พันธมิตรฯ ม้วนเดียวจบ: ยึดสภาเมื่อรุ่งอรุณ ๑

เมื่อนัดรวมพลใหญ่ครั้งสุดท้ายกับภารกิจ-ปฏิบัติการม้วนเดียวจบเมื่อบ่ายวันที่ ๒๓ พฤศจิกายนต่อเนื่องถึงค่ำ หลายคนคาดหวังหลายคนมีคำถามว่าแกนนำจะให้ปฏิบัติการลักษณะใด เมื่อปิดล้อมรัฐสภาก็ทำมาแล้ว ยึดศูนย์กลางอำนาจรัฐอย่างทำเนียบรัฐบาลก็ทำแล้ว โดยส่วนตัวผมคาดการณ์ว่าปฏิบัติการม้วนเดียวจบน่าจะออกมาในลักษณะเดียวกับยุทธการไทยคู่ฟ้า (๒๖ สิงหา) ใช้ลักษณะผสมของการดาวกระจาย แต่ปัญหาคือเป้าหมายอยู่ที่ไหน รัฐสภาเป็นได้แค่เป้าหมายรองและลวงมากกว่าเป็นเป้าจริง และคิดว่าไม่มีการเข้ายึดรัฐสภาในวันที่ ๒๓ เพราะไม่มีประโยชน์ที่จะออกเร็วเหมือนคราวก่อนและยากที่จะรักษาความปลอดภัย แต่คำถามคือระหว่างนั้นแกนนำจะให้ทำอะไร นี่คือสิ่งที่แทบทุกคนรอคอย ความชัดเจนหลังสองทุ่มที่ลุงจำลองประกาศให้ทุกคนพักผ่อนเอาแรงและจะเริ่มปฏิบัติการเช้าตรู่ของอีกวัน เป็นสัญญาณชัดอย่างหนึ่งว่าม้วนเดียวจบครั้งนี้นั้นคงกินเวลาหลายวัน จึงให้พันธมิตรฯ ที่เดินทางจากต่างจังหวัดได้หลับพักผ่อนอย่างเต็มที่ ออมแรงไม่ลงมือปฏิบัติการทันทีที่มาถึง การจัดเตรียมที่หลับนอนกลางถนนจึงเต็มพื้นที่ เป็นความใส่ใจอย่างหนึ่งต่อผู้ร่วมชุมนุมของแกนนำและทีมปฏิบัติงาน

รุ่งอรุณของวันที่ ๒๔ เป็นจุดเริ่มต้นอย่างจริงจังของปฏิบัติการม้วนเดียวจบ อากาศหนาวอ่อนๆ และฟ้าหม่นของรุ่งสาง พระจันทร์ยังค้างฟ้า น้องนีม น้องต้น และผมมาถึงสะพานมัฆวาน ผมเปลี่ยนเสื้อเหลือง PAD ที่ซื้อใหม่เมื่อดึกและไปสมทบคนอื่นๆ ที่แยกสวนมิกสฯ ทุกคนดูคึกคักเป็นพิเศษ

แสงยังไม่ค่อยมีและไม่นิยมใช้แฟลช ทำให้น้องนักศึกษาน่ารักคนนี้บ่นปนยิ้มกับผมว่าชูจนเมื่อยเลย

บรรยากาศที่หน้ารถเวทีแยกสวนมิกสฯ ครับ พี่ตั้วอยู่บนรถเวที เช้านั้นทราบว่ามีการแบ่งหน่วยปฏิบัติการเป็นสามชุด โดยชุดใหญ่ไปรัฐสภา ที่เหลือไป บช.น. และกระทรวงการคลัง

