ในสงครามชิงอำนาจ..กบฏไพร่แดง ก่อการร้ายในเมือง

ดูเหมือนว่าเหตุการณ์ เสาร์ ๑๐ เมษา เป็นความสูญเสียใหญ่หลวงอีกครั้งของประเทศไทย เหตุเกิด ณ จุดเล็ก ๆ สองจุดบนถนนราชดำเนินกลาง จุดตัด แต่ส่งผลสะเทือนไปทั้งสังคม บ้างอาจรู้สึกว่าครั้งนี้เป็นการแตกพ่ายอย่างย่อยยับของการปฏิบัติการทางทหารในการ "ขอพื้นที่คืน" บ้างเห็นว่าสังคมทั้งสังคมแพ้ต่อกลุ่มอันธพาล กบฎไพร่แดง และบ้างผิดหวังที่ตั้งหวังกับรัฐบาลคุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ในอันที่จะขจัดเพศภัยของประเทศ

โกรธได้ เสียความรู้สึกได้ ผิดหวังได้ แต่อย่าเพิ่งสิ้นหวัง

คิดเสียว่าก็แค่การพ่ายแพ้อย่างต่อเนื่องของรัฐบาล ศอ.ฉ. กองทัพ ซึ่งก็ไม่ใช่ครั้งแรก แต่เป็นเรื่องต่อเนื่องนับแต่วันกบฎไพร่แดงยึด "ราชประสงค์"

ผมอยากชวนท่าน ๆ จับหลักบางประการ และหวังว่าเนื้อความนี้จะผ่านไปเชิญชวนคุณอภิสิทธิ์ด้วย

ประการแรก สิ่งที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองเราขณะนี้ คือ อะไร?

คือ สงครามแย่งชิงอำนาจ ล้มล้างอำนาจรัฐล้มล้างรัฐบาล เอาพวกเอากำลังเข้าข่มเหงบีบบังคับ พอพวกตัวเองไม่อยู่ในอำนาจไม่ได้อำนาจก็พาลพาพวกเข้ายึดเมือง ถูกไหม? และเป้าหมายที่ว่าอำมาตย์ ๆ นั้น เนื้อแท้ ๆ คือ การเอาอำมาตย์ เอาประชาธิปไตยบังหน้า เพื่อมุ่งโค่นล้มสถาบัน เปลี่ยนระบบ เปลี่ยนผู้ปกครอง

คือ ลูกทรพี (ที่มักมากอยากเป็นใหญ่กับพวกอารมณ์ค้าง) มันจะชวนกันฆ่าพ่อ ไล่พ่อออกจากบ้าน พูดตรงไปตรงมาก็อย่างนี้

ที่ปั่นหัวกันต่าง ๆ นานา นั้น "เหลวไหลทั้งเพ" อำมาตย์อะไร ไพร่อะไร ชนชั้นอะไร สองมาตรฐานอะไร ประชาธิปไตยอะไร ไร้สาระ..ไร้สาระ!!

โกหกกันมา หลอกกันมา จ้างกันมา "สนตะพาย" แล้วก็ "จูง" กันมา มาฟังมาต่อสู้ ที่ทั้งเวทีเต็มไปด้วยเรื่องโกหก โกหกชนิดไม่มีความจริงมาปนเปื้อน โกหกหมดจุดทุกหยดน้ำลาย ทุกหน้าทุกตัวทั้งไอ้ทั้งอีที่ขึ้นเวที

โกหกอย่างเดียวไม่พอ แถม "เหวง" อีกต่างหาก

คือ คนบางคน บางสกุลล ที่โกงจนเป็น "ชินวัตร" นั้นจะเอาทรัพย์ที่ตัวปล้นประเทศแล้วเขายึดไว้คืน ก็แค่นั้น ..ถูกไหม

เมื่อจำแนกผิด-ถูก กะพี้-แก่นแกน ภิกษุ-สันดานกา ออกจากกันแล้ว ประการต่อมา ถามว่า ยุบ-ลาออก รัฐประหาร แล้วได้อะไร?

