สีนิล แมวฟ้าครอบ

ลำดับที่ 840 • 27 July 2008 - 21:14

ประมาณอาทิตย์สองอาทิตย์ก่อนหน้าผมกลับบ้าน แม่โทรมาบอกว่าแม่มีแมวใหม่แล้ว หลังไอ้มืดหายไปเมื่อปีก่อนโน้น แมวใหม่แม่เป็นลูกแมวสีดำ แบบที่ชาวบ้านเรียกว่าเป็น “แมวฟ้าครอบ” คือ ตัวสีดำทั้งตัว ยกเว้นด้านท้องและเท้า เป็นแมวผู้ที่ถือว่าเป็นแมวลักษณะดี คนนิยมเลี้ยงไว้

แม่ตั้งชื่อเจ้าลูกแมวตัวนี้ว่า “สีนิล” แต่มักจะเรียกว่า “ตัวเอียด” คือ เจ้าตัวเล็กนั่นแหละครับ แต่กับผมดูเหมือนมันจะตอบสนองต่อชื่อ “สีดำ” มากกว่า เจ้าสีนิลเป็นลูกแมวหลังตลาดของลูกจ้างตัดยางของแม่ เด็กในตลาดเอามาเล่นสามตัว เล่นเบื่อก็ทิ้ง น้องไปเจอเจ้าสีนิลก็เอามาบ้าน แม่เอาไปทดสอบบอกที่ฉี่ที่อึ ปรากฎว่าอึฉี่เป็นที่เป็นทางแม่เลยตกลงใจเลี้ยง ปกติแม่จะไม่ชอบและไม่เลี้ยงแมวที่อึฉี่ไม่เป็นที่เป็นทาง เจ้าสีนิลก็เลยเป็นสมาชิกใหม่ของบ้านนับแต่นั้นมา

เจ้าสีนิลเป็นแมวที่น่ารักครับ ซนเป็นหนึ่ง ชอบอยู่ที่สูงกลางวันมักแอบนอนบนหลังคาโรงยาง เสียงมาก่อนตัวและกินเก่ง เข้าทำนองนิ่งเป็นหลับขยับเป็นกิน อ้อนเก่ง ชอบดักกัด เดิน-วิ่งตามพันแข้งพันขา และชอบขึ้นอยู่บนคน โดยเฉพาะขึ้นนั่งนอนบนบ่า

แม่เล่าว่าสีนิลชอบขึ้นไปกวนช่างก่อสร้างบ้าน ช่างขึ้นอยู่บนขื่อ บนโครงเสือ สีนิลก็ขึ้นไปจุ้นด้วย เขาขึ้นบันไดสีนิลก็ขึ้นบันไดด้วย คือ จุ้นเขาไปทั่ว เข้าใจว่าคงจะเล่นและต้องการหาเพื่อนเล่น เจ้าสีนิลเป็นลูกแมวที่เป็นที่รักของกระต่ายชื่อกี้ที่บ้าน เวลาสีนิลหายเจ้ากี๊จะตามหาทั่วบ้าน ถูกอกถูกใจกันเพราะอะไรผมไม่ทราบหรอกครับ เห็นแต่ว่ากินข้าวถ้วยเดียวกันบ้าง กินด้วยกันบ้าง แต่เช้าวันหนึ่งก็มีเรื่องเศร้า เพราะเจ้ากี้นอนตัวแข็งพร้อมอึเรี่ยราด วันถัดมาผมจึงพบสาเหตุว่าคงไปกัดสายไฟที่ตู้เย็น โดนไฟดูดและคงตกใจ เหตุเกิดคงหลังเที่ยงคืนทุกคนหลับหมดแล้ว จึงไม่มีใครช่วยอะไรได้ กี้เป็นกระต่ายอายุประมาณสี่ห้าปีที่พ่อและแม่รักมาก

เจ้าสีนิลชอบกวนผมเป็นพิเศษ เพราะผมมักให้ของกินดีๆ แล้วก็ตามใจ พอเห็นผมปั๊บตามเรียกหาของกินทันที หรือไม่ก็ชวนเล่น หรือจะขึ้นนั่งนอนบนบ่า กลางคืนสีนิลชอบนอนกับคน บางทีก็ไปนอนข้างๆ พ่อ บางคืนก็มานอนบนแขนผม ซุกที่คอบ้าง นอนบนอกบ้าง ที่แสบสุดเห็นจะเป็นเมื่อไม่กี่วันก่อน ผมไม่สบายแอบงีบกลางวัน เจ้าสีนิลเดินเข้ามาแล้วมานอนบนหน้า ว่าแล้วก็กัดจมูก พอขยับหนี สีนิลก็ทำเรื่อง กัดหนวดดึงหนวดจนเป็นที่พอใจแล้วก็นอนลงตรงนั้น

ว่าก็ว่านะ เป็นแมวที่ถ่ายรูปยากมากเพราะอยู่ไม่นิ่งเลย ผมเลยไม่ค่อยมีรูปชัดๆ มาให้ดู แสงก็ไม่ค่อยอำนวยเพราะที่บ้านส่วนใหญ่ถ้าในไม่ตกก็ครึ้มฟ้าครึ้มฝนแทบทุกวัน เรื่องแปลกมีอยู่ว่า วันนึงน้าชายผมแวะมาธุระที่บ้านก็นั่งอยู่ในรถไม่ได้ลงมา สีนิลเดินตามหลังออกไป ผมกลับมามันหายตัวไปแล้ว เราหากันทั้งเย็นนั้น คืนนั้น และเช้าวันนั้น หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ กระทั่งน้ามาอีกครั้งวันรุ่งขึ้น จู่ๆ เจ้าสีนิลวิ่งหูตั้งหางพองนำหน้ามา ผมยืนยันได้ว่าไม่ได้ไปกับน้าคนนั้นเพราะแกไม่ได้ลงจากรถยนต์มาหยิบแมว และแมวไม่ได้ออกไปนอกรั้วในตอนนั้น

เรื่องขำอีกเรื่องมีอยู่ว่าผมต้องเข้าทำภาระกิจส่วนตัวในห้องน้ำ เจ้าสีนิลก็วิ่งตามเข้าไป ผมก็เลยปล่อยตามใจ ผมนั่งโถ สีนิลอ้อมไปหลังโถตรงช่องระบายน้ำ ต่างคนต่างทำธุระส่วนตัว เล่าให้แม่ฟังแม่หัวเราะใหญ่ แล้ววันถัดมาแม่ก็เจอกับตัวเอง เจ้าสีนิลเข้าไปทำธุระส่วนตัวพร้อมกับแม่ด้วย

เดี๋ยวนี้ดูจะแข็งแรงขึ้น และเริ่มเลียนแบบแมวใหญ่ตัวผู้แถวบ้านแล้วล่ะครับ ชอบขึ้นเดินกร่างบนหลังคาบ้านข้างๆ กลับไปบ้านคราวหน้าคงตัวใหญ่กว่านี้มากและอาจเริ่มข่มแมวแถวนั้น ไว้มีโอกาสจะเล่าสู่กันฟังอีกนะครับ

ป้าย: เรื่องจากบ้าน, แมว    หมวด: เรื่องเล่า    Print