ผทแยกออกจากทีมงานเพื่อกลับเข้าร่วมทีมสมัชชากับพี่ชัยและพี่ประเทือง โดยบังเอิญแถวหน้ากองทัพภาค ๑ กำลังดูมอนิเตอร์ถ่ายภาพย้อนกลับมาที่รถเวที ทันทีที่กดชัตเตอร์เสร็จก็ถูกขอจากการ์ดให้หลีกทาง ทราบไหมครับว่าผมได้ภาพอะไรโดยที่ผมมองไม่เห็นในมอนิเตอร์ด้วยซ้ำ ครับ.. แกนนำ โดยคุณสนธิ อาจารย์พิภพ และอาจารย์สมเกียรติ กำลังเดินมา เช้านั้นคุณสนธิดูเคร่งขรึมผิดสังเกต

ที่แยกลานพระบรมรูปซึ่งมีตำรวจตั้งแถวตรงทางไป บช.น. พวกเราเริ่มไปรวมตัวกัน มีการเคลื่อนซากรถเมล์ไปปิดทาง แสงแดดยามเช้าเริ่มส่องเป็นสีทอง ๖.๔๕ เริ่มตั้งแถวและพร้อมเคลื่อน

เวลาดีที่ ๗.๐๐ ทะเลสีเหลืองก็เต็มลานพระบรมรูป ความรู้สึกเมื่อกระโดดขึ้นถ่ายรูปที่อัฒจัน คือ “ทะเลสีเหลือง” ที่เห็นแล้วขนลุก หัวขบวนที่คุณสนธิเดินนำหยุดที่หน้าพระที่นั่งอนันตะสมาคมขณะที่ท้ายขบวนเลยหายไปที่หน้ากองทัพภาค ๑ เป็นทุ่งดอก “ดาวเรือง” บานรับแดดสีทองยามเช้า

๗.๐๕ คุณสมศักดิ์ โกศัยสุข แกนนำบนรถเวทีนำถวายพระพรและปฏิญาณต่อพระบรมรูปรัชกาลที่ ๕ (พระบรมรูปทรงม้า) จากนั้นเคลื่อนขบวนผ่านถนนเลียบพระที่นั่งอนันตฯ ซึ่งมีตำรวจตั้งด่านกั้นอยู่แต่เจรจาชั่วครู่ก็เปิดทางและรถขนผู้ต้องหาเคลื่อนขบวนออกไป และขบวนพันธมิตรบีบตัวเข้าถนนที่แคบลงและเคลื่อนตามไปช้าๆ ๗.๒๐ เคลื่อนถึงรัฐสภา

ขบวนหยุดเป็นระยะๆ เพื่อให้การเคลื่อนเป็นไปอย่างมีระเบียบโดยการ์ดจะดูแลตลอดทางไม่ให้ขึ้นเดินบนฟุตบาท ๗.๒๕ เจอแนวตำรวจพร้อมรถดับเพลิงกั้นทางที่ประตูรัฐสภา หลังการเจรจาครู่หนึ่งตำรวจถอนตัวเข้ารัฐสภาและเขาดิน เปิดทางให้พันธมิตรเคลื่อนขบวนต่อไปจนถึงแยกพิชัย

๗.๔๐ สีเหลืองตรึงพื้นที่ทั้งหมดขยายจากแยกพิชัยไปถึงแยกการเรือน พระที่นั่งวิมานเมฆ จากแยกพิชัยไปถึงแยกรรคชาติไทย

เช้าวันนั้น ทันที่ที่ผมเดินถึงแยกอู่ทองใน ความรู้สึกอย่างแรกที่กระทบ คือ ที่นี่คือที่เก่าที่เราบาดเจ็บล้มตาย ที่นี่คือปฐมบทของ ๗ ตุลาทมิฬ อรุณเลือดและน้ำตา ..ผมไม่มีความรู้สึกดีหรือสดชื่นเลยกับการมาปิดล้อมรัฐสภาครั้งนี้

ปิดล้อมกระทั่งเกือบ ๙ โมงเช้าพวกเราก็ถอนออกมาเพื่อปฏิบัติภารกิจอื่น ขณะที่ไม่น้อยกว่าครึ่งยังยึดพื้นที่