นานๆ ครั้งจะออกจากบ้าน วันนี้มีธุระต้องออกไปข้างนอก นั่งรถเมล์แดง (รถร้อน) ราคา ๗ บาท นึกถึงสมัยที่มากรุงเทพครั้งแรกจ่าย ๒.๕๐ บาท และมาอยู่กรุงเทพจริงจังจ่ายอยู่ ๓.๕๐ บาท อยู่ไปอยู่มากลายป็น ๗ บาท วันนี้จ่าย ๗ บาท กลับเข้าบ้านได้ข่าวขึ้นอีก ๑ บาท ๕๐ สตางค์ ทันที ดีจริง!
ปีแรกที่ไอ้เหลี่ยม “ทักษิณ ชินวัตร” ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี ผมยังมีอาชีพเป็นนักพัฒนาเอกชน หรือ เอ็นจีโอ ทำงานแถบสามอำเภอของจังหวัดสตูล รู้จักมักคุ้นพอควรกับเจ้าหน้าที่รัฐระดับอำเภอและจังหวัด ทำงานแบบค่อนข้างดีกันไม่ชวนรบ งานหลักของที่ทำงานผมจะเน้นสองเรื่อง คือ การฟื้นฟูทรัพยากรชายฝั่ง และกองทุนชุมชน
งานอย่างแรกเน้นการลดละเครื่องมือประมงที่มีผลกระทบต่อความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรชายฝั่งและทะเล รวมถึงการป้อง-ปราบเรืออวนรุนอวนลาก การระเบิดปลา ฯลฯ รวมถึงงานปรับปรุงฟื้นฟูทรัพยากรชายฝั่ง การสร้างทัศนคติในชุมชนให้มองเห็นคุณค่าของการหากินหาใช้อย่างยั่งยืน โดยใช้องค์ความรู้ที่มีอยู่ในหมู่บ้านเป็นหลักครับ
อีกงานเป็นเรื่องของกองทุนชุมชน เรียกกันว่า “ออมทรัพย์” ที่เป้าหมายอยู่ที่การเน้นการออม สร้างทุนของชุมชนเอง การพึ่งพากันภายใน การบริการจัดการร่วมกัน รวมถึงการขยับขยายเพื่อเป็นทุนสำหรับการพัฒนาและสร้างสวัสดิการภายในชุมชน เป็นด่านกันชนอย่างหนึ่งที่จะช่วยลดผลกระทบจากสภาวะเศรษฐกิจภายนอกให้คนในชุมชน
ระยะปลายของงานที่เราทำจะเน้นงานออมทรัพย์เป็นหลัก [...]
May 16, 2008
Posted in




ชายไทยไม่ระบุชื่อ อายุอานามสามสิบกว่า เด็กบ้านนอกมาอยู่กรุง นิยมความเงียบ กาแฟรสขมเข้ม ชอบอ่าน(หนังสือ)มากกว่าดู(ทีวี) n/e เป็นสิ่งมีชีวิตเขตร้อน ไม่นิยมอากาศหนาว เป็นคนใต้อยู่ครบร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่เอาเหลี่ยมมาตั้งแต่ ๒๕๔๓













