June 16, 2007วานนี้หน้าเหลี่ยมๆ ออกจอโปรเจคเตอร์เหลี่ยมๆ บนสนามเหลี่ยมๆ ที่ว่าสดผ่านเครื่องเล่นซีดีเหลี่ยมๆ เห็นแล้วอดนึกขำในใจไม่ได้ว่า ปีที่แล้วใครกันว้าที่เรียกวิธีการแบบเดียวกันนั้นว่า “กุ๊ยข้างถนน” แล้วตบท้ายด้วย “จั๊ดง่าว”
ผมนึกในใจต่อด้วยคำแบบเดียวกัน ..”ช่างแม่งเต๊อะ”
…
เห็นอาการร้อนๆ รนๆ ของหลายฝ่าย ฝ่ายนึงพยายามยั่วทุกรูปแบบ วอนตีน เพื่อให้เกิดความวุ่นวาย เป้าอยู่ที่การใช้กำลังฝ่ายรัฐเข้าสลาย เกิดการปะทะ เพื่อให้ภาพ พฤษภา ๓๕ กลับมาอีกครั้ง
อีกฝ่ายแม้จับทิศจับทางถูก สุขุม นุ่มลึกแบบแสงโสม ลางทีก็รนๆ เลยอยากเล่านิทานให้ฟัง
…
เรื่องมีอยู่ว่า ที่สะพานไม้แคบๆ พอดีแค่รถยนต์เพียงหนึ่งคันผ่าน ความบังเอิญอย่างไรไม่ทราบได้ สะพานด้านหนึ่งมีรถเบนซ์คันงามขับขึ้นมา ขณะที่ที่หัวสะพานอีกด้านรถญี่ปุ่นราคากลางๆ ก็ขับขึ้นมา รถสองคันต่างไม่มีทีท่าว่าจะถอย มาจ่ออยู่กันกลางสะพานแบบใครไม่ยอมใคร และถกเถียงกัน
เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ คนขับรถเบนซ์คันงามตะโกน “คนอย่างกูไม่เคยถอยให้ควาย”
เจ้าของรถญี่ปุ่นตอบ “ผมเคย งั้นผมถอยให้” พร้อมขึ้นรถถอยหลังลงสะพานหลีกทางให้
….
Posted in เรื่องเล่า 
No Comments »
ชายไทยไม่ระบุชื่อ อายุอานามสามสิบกว่า เด็กบ้านนอกมาอยู่กรุง นิยมความเงียบ กาแฟรสขมเข้ม ชอบอ่าน(หนังสือ)มากกว่าดู(ทีวี) n/e เป็นสิ่งมีชีวิตเขตร้อน ไม่นิยมอากาศหนาว เป็นคนใต้อยู่ครบร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่เอาเหลี่ยมมาตั้งแต่ ๒๕๔๓