คำตอบคือไม่ได้อะไรเลยกับประเทศ ไม่มีมัค-ผลใด ๆ เลย ยุบก็กลับไปสู่ปี ๕๐-๕๑ ย้อนวงรอบเดิม ลาออกก็ไม่ต่างกัน เพราะการพ่ายแพ้แก่กบฏไพร่แดงในวันนี้.ประเทศแพ้ ประเทศไม่ได้แพ้เพราะแดงจะเป็นใหญ่ในแผ่นดิน

แต่แพ้เพราะเราไม่สามารถรักษาคุณค่าของความดี ความถูกต้อง เอาไว้ได้ และนี่คือหน้าที่หลักของคุณอภิสิทธิ์ที่ต้องทำ รักษาคุณความดี ความถูกต้อง ชอบธรรม ไม่เช่นนั้นแล้วบ้านเมืองนี้จะไปสู่ความฉิบหายไม่รู้สิ้นสุด

สิ่งที่คุณอภิสิทธิ์และผู้สนับสนุนความดีความถูกต้อง ต้องท่องและร้องตะโกนซ้ำ ๆ คือ "ไม่ยุบ ไม่ลาออก"

ส่วนรัฐประหาร ทำได้ก็เป็นการรักษาแบบคีโมระยะสั้น ผมไม่เชื่อมั่นว่าวิธีการนี้จะใช้ได้ผล ประการหนึ่งเพราะสังคมโลกมีทิศทางในการสนับสนุนรัฐบาลคุณอภิสิทธิ์ เหตุความวุ่นวายในครั้งนี้ นานาชาติโดยมุมมองผ่านสื่อและทูตมีความเข้าใจ ประการต่อมา หากรัฐประหารแล้ว "ป๋า" แจ๋นเข้ามาจุ้นเรื่องจัดตั้งรัฐบาลอีก ขี้คร้านจะชิบหายอีกรอบเหมือนคราวรัฐบาลเขายายเที่ยง

ผมอยากเห็นการจัดการที่เบ็ดเสร็จสะเด็ดเชื้อ แต่ยังมองไม่เห็นว่าวิธีนี้คือทางออก ดังนั้น "ไม่ยุบ ไม่ลาออก"

แม้ปฏิบัติการ ๑๐ เมษา จะผิดเวลาที่เหมาะควร ผิดพลาดในการประเมิน ข้อจำกัดต่าง ๆ ที่ลดทอนขีดความสามารถในการปฏิบัติการของทหารระดับปฏิบัติการ การขัดแข้งขัดขานายกฯ ของ ผบ.ทบ. แล้วชอบออกมาปล่อยข่าวลือให้ภาพตัวเองดูดีผ่านนักข่าวผมยาวหน้าผี  รวมถึงการมีหนอนบ่อนไส้ของสีเขียวบางตัว หรือความระยำอย่างสุด ๆ ของ "ชวลิต ยงใจยุทธ" และสมุน

แรงบีบคั้นของสังคม ที่คาดหวัง ที่ถาโถมลงบนคุณอภิสิทธิ์ก็มีผลไม่น้อย สิ่งนี้ส่งผ่านคำพูดของนายกฯ เอง ทุกคราวที่ออกทางทีวีพูล ซึ่งอย่างน้อยที่สุดท่านก็รับฟังความประสงค์ของคนส่วนใหญ่ที่หวังจะ "ขจัดแดงให้พ้นแผ่นดิน" เอาไม้สะกิดเขี่ยให้ออกจากท้องถนน

ถามว่าทางออกคืออะไร? คำตอบสั้น ๆ ง่าย "ขจัดแดงให้พ้นแผ่นดิน" ขุดรากถอนโคนทุกเงื่อนปม
คุณอภิสิทธิ์ เองได้จำแนกแยะชัดเจนระดับหนึ่งในถ้อยแถลงผ่านทีวีพูลวันนี้ว่า "ผู้ก่อการร้าย" มีผู้ก่อการร้ายถูกจัดเตรียมให้ปะปนกับผู้ชุมนุม ชาวไพร่ที่ถูกเด็ดหนวดแล้วนำมาปั่น ขั้นตอนต่อจากนี้ก็อยู่ที่การวางยุทธศาสตร์-ยุทธวิธี ปรับกระบวนทัศน์วิธีการ จัดวางคนให้เหมาะ ซึ่งผมคงไม่ไปไกลในรายละเอียด ให้ฝ่ายเสนาธิการเขาช่วยคิดเถอะครับ รับมือกับผู้ก่อการร้ายในเมืองเขาคงพอมี "วิชา" อยู่บ้าง

