วานนี้เพิ่งจะดูคลิปเหตุการณ์ ๗ ตุลา ที่เพิ่งได้รับการเปิดเผย อันเนื่องแต่ตำรวจทรามหยามศพน้องโบว์ ผมเผลอทุบโต๊ะในตอนนั้นเพราะข้างในยังรู้สึก เจ็บและจดจำ ขณะเกิดเหตุในคลิปผมกำลังอยู่ระหว่าง “บรรเทาทุกข์” ในรถสุขา กทม. ที่ทั้งไม่มีน้ำและไม่มีไฟ ข้างนอกมืดแล้ว ผมต้องหอบหิ้วน้ำขวดกว่าครึ่งโหล ตอนเช้าจะทำธุระก็ไม่สะดวก แค่ฉี่พอสุดแม่มก็ยิงแล้ว!
อ่านสัมภาษณ์ “นวย นิ่ม” พล.ต.ต.อำนวย นิ่มมะโน ไอ้ลูกหมาตัวนี้มันว่า
ผมขอยืนยันว่าตั้งแต่เป็นตำรวจมา และยังเป็นอาจารย์ได้สั่งสอนพนักงานสอบสวนว่าให้กระบวนการยุติธรรมเป็นธรรมและเป็นกลาง มีหน้าที่ในการรวบรวมพยานหลักฐานและค้นหาความจริงเบื้องต้นเพื่อนำเสนอตามกระบวนการยุติธรรมอย่าไปลำเอียง อย่าไปเข้าข้างใดข้างหนึ่ง เราเป็นต้นธารแห่งความยุติธรรม และผมก็ยืนอยู่จุดนี้มาโดยตลอด และดำเนินการกับทุกฝ่ายไม่มีการเลือกปฏิบัติ เพราะบ้านเมืองมีขื่อมีแป ไม่อยากให้กฎหมายเป็นเพียงกระดาษเปื้อนน้ำหมึกไม่ได้
ก็ไม่รู้จะวิจารณ์อย่างไร ได้แต่สบถเป็นคำใต้ ด้วย “นวย นิ่ม” ก็เป็นคนใต้เหมือนผม จะต่างกันก็แค่ลูกหมานวยมันเป็นคนใต้ประเภทที่เขาเรียกกันว่า “เสียชาติ”
เลยอยากฝากคำใต้ง่าย ๆ ไปยัง “นวย นิ่ม” ไม่ได้ไม่สุภาพแต่อย่างใด ว่า..หัวดอ!!

อื้มมมม อันเท่าบ้านเลยนะเพ่
@I-phong:
หัวดอ !!! ยังน้อยไป พี่เน
คนแบบนี้ไม่มี คำใด ๆ สามารถพรรณาได้หมด
ชิงหมาเกิดก็ยังน้อยไปเลย
กะดอลิง จิงๆ _วยนิ่ม เอ้ย
ไม่ได้ไม่สุภาพแต่อย่างใด
พี่หลวง ว่า ที่น้องเน ใช้คำนี้กับไอ้นวย มันยังเพราะ ยังเบาไป… ยังไม่พอ
( ….แต่ก็ยังไม่สาสม ต้องหนักแน่นกว่านี้)
เอาเป็นว่า ไอ้นวย ไอ้หมาเ-็ดแม่ม
ถ้าทำได้นะ …….
อยากจับมันแก้ผ้า มัดเอาไว้ในกล่องแคบ ๆ
แล้วเอารังมดแดง โยนใส่
อยากรู้จังว่า หัว…. นี้จะขยายไปได้อีกเท่าไหร่
แต่มันคงไม่เป็นไรหรอก —- นวย ทนได้