เวทีพันธมิตรรับฝนส่งท้ายมิถุนา ๑

ลำดับที่ 781 • 1 July 2008 - 12:07

วานนี้ผมนัดกับพี่ชัย แห่ง Anti-Corruption Center จะไปเจอกันที่เวทีพันธมิตร สะพานชมัยมรุเชฐ (ชื่อสวยแต่สะกดจดจำยากที่ผมว่านั่นแหละครับ ตอนนี้จำได้แล้ว) หน้าทำเนียบรัฐบาล พี่ชัยกรุณามีน้ำใจแบ่งหนังสือให้หลายเล่มพร้อมซีดีหน้าเหลี่ยม ขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ รวมถึงขนมอร่อยๆ และน้ำใจที่ ปปช. ภาคประชาชน

แรกที่เดียวตั้งใจจะไปที่ธรรมศาสตร์ ไปเป็นกำลังใจและเก็บบรรยากาศงานส่งท้ายของ คตส. แต่งานไม่เสร็จ และมีธุระต้องแวะไปซื้อสารเคมีสำหรับใช้ในแล็บแถวอารีย์ กว่าจะเสร็จเรื่องก็เกือบ ๕ โมงเย็น รอรถเมล์ ๕๐๓ นานสองนานไม่มาสักที จำต้องลองเสี่ยงขึ้นสาย ๘ ไม่นรกอย่างที่ว่ากันแงะ ที่ว่าเสี่ยง คือ ผมไม่คุ้นทางละแวกนั้น และไม่แน่ใจว่าสาย ๘ วิ่งเฉียดๆ ถนนพิษณุโลกส่วนไหน สุดท้ายก็ทราบว่าวิ่งเลียบรางรถไฟ และผมกระโดดลงที่แยกยมราช เดินไปทางขวาเข้าพิษณุโลกได้เลย ไม่ได้ใกล้ๆ ไม่กี่ก้าว แต่ไม่มีปัญหาเพราะผมไม่ใช่นักเรียนราชวินิต (บางคนบางกกลุ่ม)

เดินไปถึงแยกนางเลิ้ง เห็นน้องราชมงคลฯ ปักหลักชักธงตะโกนไล่รัฐบาลอยู่ตรงนั้น ครึกครื้นกันใหญ่ ท่ามกลางรถที่วิ่งขวักไขว่ ตอนนั้นเย็นย่ำมากแล้วล่ะครับ

ผมเดินผ่านหน้าโรงเรียนราชวินิต ดูป้ายดูอาคารด้วยความรู้สึกอย่างหนึ่ง ที่ระคนกับความอดสู โดยเฉพาะกับเรื่องเท็จที่นำไปฟ้อง อย่าง อึ-ฉี่-ขยะเรี่ยราด ที่รู้สึกอย่างนี้เพราะตั้งแต่วันแรกที่เคลื่อนขบวนไปทำเนียบฯ ผมไม่เห็นว่าใครฉี่รดกำแพง ทั้งที่เต็มไปด้วยความไม่พร้อม แต่ไม่มีการทิ้งขยะเรี่ยราด แต่กองไว้เป็นจุดๆ เพราะถนนทั้งเส้นไม่มีถังขยะเลย และทีมงานเตรียมถุงดำไว้ไม่ทัน เมื่อทุกอย่างเข้าที่ตั้งแต่หลายวันก่อน ไม่เห็นว่าใครทิ้งอะไรเพ่นพ่าน รถสุขาของ กทม เองจอดบนถนนพระราม ๕ อยู่คนละด้านกับรั้วโรงเรียน ที่มีคลองคั่นอยู่อีกชั้นด้วยซ้ำ เต้นท์นอนกระจายอยู่ฝั่งทำเนียบ ปปช. และข้างพาณิชยการเดิม ที่จะเป็นปัญหาจริงๆ เรื่องความสะอาดมาจากแม่ค้าอาหารผัด-ทอดบริเวณหน้าโรงเรียนราชวินิต ซึ่งมีการประสานจากเวทีและการ์ดตั้งแต่สองวันก่อนให้ขยับไปขายบริเวณอื่น แต่ดื้อไม่ไป และลอบเข้ามาอีก จนเกิดทะเลาะเบาะแว้งกับทีมการ์ดเมื่อวานนี้ (ขวามือของโรงคือ ร.ร. ราชวินิต)

ที่จริงแล้วก็ทราบกันอยู่ว่า เป็นเรื่องการเมือง ลองฟังความ “ว่ากันด้วยความจริง…” เสียงจากนักเรียนคนหนึ่งดูครับ (ขอบคุณไนซ์สำหรับลิงค์) สมัยเรียนมัธยมตั้งแต่ ม.ต้น-ปลาย ครูที่ผมมักให้ความนับถือสุดคือครูสังคมศึกษา คืนวานนี้ผมจึงรู้สึกอดสู-ดูแคลนทุกครั้งที่เดินผ่านหน้าโรงเรียนนี้ ด้วยว่าครูที่รับเป็นหน้าม้าเป็นครูสังคมฯ

