ซับไพร์ม

สัปดาห์กว่าๆ แล้วมังครับที่เราเห็นข่าวปปัญหาซับไพร์ม (subprime) ในสหรัฐ ผมไม่ค่อยมีความรู้เรื่องนี้หรอกครับ เพียงแค่ไม่เคยเชื่อทฤษฎีหรือมาตรฐานของฝรั่งลิงขาว มันจะพล่ามไรก็ช่าง “กูรู้” ในไทยจะอวดโง่ตามเขาก็ช่าง ช่างทั้งนั้นแหละครับ ตลาดหุ้นจะขึ้นทะลุเมฆาหรือจมลงห่าเหวก็ช่างอีกนั่นแหละ ตราบที่ผมและแม่ค้าปลาทูนึ่งไม่ได้แทงหวยในนั้น ..ไม่เดือดไม่ร้อนครับ แต่ถ้าหวยรัฐบาลล็อคก็อีกเรื่องนึง

วันศุกร์ที่ผ่านมาคุณสนธิ ลิ้มทองกุล พูดเรื่องซัพไพร์มไว้น่าสนใจครับ อธิบายเข้าใจง่ายดีว่าอะไรมีที่มาที่ไปยังไง ไม่ต้องอาศัยศัพท์หรู ให้พวก “กูไม่รู้” อย่างผมงง (งง แต่ไม่ถึงขึ้นโง่จะเชื่อตาม ๑๐ กว่าปีก่อนผมเคยไม่เชื่อเรื่องมาตรฐานค่าเงินยังไง วันนี้ก็อย่างนั้น)  

พูดคุณสนธิ ผมเลยนึกถึงพาดหัวในผู้จัดการและขาคอมเม้นต์ในนั้น ..ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกว่าวิธีการแสดงออกไม่ไกลกว่านรกป่วนกรุงเท่าไหร่ ..ไว้ค่อยพูดถึงครับ

เดือนก่อนโน้นเห็นหุ้นขึ้นเอาๆ บ้านเราก็ดีใจ๊..ดีใจกันยกใหญ่ ผมก็นึกๆ ว่าระวังไว้เถ๊อะ..ไอ้ที่เรียกว่า “สถาบันการเงินต่างประเทศ” นั่นน่ะ เฮดฟัด์ทั้งนั้น วันนี้หุ้นร่วงกราวร้อยกว่าจุด ทุกคนก็บอกเหมือนกันว่าเพราะมีการขนเงินกลับเนื่องจากปัญหาซัพไพร์ม ก็เลยเห็นภาพกันชัดๆ ว่าเฮดฟันด์ตัวเป็นๆ ที่ซุกอยู่ในตลาดหุ้นบ้านเรามีเท่าไหร่ (ตัวเลขคร่าวๆ น้อยนิดเดียวครับ ๒๐ กว่าเปอร์เซ็นต์เอง..ชิชิ)

นึกถึงเฮดฟันด์กับซัพไพร์มผมก็สะใจอยู่ไม่น้อยครับ ระหว่างที่เฮดฟันด์กำลังไล่ปี้ชาวบ้านเขามันๆ หันไปดูตัวเองแว้บนึง..อะจึ๋ย..ตูดโดนล่อไปเรียบร้อยแล้ว พูดด้วยความจริงใจอย่างที่สุดอีกครั้งครับ..สะใจ!