พันธมิตรฯ ม้วนเดียวจบ: บุก บช.น

เมื่อเคลื่อนกลับมาจากรัฐสภาก็สมทบกับคนอื่นๆ ที่อยู่เต็มแยกลานพระบรมรูป หลายคนกำลังคึกคักใจจดใจจ่อกับการบุก บช.น. (กองบัญชาการตำรวจนครบาล) คู่แค้นเก่า รังของสุนัขชาติ เหมือนบางแก้ว ตัวนั้น เวทีกำลังปราศรัยรอเวลา

ความคึกคักนี้มีมากเป็นพิเศษและดูเหมือนจะถูกใจหลายๆ คน กับการจะได้ไปเหยียบจมูก บช.น. ทั้งที่จริงๆ แล้ว บช.น. ก็แค่ขนปลายจมูก อยู่ไม่ไกลจากที่ตั้งของพันธมิตรฯ มิตรเลย แต่ขอโทษครับแค้นที่รอชำระนั้นมีเยอะเกินจะถลกเอาหนังของอำนวย นิ่มมโน มาจารจารึกได้หมด ผมมองว่าการบุก บช.น. เป็นแค่น้ำจิ้มมากกว่าจะเป็นอย่างอื่นเพราะจริงๆ แล้วจะทำอย่างไรเมื่อไหร่ก็ได้ เป็นการเปิดช่องระบายความคับแค้นให้พี่น้องเราบางส่วน และเป็นอีกหนึ่งเป้าหลอก แต่ก็อธิบายได้หากมองในเชิงการทวงถาม-ถามหาฆาตกร ๗ ตุลา ในโอกาสนี้

๙.๓๐ รถเวทีสั่งเตรียมพร้อมสำหรับการบุก บช.น. ช่วยกันคนละม้ายคนละมือขนล้อยางที่กันเป็นกำบังออกออกรวดเร็วภายในไม่ถึง ๕ นาที ตามด้วยการย้ายแผงเหล็กและตั้งแนว ขณะที่ตำรวจตั้งแนวประจันหน้าหลังแผงเหล็กและแนวลวดหนามสองชั้น (ที่พันธมิตรก็มีประสบการณ์ในการวางและถอดลวดหนามนี้เช่นกัน)

ครู่หนึ่งก็สั่งเคลื่อนซากรถเมล์สองคันเข้ามาประจัน สองคันนี้มีล้อทำให้เคลื่อนด้วยแรงคนทำได้ไม่ยาก รถเมล์นี้ไม่ได้คิดจะใช้ชนตำรวจจริงๆ หรอกครับ เป็นแค่ตัวประกอบฉากที่ได้อารมณ์ดีเหลือเกิน ระหว่างเคลื่อนรถเมล์ รถเวทีก็เปิดเจรจาให้ตำรวจถอนแนวออกไปและประกาศว่าจะไปแค่หน้า บช.น. และจะชุมนุมอย่างสงบโดยไม่บุกเข้าไปข้างใน

สิบกว่านาทีหลังจากนั้นตำรวจก็ขอเจรจา การเจรจาใช้เวลาไม่นาน ได้ข้อยุติว่าตำรวจจะเปิดทางให้เคลื่อนขบวนไปหน้า บช.น. การ์ดพันธมิตรตั้งแนวเพื่อไม่ให้ใครล้ำเข้าไปทำร้ายตำรวจ

ตำรวจคนหนึ่งเข้าใจว่าเป็นสันติบาลหรืออาจจะเป็นของ บช.น. เองมาบันทึกวีดีโอ เออ มันถ่ายคนอื่นผมก็ถ่ายมันไว้เหมือนกัน ระหว่างนั้นการ์ดก็เริ่มถอนลวดนามออกจากแนว ใครก็ไม่ทาบเอาอาหารมาส่งเฉยเลย มันใช่เวลาไหมนั่น

หลังถอนแนวลวดหนามและแผงเหล็กออก การ์ดตั้งแถวแนวกันผู้ชุมนุมไม่ให้ล้ำไปข้างหน้า เพื่อให้การผลักดันแบบ “พอเป็นพิธี” ดำเนินไปโดยสะดวก แอบขำตำรวจบางคนที่ตั้งหน้าตั้งตาตั้งโล่แบบเอาจริงเอาจัง ทั้งที่ตำรวจแค่นั้นดันอย่างไรก็ไม่อยู่

