พันธมิตรฯ สุวรรณภูมิ เหนือ พรก.ฉุกเฉินฯ ของชายกระโปรง ๓

สำหรับพันธมิตรฯ ที่สนใจตากลมหนาวที่สุวรรณภูมิ ผมนำบรรยากาศมาเล่าสู่กันแล้วสองตอน ที่เหลือจะเก็บเล็กเก็บน้อยจากมุมต่างๆ มาถ่ายทอดเป็นตอนที่สามจะพยายามสรุปให้จบภายในตอนนี้ครับ ไม่งั้นจะยาว ทิ้งไว้ล่อใจให้ไปชมบรรยากาศกันเอง ถ้าไม่รู้ว่าจะไปสุวรรณภูมิอย่างไรก็แวะไปดอนเมืองหรือทำเนียบก็ได้ครับ มีรถออกมาเกือบตลอด คอยรับ-ส่ง ระหว่างจุดต่างๆ และทั้งหมดนี้ไม่มีค่าใช้จ่าย เป็นน้ำใจจากพันธมิตรด้วยกันล้วนๆ

ข้อแนะนำเล็กๆ สำหรับท่านที่จะไป คือ ให้เตรียมเครื่องกันหนาวอย่าง เสื้อแจ็คเก็ต ผ้านวม ผ้าห่ม ถุงเท้า หมอน สำหรับดื่มด่ำกับลมหนาวให้พร้อมสรรพ หรือถ้าไม่มีอะไรจริงๆ ที่นั่นก็มีเสื้อหนาว ผ้าห่ม ผ้ารองนั่งแจกเช่นกันครับ เครื่องกันหนาวเหล่านี้พันธมิตรเราขนมาบริจาคเป็นกองใหญ่ยังกับช่วยผู้ประสบภัยหนาวในภาคเหนือ จุดแจกใหญ่สุดอยู่บริเวณประตู ๑ หรือ ๒ นี่แหละ และมีแจกที่จุดอื่นๆ ที่สำคัญเมื่อไม่ใช้แล้วกรุณาส่งคืนให้คนอื่นได้นำไปอบอุ่น หากจะไปปักหลักแต่ไม่มีอะไรติดตัว เสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่ม ปลาหมึก แปรง-ยาสีฟัน ฯลฯ ก็มีให้ครับ ทั้งหมดเป็นน้ำใจของพี่น้องพันธมิตรล้วนๆ ที่ส่งเข้ามาสำหรับกองทัพประชาชนที่เกรียงไกรสุด!

หน่วยพยาบาลอาสาพันธมิตรก็ปฏิบัติหน้าที่อย่างเข้มแข็งเช่นเคย

ใครสนใจตามเหลี่ยมไปดูไบบ้างครับ งั้นเตรียม “Check in” ครับ ป้ายบอกอย่างนั้น เพียงแต่ข่าวล่าทราบว่าเหลี่ยมย้ายกลับมาบัญชาการอยู่ที่ฮ่องกง

เก็บตกเล็กๆ อีกหน่อยจากนอกอาคาร น้องชายแท้ๆ ของศิลปินวสันต์ สิทธิเขตต์รับวาดรูปอยู่อย่างนั้น ทั้งวันทั้งคืนจนดึกดื่น ไม่เหนื่อยหรืออย่างไรก็ไม่ทราบ ส่วนลานที่เป็นเลนส์นอกนั้นเป็นที่จอดรถเรียงรายและมีการเว้นช่องเพื่อการจราจรของรถที่เคลื่อนออก ที่ลานมีความจริงอย่างหนึ่งปรากฎอยู่คือ พันธมิตรเป็นความหลากหลายของสังคม คนทุกระดับชั้นมารวมกันสู้ที่นี่อย่างไม่แปลกแยก คนขับรถเบนซ์ยิ้มให้ผมอย่างไม่ดูแคลนในฐานะเพื่อนร่วมรบ นอนกลางพื้นด้วยกัน ที่บางที่บางมุมซึ่งจำเป็นต้องใส่เกียร์ขึ้นเบรกมือมีทิ้งเบอร์ไว้เผื่อใครจะเอารถออกจะติดต่อได้

อย่างที่เคยเล่าให้ฟังหลายต่อหลายครั้งว่าไม่ว่าพันธมิตรฯ ไปที่ไหน ความสะอาดเป็นเรื่องใหญ่และได้รับการจัดการและดูแลอย่างดีเสมอ ที่สุวรรณภูมิมีการกระจายถุงดำไว้ทุกจุดพร้อมระบบคัดแยกขยะ เมื่อเต็มก็ปิดปากถุงและนำไปกองไว้เป็นจุดๆ เพื่อนำออกจากพื้นที่ คนเล็กคนน้อยหลายคนที่ไม่ได้รับมอบหมายต่างช่วยกันจัดการกับเศษขยะชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่ตกหล่น ป้ายแยกขยะแต่ละจุดน่ารักเห็นแล้วได้ยิ้ม

บรรยากาศในลมหนาวทั่วไปบนลานรับส่งผู้โดยสาร ทุกกิจกรรม-ความเคลื่อนไหวดำเนินไปอย่างมีชีวิตชีวาหลากสีสัน น้องโบว์ก็ไปกับเราในทุกที่

ภาพบางส่วนจากในตัวอาคารที่ค่อนข้างเงียบและหม่น หนูน้อยพันธมิตรคนหนึ่งหลับอย่างเป็นสุขจนน่าอิจฉา ผมอยากจะนอนหลับอย่างนี้บ้าง