ตรงแยกพาณิชยการมีขนมจีนมาแจกด้วยล่ะครับ ผมไม่ได้ถามว่ามาจากไหน ได้ยินเสียงบ่นว่าเผ็ด ก็พอจะนึกออก ว่าจะขอด้วยสักหยิบหนึ่งแต่แถวยาวเกินสำหรับผม

เลยไปถึงหน้าเวทีใหญ่ คุณเติมศักดิ์ และคุณอัญชลีพร กำลังจัดรายการ “News Hours - ชั่วโมงข่าวบ่ายสาม” ใกล้จบรายการแล้วล่ะครับตอนนั้น คุณอัญเป็นหนึ่งเดียวที่เป็นข้อยกเว้นในชุมนุมพันธมิตรที่เธอใส่เสื้อแดงได้ แดงได้ใจจริงๆ ล่างเวทีเริ่มจับจองพื้นที่กัน กินอาหารค่ำ ป้อนลูกกันหน้าเวทีเหมือนที่เห็นเสมอๆ ครับ

เลยไปถึงกองทัพธรรม หน้า ก.พร. คนยืนรับประทานอาหารค่ำและต่อคิวรับอาหารกันเนืองแน่ ใครไม่เคยทานอาหารมังสวิรัตก็ได้ลิ้มชิมรสกันตรงนี้ครับ มีอาหารหลากหลายอย่าง รวมถึงผลไม้ และน้ำ ดึกๆ มีโจ๊กให้ด้วย มีข้อแม้ว่า “๑ คนต่อ ๑ ถ้วยโฟม” หมายถึงว่าจะทานอะไรก็อย่างก็ได้แต่ต้องใช้ถ้วยโฟมใบเดิม ผมหิวก็หิว แต่ไม่อยากต่อแถวเพราะคนเยอะเหลือเกิน บริเวณนี้เหมือนกับบริเวณอื่นที่มีจุดทิ้งภาชนะและขยะ แยกถุงเป็นชนิดๆ เพื่อง่ายแก่การจัดการ

หน้าเวทีกำลังคึกคัก พันธมิตรสหภาพการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคขึ้นเวที จากนั้นคุณแอน คุณแอ้ม รับหน้าที่เป็นพิธีกร

สักพักใหญ่ ฝนก็เทลงมา กองทัพร่มเริ่มปฏิบัติการ ที่ชุมนุมมีพ่อค้าเอาร่มคันใหญ่ๆ ไปขายราคาอันละ ๑๐๐ ถูกกว่าเซเว่น-โลตัสอีก ใหญ่ได้ใจด้วย เสื้อฝนก็มีมาขายครับราคาไม่แพง พันธมิตรจำนวนมากปักหลักพร้อมเครื่องกันฝนแบบไม่หลบไปไหน ส่วนตำรวจมีร่มคันใหญ่บังฝน สบายเลย

หลังฝนซา แต่แฉะกันหมดแล้ว แกนนำพันธมิตร หลายท่านทยอยขึ้นเวทีสลับกับวิทยากรท่านอื่นๆ

ผมว่าผมจบแค่ตรงนี้ก่อนดีกว่าครับ รูปชักจะเยอะไปแล้ว (เหมือนเดิมเลย) ถึงเวลานี้ผมแอบไปสังมวนใบจากคลายหนาว-ชื้นที่ซุ้มพันธมิตรใต้ข้างพาณิชยการ พันธมิตรชุมพรเปิดหนังตะลุงฟังกันสนุกสนานเชียวครับ

ป.ล. ฝากอ่าน “เมื่อ‘โรงเรียนของพระราชา’หยุดยั้งการชุมนุมของประชาชน ที่ยืนหยัดพิทักษ์ปกป้องราชบัลลังก์” โดยคุณคำนูณ สิทธิสมาน ที่เสียดแทงใจจนรู้สึกเหมือนๆ กันว่า เราเหนื่อยกันมาพอแล้ว และได้ทำหน้าที่ของเราโดยไม่บกพร่องแล้ว ..ใครจะทำลายชาตินี้ก็ใช่แต่มีแต่เรากลุ่มเดียวที่เดือดร้อน เราไม่ได้จ่ายค่าน้ำมัน-อาหารแพงเพียงกลุ่มเดียว สถาบันฯ ล้มไปก็ไม่ใช่แค่เรากระมังที่เป็นทุกข์ แล้วเรื่องอะไรที่เราต้องมาเป็นเดือดเป็นร้อน แล้วโดนด่าอยู่กลุ่มเดียว มากิน-อยู่กลางถนน ทนแดดทนฝนกันทำไม? รักชาติ รักในหลวงแค่หน้าจอทีวีและลมปากน่าจะเข้าท่ากว่า ..ว่าไหม?

แผ่นดินมีไว้ให้เดินเหยียบ ไม่ใช่ไว้เพื่อสำนึกรู้คุณ ชาติเราไม่ได้สร้างเพียงแค่เกิดมาเป็นเหลือบปลิง

ป้าย: พันธมิตร    หมวด: สถานการณ์รายวัน    Print