การจัดวางคนให้เหมาะนั้น ผมเห็นสอดคล้องกับ "อนุพงษ์ เผ่าจินดา" ผู้บัญชาการทหารบก ที่ว่า "การเมืองต้องแก้ด้วยการเมือง" ผมเห็นว่าคุณอภิสิทธิ์ควรนำเอาคตินี้ของอนุพงษ์ไปปฏิบัติใช้ คือ แก้ด้วยการเมืองก่อนแล้วแก้ด้วยการทหารในลำดับถัดมา

นั่นคือ ใช้การเมือง อำนาจทางการเมือง ปรับเปลี่ยนตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบก ตรงไปตรงมาคือเอาอนุพงษ์ไปไว้ไกล ๆ ก่อน ปรับรัฐมนตรีกลาโหมสีม่วง ประวิตร วงษ์สุวรรณ ออก เอา "สุเทพ เทือกสุบรรณ" ออกจากรองนายกฯ ฝ่ายความมั่นคง คน ๆ นี้ ทำประชาธิปัตย์ฉิบหายทุกครั้งที่เป็นรัฐบาล (สปก. ๔-๐๑ ทำรัฐบาลคุณชวนล้มก็หมอนี่)

หาคนที่เหมาะเจาะมาแทน คุณอภิสิทธิ์วางนโยบาย และให้ฝ่ายความมั่นคงชุดใหม่วางแผนลงมือ คนแทนมีอีกเยอะครับ เพียงแต่ว่าคุณอภิสิทธิ์จะมีความเข้มแข็งมากพอไหม ไม่เข้มแข็งเหลวเป๋วแบบ "ไทยเข้มแข็ง" มีความกล้าหาญในระดับที่สูงกว่าที่เป็นอยู่ไหม น้ำเสียงคุณอภิสิทธิ์ทุกคราวที่ออกทีวีพูลนั้น มีความเข้มแข็ง กล้าหาญและเด็ดขาดอยู่ในทีอยู่แล้ว

เช่นนั้น ทำให้ประชาชน "เชื่อมั่นประเทศไทย วางใจ อภิสิทธิ์" ให้ดูสักที

คุณเดินหน้าไปอย่างถูกผูกแข้งผูกขาอย่างนี้ ไปแล้วได้อะไร ถ้าเขาจะรวมหัวกันทิ้งคุณ ถ้าเขารวมหัวกันรัฐประหาร คุณอภิสิทธิ์..คุณมีอะไรเสีย?

ครับ ทางออกผมเสนอมาอย่างนี้ ใครเสนอว่าก็เจรจาหาจุดลงตัวกลาง ๆ ไม่ว่าหาวันยุบสภาก็ดี ถอยคนละกี่ก้าวก็ดี ล้วนแล้วแต่ "เหลวไหล" ไร้สาระและปัญญาอ่อน!!

เดินหน้าเหอะครับ รวบรวมความมั่นใจ แล้วทำในสิ่งที่ถูกต้อง (ถ้าไม่..ประชาชนง้าง "ตีง" คอยอยู่ทั้งคุณ ทั้งไพร่แดง)
————————————–

ความเห็นต่อเหตุการณ์ ผมอยากหมายเหตุไว้ตรงนี้ ว่าประการแรก ขอแสดงความเสียใจต่อทหารและครอบครัว ทั้งที่สูญเสียและได้รับบาดเจ็บ ท่านได้ปฏิบัติหน้าที่ของท่านอย่างสมภาคภูมิแล้ว

สำหรับ ไพร่แดง อย่าเพิ่งพล่านนะครับ เหตุการณ์อย่างนี้ผมเคยผ่านอย่างมีสติมาก่อน ที่ท่านเห็นอาจจะไม่ใช่เลือดก็ได้ ความจริงอาจเป็นแค่น้ำ "เเฮลบลูบอย" ที่ตายก็แกล้งตาย แกล้งสมองไหล ไม่แน่อาจพกระเบิดมา วิ่งและสะดุดระเบิดตัวเองก็ได้ ระเบิดปิงปองบ้าง ระเบิดเพลิงบ้าง เหมือนคราวที่คุณว่าพันธมิตรฯ ในเหตุการณ์ ๗ ตุลา ไงครับ เห็นด้วยไหม?

ถ้าจะโทษใคร โทษ "คุณพ่อมะเร็ง" ที่ดูไบเถอะครับ อย่าไปใส่ร้ายทหาร ใส่ร้ายรัฐบาลเลย คุณยิงพวกเดียวกัน หลอกพวกเดียวกันมาตาย!!