ทะเล คืนหนึ่ง คนจะรักกัน ชั่วนิจนิรันดร

Date February 28, 2009

ว่าจะเข้านอนแล้ว แล้วแต่ใจยังสาละวันอยู่กับบางอย่าง พลาง เมื่อคืน ฟังรายการพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ทางเอเอสทีวี นิวส์วัน คุณติ๊ดตี่ “เทียรี่ ลาสเวกัส” ร้องเพลง “ชั่วนิจนิรันดร” ชวนให้นึกถึงเพลงรักสมัยเก่า ที่วิจิตรในประพันธ์ ละมุนและสุทนรีย์ในรส
และเดี๋ยวก็จะโดนว่า ..เพลงสมัยไหน!?
ไอ้เราก็ฟังเป็นแต่เพลงพวกนี้ เพลงสมัยใหม่แทบไม่รู้จัก ยิ่งนับวันที่ดูแต่ข่าว-สารคดี ยิ่งจบเลย รายการเพลงใหม่ ๆ ทางโทรทัศน์ไม่ผ่านหูผ่านตา ส่วนวิทยุไม่เคยฟังนานมาแล้ว เว้นแต่ติดตามสถานการณ์การชุมนุมระหว่างเดินทาง

เพลงทำนองนี้ชวนให้นึกถึงบรรยากาศริมทะเลยามบ่ายคล้อย ร่มไม้แดดอ่อน ลมรินและเสียงคลื่นบางเบา ท้องฟ้าสีฟ้าและน้ำทะเลสีเดียวกัน บรรจบกันที่ไกลตา หลายช่วงหลายตอนของชีวิตผูกพันกับทะเล การได้กลิ่นทะเลจึงเป็นสุขอย่างหนึ่ง สุขที่แล้งหายมาอย่างยาวนานหลังพาชีวิตมาอยู่ในกรอบคอนกรีตอมความร้อนของกรุงเทพมหานคร