จะชวนท่านๆ ไปเยี่ยมชม “สารรูป” ของห้องประชุม ครม. ทำเนียบชั่วคราวดอนเมืองเสียสักหน่อย เห็นว่าใช้เงินปรับปรุงหลายสิบล้าน แต่ดูแล้วพูดได้อย่างเดียวว่า “กระจอก” ห้องประชุมอยู่บนชั้น ๔ ของอาคารสำนักงานท่าอากาศยานดอนเมือง ตั้งแต่ดึกคืนวันที่ ๒๔ พฤศจิกา ทางเข้าห้องนี้ถูกกั้นห้ามเข้าแล้วนะครับ ผมมีโอกาสได้เข้าไปก่อนตอนใกล้สองทุ่ม คืนนั้นพันธมิตรฯ เปิดประชุมคณะรัฐมนตรีพันธมิตรฯ กันอย่างออกรส ได้ทั้งเนื้อหาและความฮาชนิดที่ “สภาโจ๊ก” ที่เคยฮิตเป็นแค่ “เศษๆ” ไปเลยครับ เอาละทางเข้าห้องประชุม ครม. เป็นกระดาษถูกๆ อย่างที่เห็น

เข้าไปข้างในจะเจอห้องรับประทานอาหาร ครม. เป็นด่านแรกมีฉากกั้นอยู่อันนึง เลี้ยวขวาเข้าห้องประชุม ครม. มีเสียงหัวเราะดังลั่นออกมาจากห้องนั้น เดินเข้าไปดูต้นเสียงหัวเราะก็เห็นพวกเรากำลังนั่งประชุมคณะรัฐมนตรีกันอยู่

Posted in สถานการณ์รายวัน 11 Comments »

แรกทีเดียว วานนี้ (๒๕ พฤศจิกา) ผมตั้งใจจะไปสนามบินดอนเมืองตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง แต่ด้วยความที่นาฬิกาปลุกสู้ความเมื่อยล้าและอดนอนไม่ได้ กว่าจะตื่นก็หกโมงกว่า เลยใช้เวลาช่วงเข้ากับกาแฟขมเข้มสองถ้วย ฉลองแก้วกาแฟรัฐมนตรี และใช้เวลาอยู่กับแมว อ้วน ผมนั่งรถตู้ไปดอนเมืองที่แรกก็ขึ้นได้ด้วยกัน ๓ คน เป็นพันธมิตที่ขึ้นมาจากใต้ ไม่สนใจล่ะปัญหาน้ำท่วมเอาเรื่องกู้ชาติก่อน หัวจิตหัวใจของคุณป้าและคุณพี่สองคนนั่นเห็นเรื่องชาติบ้านเมืองมาก่อนความทุกข์ร้อนของตัวเอง! รถเคลื่อนไปได้สักพักก็ทราบว่าในนั้นมีพวกเรา ๕ ตน สนทนากันก็ทราบว่าสามในห้าไม่สบายต้องกินยาแก้ปวดช่วย แบบไม่ห่วงสุขภาพตัวเองเพราะทนดูเพื่อนอยู่เฉยๆ ที่บ้านไม่ได้

ไปถึงดอนเมืองตอน ๙.๕๐ มีสิ่งแปลกใหม่ คือ แผ่นป้าย “หอกดาบกระบอกปืน หรือทนคลื่น กระแสเรา” “ตายตรงนี้ดีกว่า …ตายอยู่ที่บ้าน” และอื่นๆ ด้วยอย่างนี้หรือเปล่าคุณเปลวสีเงินถึงได้ถามเอาว่า พันธมิตรฯ ไม่สนใจว่า ความตายคืออะไร ตรงไหนอันตรายโหมกันไปที่นั่น!

Posted in สถานการณ์รายวัน 7 Comments »