ผมอาศัยรวมรอยเดินข้ามแนวตำรวจปีกผ่านไปด้านหลัง เลยได้ภาพจากอีกมุมมา มีนายตำรวจคอยกำกับอยู่ข้างหลังให้การผลักดันค่อยๆ ขยับ เพื่อไม่ให้เกิดอุบัติเหตุ

การผลักดันแถวแนวครั้งนี้ใช้เวลาครึ่งชั่วโมง  ๑๐.๐๐ น. แนวของตำรวจก็ถูกผลักครั้งสุดท้ายและแตกออกไป การ์ดทำหน้าที่ช่วยกันให้ตำรวจถอยโดยสะดวกและปลอดภัย ห้ามไม่ให้พวกเราเฮกันเข้าไปแล้วเกิดเหตุที่ไม่ควร  บางคนยกมือไหว้ขอโทษขอโพยต่อกัน

เมื่อเราเคลื่อนเต็มหน้าประตูทางเข้า บช.น. ครู่หนึ่งรถเวทีก็มาถึงและเริ่มปราศรัย พื้นที่บนฟุตบาทถูกกันให้ว่าง ไม่ให้ใครเข้าไปเพราะอาจเกิดเหตุที่ไม่ควรได้ และบางคนอาจวู่วามด้วยแค้นเก่าไปด่าตำรวจที่รักษาความปลอดภัยเป็นแถวแนวหลังรั้ว มีสองท่านหลักที่ขึ้นปราศรัยคืออาจารย์สมเกียรติ และคุณประพันธ์ คูณมี

ตำรวจสาวใน บช.น. โผล่มาแอบถ่ายกับมือถือ — บรรยากาศทั่วไปหน้า บช.น.

๑๑ โมง ผมถอนตัวมาจากหน้า บช.น. ตรงไปที่เต้นท์สมัชชาฯ ระหว่างทางยังเห็นพวกเราเดินกันขวักไขว่ เริ่มจะหิวเพราะตั้งแต่เช้ามีเพียงนมถั่วเหลืองกล่องเดียวที่ตกถึงท้อง ร้านอาหารที่แยกสวนมิกสวันก็ยาวเหยียด ได้ยินเสียงพี่ปองจากเวทีทำเนียบร้องขออาหารให้ผู้ชุมนุมที่อยู่ตามที่จุดต่างๆ เพราะตั้งแต่เช้าจรด ๑๑ โมงเราแทบไม่มีอาหารเลย

ผมนอนเอนหลังและชาร์ตแบตอยู่ที่สมัชชาฯ กระทั่งเที่ยงเวทีประกาศว่าอาจารย์ไชยวัฒน์ ที่ไปบุกกระทรวงการคลังกำลังเคลื่อนไปบุกดอนเมือง มีข่าวแจ้งว่ามี นปก. นำทีมโดย “เก่ง ไรเดอร์คิก” ยกพลมาขวาง และมีข่าวแจ้งว่าพวกเราถูกลอบกัดที่วิภาวดีซอย ๓ ผมชวนหลายคนในสมัชชาว่าจะตามไปช่วย  อ.ไชยวัฒน์ แต่ติดขัดกันเรื่องรถที่ประสานกันลำบาก บ่ายโมงก็มีข่าวแจ้งว่ายึดทำเนียบดอนเมืองได้แล้ว ผมก็เอออย่างนี้แหละ อย่าให้มันได้มีที่อยู่ที่ทำงาน ทำเนียบก็ถูกยึด หนีเตลิดไปสร้างทำเนียบชั่วคราวก็โดนยึดอีก ที่ผมสงสัยว่าเป้าของวันนี้อยู่ที่ไหนก็คลี่คลายว่าหมายถึงดอนเมืองนี่เอง ทั้งๆ นึกตำหนิสุริยะใสที่ทำหลุดกลางเวทีวันก่อนอยู่หมาดๆ ทำไมผมลืมดอนเมืองเสีย คำถามคืออะไรถัดจากดอนเมือง? ผมลุกออกจากสมัชชาไปหน้าเวที..

วนดูบรรยากาศหน้าเวทีพักหนึ่ง สนุกกับเพลงของไอยรา แล้วก็เตรียมไปดอนเมืองเมื่อพี่ปองประกาศว่ามีรถรอที่หน้าวัดโสมฯ ใครจะไปให้ไปขึ้นรถที่นั่น