ข้าวยาก หมากไม่รู้

ใครพอทราบที่มาคำ “ข้าวยาก หมากแพง” บ้างหรือเปล่าครับ ยุคสมัยเก่าคนไทยกินหมาก จะว่าเป็นส่วนใหญ่ก็ได้ครับ ยิ้มมาปากแดงฟันดำนั่นล่ะใช่ทั้งหมด ยุคก่อนกว่านั้นระบบภาษีอากรไทย นับแปลงนานับต้นหมากมาคิดอากร หมากบทบาทในประเพณีต่างๆ ตามชนบท รู้จัก “ขันหมาก” กันนะครับ ในนั้นสิ่งหลักที่บรรจุลงไปเป็นสิ่งแรกคือ หมากพลู งานศพงานแต่งในภาคใต้ปัจจุบันหมากยังมีบทบาทสำคัญ ที่โต๊ะเจ้าภาพเวลาเอาซองเอาเงินทำบุญไปยื่นให้ จะมีพานหมากไว้ให้หยิบ คำสองคำไปเคี้ยวแก้เปรี้ยวปาก

มีงานบุญเมื่อไหร่ ผมวนเวียนอยู่สองที่แหละครับ ที่ทำการคนแก่ วงทำหมาก กับโต๊ะเจ้าภาพ เคี้ยวหมากหมดเมื่อไหร่วนมาเมื่อนั้น จนคนเฒ่าคนแก่ว่าให้ “ไอ้นี่หลานยาย” ยายมันไปไหนเดินตามรอยน้ำหมากได้

ครับคนรุ่นพ่อแม่ผมไม่ค่อยมีคนกินหมากเป็นอาชีพกันเล้ว มีก็น้อยคน ผมรับสืบทอดมาแต่ไม่แคล้วโดนแม่ดุเอาบ่อย ตั้งแต่เด็กเห็นย่า ปู่ ทวด ตา ยาย เคี้ยวหมากหมับๆ ผมก็เอามั่ง นั่นแหละที่มา ถึงบัดนี้สามสิบกว่าแล้วยังไม่ทิ้ง หมากแพงหรือเปล่าผมไม่ทราบครับ ผมมีหมากเนียงส่วนตัวเอามาไว้ตั้งแต่ปีก่อน มีพลูหนึ่งกอใหญ่ ไม่เดือดร้อนแถมมีคนแก่เป็นคู่หู-ขากินหมากอีกหนึ่งคน

วานนี้ข้าวหมด จำใจต้องไปซื้อข้าว ๕ กิโลมาถุงนึง โชคดีที่ยี่ห้อเดิมที่ผมกินอยู่ คือ “บัวทิพย์” กลับมามีขายที่โลตัสหลังจากหายไปร่วมสิบวัน ด้วยความรีบจะกลับมาทำอย่างอื่นไม่ดูราคาที่แผง พอให้เขาคิดเงิน เขาบอก ๑๘๐ บาท โอย..ซีดในบัดนั้น

ข้าวบัวทิพย์ก่อนนี้ราคาขายถุงละ ๕ กิโล อยู่ที่ ๑๑๙ บาท บางช่วงมีลดพิเศษมาที่ราวๆ ๙๘ บาท ปกติที่ซองจะเขียนไว้ว่าราคา ๑๖๐ บาทแต่ขายจริงเท่าที่ผมบอกครับ ราคาที่ซื้อมาเมื่อวาน ๑๘๐ บาท ข้างซองระบุ ๑๙๐ บาทราคาที่ขึ้นไปถ้าคิดตามถุงก็ ๓๐ บาท แต่ราคาขายที่ขึ้นจริง ๖๑ บาท

เป็น ๖๑ บาท ต่อ ๕ กิโล คือ ขึ้น ๑๒ บาท ๒๐ สตางค์ ต่อ กิโล

ไม่เท่านั้นล่ะครับ เขาว่ากันว่า “คนไทยกินข้าวแต่ไม่รู้จักข้าว” คือ เห็นเม็ดข้าวมองไม่รู้ว่าข้าวนั้นพันธุ์อะไร ส่วนใหญ่เป็นแบบนั้นจริงครับ เจ้าข้าว “บัวทิพย์” ที่ผมว่าฉลากเขียนระบุ “ข้าวขาวหอมมะลิ ๑๐๐%” อ่านแล้วคิดดีๆ นะครับ มันเป็นข้าวขาวผสมข้าวหอมมะลิ

ที่ผมว่าแสบคือ ราคาขึ้น ๑๒.๒๐ บาทต่อกิโลยังไม่พอ ลดสัดส่วนข้าวหอมมะลิลงหรืออาจไม่มีข้าวหอมมะลิปนเลย หุงก็รู้ กินก็รู้ แสบไหมละครับ เดี๋ยวนี้ร้านอาหารตามสั่งขึ้นราคาข้าวสวยแบ่งขายเรียบร้อยแล้ว บางร้าน ๖ บาท บางร้าน ๗ บาท

เวลาน้ำมันขึ้นราคาเราต้องซื้อเขามาใช้ แพงก็พอจะเข้าใจเหตุผลได้ เราไม่ใช่ผู้ผลิต แต่ข้าวแพงทั้งที่เราเป็นผู้ผลิตนี่สิแปลก ประเทศผู้ผลิตข้าวอันดับ ๑ ของโลก ประชาชนต้องซื้อข้าวแพงสองเท่าตัว เป็นเรื่องแปลกที่มองเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจาก..ความล้มเหลวของการบริหารจัดการของรัฐบาล

แถมรูปป้ายหาเสียงของพรรครัฐบาล ไว้เป็นอนุสติ