ใครจะคิดล่ะครับว่าวันหนึ่งที่เราเป็น “ม็อบข้างถนน” กินนอนกลางถนน วันหนึ่งเราก็ยึดทำเนียบรัฐบาลจนรัฐบาลทรราชระหกระเหิรเป็นผีเร่ร่อนไม่มีศาล ครั้นรัฐบาล “สมชาย ม่านรูด” หนีไปซบสนามบินดอนเมือง อาศัยรังร้างปลายกิ่งเป็นที่พัก เป็นทำเนียบรัฐบาลชั่วคราว เมื่อพันธมิตรฯ ประกาศสงครามครั้งสุดท้าย ไล่ล่ารัฐบาลทรราชฆาตรกรด้วยปฏิบัติการม้วนเดียวจบ สงครามหลอกล่อทุ่มกำลังปิดล้อมรัฐสภา ตามด้วยน้ำจิ้มบุก บช.น. และกระทรวงการคลัง ด้วยยุทธการดาวกระจายสงครามเก้าทัพ แต่เป้าหมายแท้ปรากฏในตอนบ่าย คือ สอยรังนก ยึดทำเนียบดอนเมือง เพิ่มความกดดันไม่ใช้รัฐบาลไม่มีที่อยู่ อย่างที่คุณเปลวสีเงินเรียกว่ายุทธการไล่เห็บ!
ผมขอเก็บตกเหตุการณ์ช่วงวันที่ ๒๕ พฤศจิกายน ก่อนจะหาเวลาย้อนเรื่องย้อนราวเล่าเหตุการณ์วันที่ ๒๔ นะครับ ดึกคืนวันที่ ๒๓ ผมกลับมาที่บ้านและเดินทางกลับไปร่วมสมทบที่ดอนเมือง บรรยากาศที่ดอนเมืองขอผลัดผ่อนไปก่อนนะครับ ๑๒.๑๕ มีประกาศจากเวทีดอนเมืองให้มุ่งไปแจ้งวัฒนะ สู่กองบัญชาการกองทัพไทย เพื่อไล่เห็บไม่ให้หลบหลังทหาร ไม่มีการจัดรถจัดรานะครับ ต่างคนต่างไป สะดวกวิธีไหนก็ไปวิธีนั้น บางส่วนรวมกันขึ้นแท็กซี่ บางส่วนอาศัยรถพันธมิตรด้วยกันยัดกันไปเต็มคันรถ มีพันธมิตรที่ไม่ได้ชุมนุมที่ดอนเมืองแวะเข้ามารับไปส่งด้วย

ผมกับเพื่อนพันธมิตรอีก ๔ คนกระโดดขึ้นรถเก๋งของครูสาวโรงเรียนย่านแยกลาดพร้าวคนหนึ่ง เธอลางานโดยให้เหตุผลว่าจะมาทำธุระที่โรงเรียนลูก แต่จริงๆ แอบมาช่วยพันธมิตรที่ดอนเมือง เธอมาช่วยรับคนที่จะไปร่วมบุกกองบัญชาการกองทัพไทยด้วย นี่คือ น้ำใจของพันธมิตรที่เราช่วยกันทุกสถานการณ์ รถคันอื่นๆ ก็กระโดดขึ้นกันเต็มรถแบบมาช่วยกันแบ่งรับและต่างไปด้วยเป้าหมายเดียวกัน การ์ดช่วยอำนวยความสะดวกจัดคนขึ้นรถที่ดอนเมือง ๕ [...]

Posted in สถานการณ์รายวัน 4 Comments »

ต่อจากตอนที่แล้ว ขอย้อนไปช่วงก่อนค่ำหน่อยนึงนะครับ ช่วงค่ำพันธมิตรจากที่ชุมนุมอื่นทั้งดอนเมือง ทำเนียบ กองบัญชาการกองทัพไทยและที่อื่นๆ ทะยอยมาสมทบบนทางยกระดับสุวรรณภูมิ ประมาณการด้วยสายตาไม่น้อยกว่า ๕ พัน ไม่ได้มากมายใช่ไหมครับ แต่เป็นกองทัพรถส่วนตัวขนาดใหญ่มาก แต่ละคนช่วยกันขนติดรถกันมา ..มีเจ้าหน้าที่การบินไทยจอดรถของการบินไทยโบกมือให้กำลังใจที่ถนนด้านล่างเป็นระยะ
๒๐.๑๕ รถเครื่องเสียงสั่งหยุดขนวนบริเวณใกล้งวงซ้ายมือ ห่างแนวของตำรวจประมาณ ๑๐๐ เมตร เพื่อจัดความพร้อมและเจรจากับตำรวจเพื่อให้ถอนแนวจากเสาสองของอาคาร ระหว่างนั้นมีการช่วยอำนายความสะดวกกับผู้โดยสารจำนวนหนึ่งที่ต้องการผ่านทางไปขึ้นเครื่องบิน ช่วงนั้นผู้ชุมนุมส่วนใหญ่คึกคักมากเป็นพิเศษ ทั้งที่อยู่กับอากาศร้อนและเดินไกลตลอดช่วงบ่าย ทัพหน้าที่ยกเข้ายึดสนามบินสุวรรณภูมิไม่ใช่จำนวนทั้งหมดที่มี ประมาณคร่าวๆ ไม่น่าเกิน ๓ พัน ที่อาคารสนามบินเจ้าหน้าที่จำนวนหนึ่งมุงดูชิดผนังอาคาร ๒๐.๒๕ เริ่มเคลื่อนอีกครั้งประชิดแถวแนวตำรวจ การ์ดแถวหน้าทิ้งระยะห่างกับตำรวจ ๒๐ เมตร  ๒๐.๓๐ สั่งนั่งอีกครั้งเพื่อไม่ให้มีใครวู่วามไปปะทะหรือทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจ รถเวทีเจรจาให้ตำรวจถอย ๑๐๐ เมตร ขอให้พื้นที่เฉพาะหน้าสนามบิน (ลานจอดรับส่งชั้น ๔) โดยจะไม่เข้าไปในตัวอาคาร ช่วงนี้พันธมิตรและตำรวจแบ่งเป็นสองสายปิดทั้งสองช่อง ช่องซ้ายของพันธมิตรเป็นทัพมวลชน ขณะที่ช่องขวาเป็นทัพรถยนต์ส่วนตัว มีการ์ดตั้งแถวกันเป็นแนวหน้าทั้งสองด้าน

