริ่มไม่ค่อยจะสนใจของกินสักเท่าไหร่ หลังๆ เอาอะไรมาให้ก็เมิน จนวันที่ ๑๐ ที่ผ่านมาซึมผิดปกติไม่กระฉับกระเฉง อาเจียนวันละหลายรอบ คิดว่าคงต้องพาไปหาหมอแล้วอ้วนคงเป็นอะไรสักอย่าง บ่ายวันที่ ๑๒ ข้าวปลาไม่กินซ้ำอึเหลวจึงรีบพาไปหาหมอที่คลีนิกละแวกบ้าน หมอบอกว่ามีการติดเชื่อในกระแสเลือด (ต่อมน้ำเหลืองที่ขาหนีบบวม) มีอาการอักเสบในระบบทางเดินอาหาร (มีอาการปาก ลิ้น เหงือกเป็นแผลร่วมด้วย นี่คือ สาเหตุที่ทำให้ไม่กินอะไร) อาการถ่ายเหลวหมอเรียกว่าอาการท้องเสีย ผมชักใจไม่ค่อยดีครับ เพราะเจ้าอ้วนไม่เคยฉีดวัคซีนอะไรเลย หมอบอกว่ามีความเสียง ๕๐/๕๐ ที่จะเป็นโรคหัดแมว (ติดเชื้อไวรัสในระบบทางเดินอาหาร) หมอฉีดยาปฏิชีวนะและให้ยากินมาสองขนาน กับอาหารกระป๋องสูตรเข้มข้นสำหรับแมวป่วย แล้วให้ดูอาการนับไป ๕ วัน ถ้าไม่เป็นอะไรก็คือไม่เป็นโรคหัด (แล้วถ้าเป็นเลยห้าวันแล้วแมวผมจะเป็นไงหว่า)
พาไปและกลับบ้านด้วยความเครียดครับ เพราะเจ้าอ้วนสั่นเทิ้มไปทั้งตัวเนื่องจากไม่เคยออกจากบ้านเลย เจอรถราวิ่งบนถนนก็กลัวจนตัวสั่น ซ้ำอาการที่หมอบอกพาให้ผมเครียดหนัก เป็นห่วงเนื่องจากหัดแมวนั้นโอกาสไม่รอดมีสูง บวกกับปากอักเสบกินอะไรไม่ได้ ยิ่งจะพาให้อาการแย่หนักเข้าไปอีก
ยาน้ำที่หมอให้มาก็เป็นปัญหา เพราะเจ้าอ้วนไม่ยอมให้ความร่วมมือในการกินยา สะบัดทิ้งเลอะเปรอะไปหมด อาหารกระป๋องที่หมอบอกให้กินมื้อละครึ่งกระป๋องเหมือนนอกจากจะกินไม่ได้แล้ว รสชาติคงประมาณแมวไม่รับประทาน ไม่ชอบไม่ถูกปาก ..รุ่งเช้าผมโทรถามหมอว่าอาหารที่ให้มามีส่วนผสมของอะไร หมอตอบมาให้ชื่นใจว่าหมอก็ไม่ทราบให้ผมดูเอาจากข้างกระป๋อง!!
แล้วที่โอ่มาว่าเป็นสูตรเข้มข้นเป็นพิเศษ ย่อยง่าย สัตว์ป่วยกินแล้วฟื้นเร็ว หมอไปเอามาจากไหน ทั้งที่ไม่รู้ส่วนประกอบ [...]
Posted in ชวนนอกเรื่อง 
6 Comments »
ชายไทยไม่ระบุชื่อ อายุอานามสามสิบกว่า เด็กบ้านนอกมาอยู่กรุง นิยมความเงียบ กาแฟรสขมเข้ม ชอบอ่าน(หนังสือ)มากกว่าดู(ทีวี) n/e เป็นสิ่งมีชีวิตเขตร้อน ไม่นิยมอากาศหนาว เป็นคนใต้อยู่ครบร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่เอาเหลี่ยมมาตั้งแต่ ๒๕๔๓
