๗ ตุลาทมิฬ: ไหลมาเทมา

9 October 2008 - 22:06

แยกอยู่ทองใน ขณะที่ยันๆ กันอยู่ ไม่กี่คนแรกที่เข้ายันรวมทั้งผมด้วยที่ไปยืนขวาง โดนผลักด้วยแขนด้วยโล่ก็เอาตัวยัน ไม่ยอมถอยกันสักคน และในขณะที่พวกเรายังนั่งทนอยู่กับไอแก๊สน้ำตา ที่ถ้าคนไม่โดนมาแต่แรกหรือไม่โดนจังๆ ตั้งแต่ต้นจะทนอยู่ไม่ได้ เข้ามาจะแสบตาน้ำตาไหลทันที เชื่อไม่เชื่อคนนับร้อยยังนั่งประจันอยู่ตรงนั้น เสียงจากเครื่องเสียงตำรวจดังอยู่ตลอดเวลาที่แรกเริ่มอ้างนานาเหตุผลให้เราถอนกลับเข้าอู่ทองในไม่ปิดราชวิถี อ้างเรื่องเดิมๆ เด็กๆ ไปเรียนลำบาก รถติด การเมืองแก้ด้วยการเมือง ที่ป่วยการจะฟังเพราะเราก็รู้อยู่ว่าถึงเราเปิดทางพวกมันก็ยังคงตรึงกำลังปิดถนนอยู่ดี เหตุเดียวที่กระทำกับเรา คือ ต้องการเปิดทางให้สมชาย วงศ์สวัสดิ์ รัฐบาลนอมินีและ ส.ส. เข้าสภาและแถลงนโยบายได้ เหตุอื่นเป็นน้ำลายทั้งเพ ประทานโทษนะครับ..มันโชว์โง่เข็นควายมาแยกอู่ทองในตัวเบ้งๆ ว่าคนชุดดำที่โบกมือให้เพื่อนๆ เดินเข้ามาสมทบเป็น ‘นักรบศรีวิชัย’ แถมสอนสั่งทั้งพันธมิตรและนักรบฯ ว่าอย่าหลงเชื่อผู้ไม่หวังดี? นักรบฯ ทำไปก็ไม่ได้เหรียญกล้าหาญอะไร? ครับ ก็เพราะจิตวิทยามวลชนแบบควายๆ อย่างนี้แหละครับ คนถึงส่ายหน้าใส่ และเมื่อเราไม่ลุกหางเสียงแสดงความไม่พอใจอย่างชัดแจ้ง สุดท้ายตำรวจทำแผงกั้นใหม่แล้วถอยไปอยู่หลังแผง ตอนนั้นบรรลุภาระกิจเปิดทางให้พวกจัญไรเข้าสภาเสร็จสมตามสั่ง เรื่องจราจรเรื่องเด็กไม่เกี่ยวแล้ว? และแค่เปิดทางต้องแลกด้วยขา แขน เลือด น้ำตา ยิงถล่มราวกับประสงค์ชีวิต?

ภายในรั้วรัฐสภาที่เราไม่เข้าไปทั้งที่ปีนเข้าไปได้ไม่ยาก เต็มไปด้วยตชด. ยืนแถวแนว ประมาณแปดหรือเก้าโมง (ลืมเวลาไปแล้วในขณะนั้น) ส.ส. เริ่มทะยอยเข้ามา คุณบุญยอด สุขถิ่นไทยแวะมาเยี่ยมในพื้นที่

ปฏิบัติการลำดับถัดไปคือตัดไฟรัฐสภา ตัดสายเมนทิ้งหมดทั้งสามสาย ตำรวจยืนดูตาปริบๆ ไม่กล้าข้ามมา

กลางกลิ่นแก๊สน้ำตาที่ยังระอุ มีดอกไม้เสื้อเหลืองปนอยู่ไม่น้อย ผมเก็บภาพมาแค่สอง

สลักบางส่วนที่เก็บได้ตอนเช้า ปลอกและหัวระเบิดถูกเก็บได้เป็นจำนวนมากครับ

แดดเริ่มสว่างจ้า ผมเดินไปเดินมาทั่วบริเวณไม่ได้สนใจเรื่องอาหารการกินทั้งที่หิว มารู้อีกทีแนวหน้าของเรากำลังนั่งกินข้าวกลางไอแก๊ส กินให้ตำรวจนั่งดูตรงนั้นนั่นแหละ (ผมก็ตัวแสบนะ ระหว่างที่ยันๆ ตึงเครียดกันอยู่ ผมมเอาใบจากมามวนสูบ โอ้.. หลายคนเลยทำตาม ตำรวจบางคนทนไม่ไหวก็เลยชักสูบมั่ง) นมก็มี ผลไม้ก็มา มาจากไหนกันก็เมื่อคืนไม่มีของพวกนี้อยู่เลย?

บางส่วนมาจากกองทัพธรรมเป็นอาหารมังสวิรัต บางส่วนมาจากแม่ยกพันธมิตรต่างๆ ไหลมาเทมาจากแรงสนับสนุนของพันธมิตร ทั้งน้ำ ขนม ผลไม้ อาหารนานาชนิดที่ส่งเข้ามาเป็นเสบียง บอกได้อย่างเดียวว่ามากมายมหาศาลที่กินอย่างไรก็ไม่หมด ไม่ทราบว่ารถสิบล้อสักห้าสิบคันจะขนของที่ส่งมาได้หมดหรือเปล่า ช่วงเช้าที่น้ำเรามีแค่พอกินไม่พอสำหรับการรองรับแก๊สน้ำตา บัดนี้เรามีมากมายเหลือเฟือ ไม่รู้ว่าถ่ายภาพอย่างไรถึงจะครอบคลุมของที่มีได้หมด

ที่ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าอาหาร คือ พันธมิตร หลั่งไหลมาจากไหนไม่ทราบ ไม่กี่ชั่วโมงหลังเกิดเหตุเรามากันแน่นถนนอู่ทองในและราชวิถี ที่อีกฟ้าคือรอบพระที่นั่งอนันตสมาคม ลานพระบรมรูปทรงม้า ราชดำเนิน-มัฆวาน และทำเนียบอีกไม่รู้เท่าไหร่ (ที่ว่าไม่รู้เท่าไหร่คือไม่รู้จริงๆ)

คนแค่หยิบมือที่เขาว่า และที่เขาปรามาสว่าเราอ่อนกำลังลงแล้ว ประจักษ์ชัดแก่ตาหรือยังว่าเรามีมากน้อยแค่ไหน และเราไม่ทิ้งกันใช่ไหม?

ความเดิมประเด็นใกล้เคียงกัน

• ๗ ตุลาทมิฬ: บทแรก สู่รัฐสภา (1.000)
• ๗ ตุลาทมิฬ: อรุณเลือดและน้ำตา (1.000)
• ๗ ตุลาทมิฬ: หัวใจทำด้วยอะไรฤา? (1.000)
• ๗ ตุลาทมิฬ: มันตั้งใจฆ่าเรา (1.000)
• ๗ ตุลาทมิฬ: อัศดงวิปโยค (1.000)
• สาทร ‘ลายเคง’ สัตว์เสื้อแดง (RANDOM - 0.500)

n/e ป้าย: ตุลาทมิฬ, พันธมิตร    หมวด: สถานการณ์รายวัน    Print