Posted in สถานการณ์รายวัน 9 Comments »

ผมเพิ่งกลับมาจากสนามบินสุวรรณภูมิเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาด้วยความเหนื่อยอ่อนและปวดไปทั้งตัว เหตุที่กลับไม่ใช่เพราะจะทิ้งเพื่อนไว้ข้างหลัง แต่เนื่องจากแบตเตอรี่ทั้งหมดที่พกไปหมดเกลี้ยง ไม่รู้จะชาร์ตที่ไหนได้ และเห็นว่าน่าจะเป็นเรื่องจำเป็นที่จะนำข่าวสารมาส่งทันสถาการณ์
หลังภาระกิจที่กองบัญชากองทัพไทย บ่ายสี่โมงกว่าๆ ผมติดรถตู้พันธมิตรฯ ประจวบฯ มากับเพื่อนพันธมิตร ๑๙ ชีวิต ขึ้นทางด่วนมุ่งสู่สุวรรณภูมิ จะว่าเป็นคนละมุมเมืองก็ว่าได้แต่เรามีความสามารถในการเคลื่อนที่เร็วบางระดับ เพราะรถพันธมิตรฯ เยอะมาก ระหว่างทางเราคุยกันถึงเหตุการณ์ยึดสนามบินดอนเมืองเมื่อวานนี้ โดยบังเอิญผมนั่งคู่กับคนที่ “ลงตีน” กับนาย “สุชาติ (เหมือนแก้ว) บางแก้ว” ผู้บัญชาการตำรวจนครบาล เลยทราบว่าเรื่องเกิดจากเมื่อพันธมิตรฯ บุกยึดดอนเมือง ตำรวจลงมาดูลาดเลาหาทางหนีทีไล่ให้รัฐมนตรีและประธานรัฐสภาหนีออกจาทำเนียบชั่วคราว แรกทีเดียวมีนายตำรวจระดับ พล.ต.ต ลงมาดูสถานการณ์ด้วยความเจี๋ยมเจี้ยม ก็ไม่มีเหตุอะไรเกิดขึ้น ไม่มีการทำร้ายตำรวจ แต่ครู่ถัดมานายสุชาติ เหมือนแก้วลงลิฟท์มาแล้วสบถ “พวกเหี้ยมาทำไมกันมากมาย” เท่านั้นแหละครับ ทั้งโดนตบ โดนขวดน้ำ ถ่มน้ำลาย และตีง! ส่วนใหญ่มาจากนักรบหญิงของเรา เล่นหน้าถอดสีไปเลย ตำรวจดอนเมืองที่อยู่ตรงนั้นไม่มีใครช่วยมันสักคน แถมหัวเราะแบบถูกใจอีกต่างหาก จะมีก็แต่การ์ดของสนามบินสองคนมากันตัวออกไป และขอร้องพันธมิตรแบบน่ารักว่าพอนะ แค่นี้เขาก็อายมากพอแล้ว เอ้า..ฮา! (ยังไม่สมแค้นกับ ๗ ตุลา)

๑๗.๐๕ พวกเราไปถึงป้ายโฆษณาซีเมนต์ไทย ห่างตัวสนามบิน ๓ กิโลเมตร พันธมิตรตั้งด่านปิดถนนเปิดให้ผ่านแค่ [...]

Posted in สถานการณ์รายวัน 27 Comments »