“ขวาไทย” จินตนาการหลอนของ “ฟ้าเดียวกัน”

ลำดับที่ 1080 • 5 August 2008 - 22:03

เพิ่งจะได้พลิกอ่านบทบรรณาธิการฟ้าเดียวกันฉบับล่าสุดของ “เด็กชายอิ๋ว” และคณะ ว่าด้วย “ขวาไทย” ผมเคยตั้งคำถามกับตัวเองมานานว่า เมื่อไหร่คนพวกนี้ถึงจะหลุดพ้นจากภาพหลอนของ “ซ้าย-ขวา” และเห็นโลกตามความเป็นจริง เลิกเสแสร้งทำทีเป็นยกวาทกรรมมาทิ่มแทงคนอื่น เพื่อจะได้สำเร็จความใคร่กับ “สาธารณะรัฐ” ให้เสร็จสม สิ้นกระหายคลายกำหนัด!!

ก่อนที่จะถามหา “ประชาธิปไตย” จากคนอื่น สิ่งแรกที่ “เด็กชายอิ๋ว” พึงควรถามหากับตนเอง คือ คราบเมือกที่หางตัวเองบนทางเดินที่ลากมาจาก  “สนนท.” เคยมองเห็นตัวตนและพวกฟ้าเดียวในอดีตของตัวไหม ว่าเคย “เป็น-อยู่-คือ” อย่างไร ขณะเป็นเด็กกิจกรรมใน สนนท. ที่โครงสร้างการเลือกเลขาธิการ กรรมการ อัปลักษณ์ไม่แตกต่างไปจาก “แก๊งก๊วน” ที่นิยมเรียกกันว่า “พรรคการเมือง” ของไทย ที่ไม่มีความเป็นประชาธิปไตยในตัวเอง

ไม่ทราบว่าเด็กชายอิ๋วจะเคยรู้หรือไม่ว่า มอ. ปัตตานีเคยประกาศไม่ส่งตัวแทนเข้าร่วมประชุม สนนท. เพราะเหตุที่ว่าไม่ต้องการเป็น “ตราประทับ” รับรองให้คณะกรรมการชุดใหม่ที่กำหนดตัวกันไว้ก่อนแล้ว และความเคลื่อนไหวในนาม สนนท. แต่ละครั้งตัดสินใจกันเองเพียงไม่กี่คน ไม่เคยปรึกษา ขอความเห็น หรือแม้แต่แจ้งให้องค์การนักศึกษา-นิสิต ของมหาลัยต่างจังหวัดที่เป็นสมาชิก หนึ่งปีมีจดหมายเชิญแค่เลือกกรรมการหนึ่งครั้ง และขอความกรุณาอย่าบิดเบือนความจริงส่วนนี้ เพราะผมมีส่วนในการประชุมลงมติของ “อบ.อ.สน” ของ มอ. ปัตตานี ในครั้งนั้น จะบอกว่าเด็กชายอิ๋วไม่รู้ไม่ทราบ ข้อนี้อ้างได้เพราะรหัสน้อยว่า

ประการถัดมา ใคร่จะแนะนำให้หาน้ำสะอาดชำระความคิดเสียสักหน่อย เผื่อจะช่วยชำระอาจมที่แปดเปื้อนจากพวก “แค้นสถาบัน” จนฝังหัวอย่าง “สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล” เป็นอาทิ ที่บัดนี้ยังสับสนและทะเลาะกับความคิดตัวเอง และเที่ยวแสดงอาการ “เกรียน” อยู่บนเว็บบอร์ดบางที่บางแห่ง ที่คนอ่านอย่างเป็นกลางและไม่รู้จัก ก็พอพิเคราะห์ได้ว่า “บกพร่อง” ในวุฒิภาวะ

นับว่าน่าเห็นใจอยู่ไม่ได้น้อย ที่ “ประชาชน” ส่วนใหญ่ มองไม่เห็น “ค่า” จากลัทธิ “สาธารณะรัฐ” ที่เด็กชายอิ๋วคลั่งไคล้จนมิอาจเงยหัวมาเห็นความจริงในสังคมไทย และสังคมโลก มองไม่เห็นตามที่เป็นจริงว่า สิ่งที่เรียกว่า “สาธารณะรัฐ” นั้นไม่ได้งดงามดังจินตนาการ ประเทศสาธารณะรัฐอย่างอเมริกา เป็นตัวอย่างที่แจ่มชัดประการหนึ่งว่า ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วย “เสียง” และ “ความต้องการ” ของประชาชน แต่เป็น “ทุน” ที่อยู่หลังนักการเมืองระดับนำและพรรคการเมือง

สงครามอีรัก เป็นตัวอย่างที่แจ่มชัด กรณีขึ้นทะเบียนพระวิหารเป็นอีกตัวอย่างล่าสุด ที่เห็นเป็นประจักษ์ว่า  “สาธารณะรัฐ” ที่ว่านั้น ทำบนฐานของการ “แย่งชิงทรัพยการ” ไปเป็นและไปเพื่อความมั่งคั่งของทุนที่หนุนหลัง ถามว่าประชาชนอเมริกาไม่พอใจบุช สิ่งที่ทำได้คืออะไร รอเลือกตั้งครั้งหน้า? เลือกตั้งครั้งหน้ามาถึงถูกเบี่ยงถูกหลอกให้คล้อยตามไปอีกครั้ง? แล้วอย่างไร?