เราได้ยินกันมานานว่าห้องน้ำสุวรรณภูมินั้นคับแคบและมีจำนวนน้อยมากนั้น ได้เห็นกับตาและเห็นจริงตามนั้น เรื่องนึงที่เป็นข้อสงสัยสำหรับผมเสมอๆ คือ บนแผ่นดินไทยนี้ ทำไมห้องน้ำโรงแรม-สนามบินถึงจำเป็นต้องเลียนแบบฝรั่งโดยใช้ระบบ “กระดาษเช็ดก้น” ที่บ้านเขาหนาวไม่เหมาะกับน้ำ แต่บ้านเราคุ้นเคยกับการล้างด้วยน้ำ ..ทำไมและจำเป็นแค้ไหน หรือเพราะบนสนามบินฝรั่งใช้ก้นกับห้องน้ำมากกว่าคนไทย?

อาทิตย์อัศดงและอากาศที่หนาวเหน็บยิ่งขึ้น ลมหนาวมันบาดผิวจนสะท้านจริงๆ แต่ในสายลมหนาวนั้นมีอาหารอุ่นๆ ไว้บริการ มีปราศรัยและดนตรีเผ็ดร้อน และเสียงมือตบดังสนั่นราวปีกแมลงฝูงยักษ์เข้าตบตีขับไล่ทรราช ..ที่สีเหลืองที่ลานดูเหงาแต่สวยงามเสียเหลือเกิน

ค่ำมากแล้วที่หน้าเวทีคุณป้าท่านหนึ่งกำลัง “ฤาษีดัดตน” เพื่อคลายความเข็ดเมื่อย ที่มุมเล็กๆ กับอาหารร้อนถ้วนเล็กๆ ที่มุมเล็กๆ มีรอยยิ้มเสียงหัวเราะ ที่มุมเล็กๆ มีเครื่องกันหนาวหนาๆ และมีแพ็คขวดน้ำกระจายทุกจุด เพื่อดับกระหาย เพื่อกันลมและเพื่อสู้กับแก๊สน้ำตา

เมื่อคุณสนธิ ลิ้มทองกุลมาถึง ทุกคนไม่ว่าอยู่ตรงไหนต่างกรูกันมาที่รถเวที คุณสนธิเป็นกำลังใจและความอบอุ่นหนึ่งในสายลมหนาว เขาเป็นที่รักของ “ดอกทานตะวัน” ที่บานสะพรั่งสุวรรณภูมิ

เมื่อใกล้เที่ยงคืน ส่วนใหญ่เริ่มนอนและหลับอย่างเป็นสุข อบอุ่นด้วยหรือเปล่านั้นไม่ทราบ แต่แอบเห็นว่าแม้หลับไปแล้วยังไม่ยอมวางมือตบ นอนกอดมือตบหรือไม่ก็วางข้างตัวไม่ยอมให้ห่าง พันธมิตรกับมือตบนั้นดูเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างแยกไม่ออก พันธมิตรเมื่อยามไร้มือตบมันโหวงเหวงพิกลและเหมือนขาดอะไรไป

พอหอมปากหอมคอนะครับ จะคำบอกเล่าหรือรูปภาพก็เถอะไม่เท่าไปสัมผัสเองครับ มีเวลาไปร่วมกับเพื่อนเราที่โน่นนะครับ

การเคลื่อนพลบุกยึดสนามบินสุวรรณภูมิครั้งนี้นั้น งดงามและเป็นอารยะสุดในประวัติศาสตร์โลก ไม่มีใครเคยทำได้อย่างเรา ประเทศที่ออกมาเรียกร้องและประณามพันธมิตรอย่างอเมริกาหรือสหภาพยุโรปนั้น นอกจากการยึดสนามบินในประเทศมันเหล่านั้นและกินเวลานานเกิดขึ้นเป็นปกติแล้ว ยังถ่อยและเถื่อน บ้าคลั่ง เหตุการณ์ทำลายข้าวของภายในสนามบินเกิดขึ้นแทบทุกครั้งเสียด้วยซ้ำ กลับกันพันธมิตรเคลื่อนปิดสนามบินด้วยความสงบและสง่าผ่าเผย ผมอยากฝากถึงลิงขาวตะวันตกเหล่านั้นว่า “It’s my country, it’s not your business. Do not butt in, keep your mouth shut!”

พลังของเหล่าพันธมิตรนั้นสุดจะประเมิณค่าและเป็น “สงครามเกียรติยศ” ของหัวใจที่กล้าแกร่งเข้าสู้กับรัฐบาลทรราช-สัตว์นรก-ทาสหุ่นเชิดไอ้หน้าเหลี่ยม ไม่ใช่สงครามสีเสื้ออย่างที่นักวิชาการ-คอลัมนิสต์ร่องสมองตื้น-รอยหยักน้อยพยามเบี่ยงบิด สีแดง-สีขาวน่ะก็แค่เศษๆ ก็แค่สมุนรับใช้รับจ้าง..มันผิดกันโว้ย หัวใจมันคนละเบอร์!!

——–

ความเดิมสองตอนที่แล้ว

• พันธมิตรฯ สุวรรณภูมิ เหนือ พรก.ฉุกเฉินฯ ของชายกระโปรง ๑
• พันธมิตรฯ สุวรรณภูมิ เหนือ พรก.ฉุกเฉินฯ ของชายกระโปรง ๒