แดดร่มลมตก หมาแถวตึกเริ่มลุกขึ้นมากัดกัน ตอนกลางวันแดดร้อนเปรี้ยงนอนสงบเสงี่ยมไม่เห็นออกสักหมา พอความร้อนของอากาศลด มันก็ลุกมากัดกันทันที นี่จะส่งเสียงให้รำคาญไปอีกหลายชั่วโมงจนกว่าหมาเหนื่อย แล้วแยกกันไป
บ่ายๆ แดดร้อน ฟ้าใสชนิดที่มีเมฆปนแค่บางๆ ผมเดินท่อมๆ กลางแดดไปซื้อชาเย็นมาถุงนึง สนทนากับเจ้าของร้าน เขาเล่าว่าเพิ่งกลับจากบ้านที่นคร ที่บ้านฝนตก ผมนึกขึ้นได้ว่าแม่เพิ่งบอกว่าที่บ้านฝนตก กรุงเทพร้อนสติแตก ภาคใต้ฝนตก แต่ฝนนี่ไม่ช่วยให้ไฟใต้ดับ จะดับได้ต้องอาศัยความเย็นและน้ำอีกประเภท
ที่แน่ๆ ไม่ใช่น้ำลายหมัก-เหลิม
เสร็จจากชาเย็น ผมหันกลับมาหาความร้อนต่อ เป็นนิสัยไปเสียแล้วครับ อากาศร้อนแค่ไหนก็ตามแต่ ยังชอบใจที่จะนั่งจิบกาแฟร้อน รสขมเข้ม พ่นควันใบจากทำร้ายคนรอบข้าง นั่งอ่านเอกสารงานวิจัยได้สักพักก็วาง เป็นอะไรไม่ทราบได้เกิดอาการสมาธิสั้นขึ้นมาเฉียบพลัน ทั้งที่ก่อนนี้เริ่มอ่านหนังสือเมื่อไร  เรื่องจะให้วางน่ะยาก อ่านตั้งแต่หกโมงเช้าไปถึงเที่ยงคืนก็ทำมาแล้ว ผมไม่ได้หมายถึงการอ่านหนังสือสอบ ตำราเรียนนะครับ
ค่อยๆ คิดจึงนึกได้ว่า แรกเริ่มต้องใช้พลังงานสูงบังคับตัว พอได้ที่ติดลมแล้ว….ยาว
บางเรื่องต้องอุ่นเครื่องกันก่อน รถยนต์ มอเตอร์ไซต์สมัยก่อน สตาร์ตเสร็จต้องอุ่นเครื่องซักพัก อย่าเพิ่งออกรถ ไม่งั้นเครื่องเดินไม่เรียบ สะดุด และดับเอาได้ง่ายๆ

Posted in ว่าไปเรื่อย No Comments »

อาการดีขึ้นแล้วล่ะครับหลังจากที่ผะอืดผะอม ผสมคลื่นไส้ อ้วกแตกอ้วกแตน ทานอะไรไม่ได้เป็นอันต้องสำรอกหลังจากเปิดไปดูช่องไอทีวีช่วงสี่สิบแปดช่วงโมงสุดท้าย ..มันน่าสะอิดสะเอียดน่ะครับ แหมทำไปได้ แถมอายไม่เป็น ..ไม่พูดต่อดีกว่าเดี๋ยวท้องไส้ไม่ปกติอีก
อ้อ เห็นว่าชักจ้าบ้าหนักข้อหนักขึ้นไปอีก ไอ้ช่อง TITV นั่นมันคลื่นสาธารณะ สมบัติสาธารณะใช่มะ แล้วมันเป็นของโคตรพ่อโคตรแม่คุณจอม เพชรประดับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ถึงได้ตั้งกรรมการขึ้นมาดูแลกันเอง คนแบบนี้ก็มีด้วยแงะ อ้อ ศรีธัญญาถ้าเสร็จจากเรื่องหมอติวเตอร์ว่าบ้าไม่บ้าแล้ว วานพาไอ้พวกนี้ไปตรวจสอบ ผิดเพี้ยนไปหมดแล้ว
พอเนาะ..ผมว่าคุณ ผม มึง กู ไอ้ชู ไอ้เรือง ได้ฟังพระเทศน์ออกบ่อย เวลาคนเขาคิดจะฆ่าตัวตาย พระท่านมักว่า ขนาดหมาขี้เรื้อนมันยังไม่เคยคิดจะฆ่าตัวตายเลย นะว่ากันไป แต่ไม่รู้มันจะรู้วิธีฆ่าตัวตายหรือเปล่า ว่างๆ ใครลองสอนมันหน่อย
นึกถึงเรื่องพระสอนนี่ผมมีเรื่องแปลกๆ มาเล่าให้ฟัง ปกติหมาที่บ้านผมมันจะนอนในห้องน้องผม ก็คือเจ้าของมันแหละ มันมีที่นอนของมันเรียบร้อยเรี่ยมเร้ นานๆ ทีจะมานอนห้องผม (เพราะออกมาหาของกินกลางดึกแล้วติดอยู่ข้างนอก เจ้าของหลับไปแล้ว) สองคืนผ่านมามันไม่ยอมนอนในห้องตัวเอง ย้ายมานอนห้องผมเฉยเลย เป็นอะไรของมัน ผมก็สงสัย
เมื่อเช้าก็เลยถามน้องว่าไปทำไรให้มันไม่พอใจหรือเปล่า คำตอบ คือ มันไม่พอใจที่พวกนี้ดูบอลกลางดึก รบกวนการนอนของมัน
ที่นี้ก็ถึงบางอ้อ ..อ่อ ขนาดหมามันยังไม่บ้าบอลเลยแงะ
(พระจะยืมของผมไปใช้ก็ไม่สงวนสิทธินะ)

Posted in ว่าไปเรื่อย No Comments »