ก็เคยเห็นว่าไม่ค่อยปลื้ม “ทักษิณ ชินวัตร” แต่ทำไมน้ำเสียงของเด็กชายอิ๋วแปลกแปร่งอย่างเหลือเชื่อ ประหลาดอย่างไม่ควรเป็น ที่มองไม่เห็น “การผูกขาด” และ “สามานย์” ของทุนในระบบทักษิณกลับละเมอเพ้อกับคำประดิษฐ์ “เสรีนิยม” หรือที่ไม่ต่อต้านก็เพียงเพราะเป็นสิ่งที่อยู่ตรงข้าม “เศรษฐกิจพอเพียง” ที่เด็กชายอิ๋วไม่ชอบอกชอบใจ และที่ไม่ชอบอกชอบใจก็เพียงเพราะมีที่มามาจาก “พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว”? เพียงแค่นั้น

ขอโทษเถิด..ว่ะ ไม่เคยมีทุนเสรี เสรีนิยมที่เป็นจริงในโลกใบนี้ รู้เห็นอย่างที่โลกมันเป็นจริงบ้างไอ้หนู โลกมันไม่ใช่ผลมะนาวที่ราบเรียบสวยงาม มันเป็นมะระขี้นกเฟ่ย

เรา-พันธมิตรฯ-ไม่ได้มองเห็นว่าประชาชน “โง่เง่า” แต่เรามองเห็นว่า “ซื้อได้” ทั้งด้วยเงินและผลประโยชน์ ด้วยปัจจัยต่างๆ นานๆ ที่รวมถึงความสิ้นหวังและเพิกเฉย แยกตัวออกจากการเมือง ที่สืบมาจากความโสมมของระบบการเมือง พรรคการเมืองและนักการเมือง — อย่าโกหกตัวเองหรือสร้างจินตนาการหลอนตัวเองดีกว่าว่า “ซื้อไม่ได้”

ประเด็น “เศรษฐกิจพอเพียง” ที่เป็นทางรอดของทั้งโลก การตั้งอยู่โดยไม่เบียดเบียนนั้น แม้คนในฟ้าเดียวกัน น่าจะเคยเห็นเคยรู้เพราะเคยกำซาบรสของการไปช่วยเหลือคนในชนบทอยู่บ้าง เคยเคลื่อนไหวต่อต้านโครงการท่อก๊าซไทย-มาเลย์อยู่บ้าง หรือประเด็น “หมิ่นพระบรมเดชานุภาพ” ที่ก็รู้อยู่แก่ใจว่า ยกมาเพื่อตัวเองได้ถล่มสถาบันอย่างเต็มคราบ รับตามตรงว่าคร้านจะถกด้วย เพราะถ้าคนมันไม่รู้ราก ไม่รู้เหง้าของคนใน “ชาติ” นี้ ผมคร้านจะเสียเวลาด้วย

ถามเด็กชายอิ๋วว่า ประเทศนี้เคยเป็นประชาธิปไตยเมื่อใดกัน? อะไรที่เรียกว่าประเทศนี้พร้อมแล้วสำหรับการเป็นประชาธิปไตย อย่าว่าแต่นักการเมืองเลย คนอย่างเด็กชายอิ๋วถึงอย่างไรก็ยังไม่พร้อม ลองเดินเลียบๆ เคียงๆ ไปแถวมัฆวานแล้วลองเสียเวลาคุยกับ “คนเสื้อเหลือง” แถวนั้นดู คนในนั้นไม่มีและไม่เป็นอย่างวาทะกรรม “ขวาไทย” แต่มีในสิ่งซึ่งเด็กชายอิ๋วไม่มีวันรู้จัก เข้าใจ และยากที่จะสัมผัสถึง เพราะเปื้อนด้วย “มิจฉาทิฐิ” ที่จ้องแต่จะล้มสถาบัน

เผื่อจะรู้ว่าประชาธิปไตยนั้นเป็นอย่างไร การเมืองใหม่คืออะไร และ “ใจที่สะอาด” นั้นเป็นการอย่างไร เผื่อจะมีความ “กล้าหาญ” ที่จะผละตัวเองออกจากอาการหลอนของ “จินตนาการ” เดิมๆ

ป.ล. ถึงท่านผู้อ่านประจำ บทความนี้เป็นเรื่องไร้สาระล้วนๆ โปรดพลิกผ่านไป

  หมวด: ทัศนะ    Print