การออกเดินทางเมื่อรุ่งอรุณและปิดล้อมเป้าหมายคือรัฐสภาเมื่อแดดเช้าส่องเต็มแสง ผมอยู่ที่แยกการเรือนแล้วก็น้อยนึกถึงวันนั้น วันที่ ๗ ตุลา ที่ถูกยิงระเบิดแก๊สน้ำตาใส่อย่างบ้าเลือด ประตูพระที่นั่งวิมานเมฆที่ข้างในนั้นคือที่ที่สมชายขึ้นคอปเตอร์หนีไป ที่ผมหลบระเบิดอยู่ครู่สั้นๆ ผมอยู่ตรงนั้นด้วยความรู้สึกบางอย่างกระทั่งแปดโมงกว่าก็ลุกกลับเข้ามาที่แยกอู่ทองในซึ่งรถเวทีปราศรัยจอดอยู่

ก่อนนั้นหน่อยนึง พวกเรานั่งจับกลุ่มกันตามจุดต่างๆ คุณพิภพสนทนากับนักข่าวที่ริมกำแพงใกล้ประตูข้างของรัฐสภาที่บัดนี้ทาสีใหม่สวยงาม กลบรอยเลือดและชิ้นเนื้อ









หลายคนมีของกินเล็กน้อยติดตัว ขณะที่ส่วนใหญ่ไม่มีอะไร เช้านั้นเสบียงแทบไม่มี ผิดไปจากการออกปฏิบัติการครั้งใหญ่คราวก่อนๆ ที่ของกินพร้อมบริบูรณ์ตั้งแต่เช้าตรู่ ต่างกันโดยสิ้งเชิงกับปฏิบัติการไทยคู่ฟ้าและ ๗ ตุลา


ที่รถเวทีกำลังมีการปราศรัย ผมไม่ได้ตั้งใจฟังมากนักว่าใครและพูดอะไรบนนั้น หลากหลายอริยาบท หลากหลายกิริยาของชีวิตเสื้อเหลืองที่บ้างเดินไปมาตามจุดต่างๆ บ้างนั่งพักเอาแรงหลบร่มพร้อมฟังปราศรัย บ้างก็ยังคงใส่ใจกับความงาม มีมุมเล็กๆ น่ารักมากมายที่เห็นแล้วก็อดจะยิ้มไม่ได้







สำหรับถนนอู่ทองในซึ่งอยู่หน้ารัฐสภานั้นเต็มด้วยสีเหลืองไปจนสุดถนน





อาการหลบร่มตามสบายเปลี่ยนเป็นตื่นตัวขึ้นมาทันทีเมื่อคุณสนธิเดินมาถึง ทุกคนลุกขึ้นทักทาย เรียกชื่อ เข้าจับไม้จับมือและขอถ่ายรูป คุณสนธิแวะปราศรัยย่อยๆ ที่จุดต่างๆ ของหน้ารั้วรัฐสภา




นอกจากคุณสนธิ ที่ห้อมล้อมไม่น้อยกว่ากันคืออาจารย์สมเกียรติ ที่ประกาศว่าเช้านี้ไม่ใช่เวลาแจกลายเซ็นต์ พร้อมชวนถอนกำลังบางส่วนไป บช.น. และกระทรวงการคลัง


เสบียงเริ่มทะยอยมาแต่น้อย ครับแต่น้อยจริงๆ ผมตั้งใจว่าจะกลับไปที่แยกลานพระบรมรูปทรงม้าไปสมทบกับทีมพี่หน่อยเพราะทราบว่ายังไม่บุก บช.น. ภาระกิจขวางการประชุมรัฐสภานั้นบรรลุแล้ว ความลำบากอย่างหนึ่งของการเคลื่อนขบวนคือสุขา เช้านี้รถสุขาของ กทม. ตามมาสมทบ ๔ คัน จอดตรงโค้งก่อนเข้ารัฐสภา ผู้หญิงเห็นจะลำบากและน่าเห็นใจสุดเพราะในภาวะอย่างนี้ต้องทนปวดและต่อแถวยาวเสมอๆ




พวกเราจำนวนมากเคลื่อนกลับไปยังถนนราชดำเนินนอกเพื่อเตรียมสำหรับภารกิจอื่นในปฏิบัติการม้วนเดียวจบ ที่ดูเหมือนว่าจะมีอะไรให้ต้องทำทั้งวัน





หลายคนสบประมาทว่าการปิดสภาครั้งนี้อาจจะวืดหรือชกลม ผมเห็นว่าการจัดยุทธวิธีให้ไปปิดตอนเช้าน่าจะเหมาะสำหรับการชกลมตามเกม อย่างน้อยก็ทำให้การประชุมสภาไม่เกิด และอย่างน้อยการปิดล้อมเป้าหลอกด้วยกำลังพลเกือบทั้งหมดทำให้อีกผ่ายชะล่าใจ (ตามด้วยเป้าลมอื่นๆ) ก่อนรุกเร็วยึดดอนเมือง และอย่างน้อยพันธมิตรฯ ได้อุ่นเครื่องแล้ว
ผมสมทบกับทีมพี่หน่อยที่ซุ้มแยกลานพระรูปก่อนการบุก บช.น.

Pingback: พันธมิตรฯ ม้วนเดียวจบ: ยึดสภาเมื่อรุ่งอรุณ ๑ | Boring Days
Pingback: พันธมิตรฯ ม้วนเดียวจบ: บุก บช.น | Boring Days
วันนั้นแดดร้อนสุดสุดเนอะ
แดดดี เหมาะแก่การถ่ายรูปมาก
เรื่องแปลกมีว่า พอเรายึดสุวรรณภูมิ รุ่งเช้าอากาศเย็นและค่อยๆ เย็นขึ้นๆ พอเราออกอากาศกลับมาอุ่นเหมือนเดิม
เรื่องแปลกอีกอย่าง
เวลาอยู่บ้าน อากาศหนาว เข้าห้องน้ำทั้งวัน
เวลาอยู่ม๊อบ อากาศหนาว แต่เข้าวันละ 2 หน
ร่างกายมันเข้าใจความจำเป็นละ่มั้ง