๗ ตุลาทมิฬ: อรุณเลือดและน้ำตา

๖ โมง ๒๐ ขณะที่เสียงดนตรีจังหวะสนุกปลุกให้ทุกคนตื่นกลางสามแยกพิชัย ไม่น้อยกว่าร้อยคนล้อมรอบวงพี่แหลม ผู้จัดกวน บางคนเต้นด้วยความสนุกสนาน ครู่เล็กๆ กับระยะทางไม่เกินร้อยเก้าจากแยกพิชัย ๕-๖ คนกำลังมุงร้านกาแฟรถเข็นที่กำลังส่งกลิ่นหอมกรุ่น ผมลงจากรถสุขาแล้วเหลือบมองร้านกาแฟชั่งใจจะซื้อกาแฟดำกินสักแก้วให้ชื่นใจ พลันเสียงระเบิดดังก้องกัมปนาท สะเทือนเสียดแก้วหูจนทุกคนสะดุ้ง ไม่ใช่ลูกเดียวแต่เป็นชุดใหญ่ไม่น้อยกว่าสิบ ทุกคนหันไปดูต้นเสียงที่แยกพิชัย ควันฟุ้งไปทั่วบริเวณ ผมคว้ากล้องถ่ายรูปแล้วเดินตรงไป

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

มารู้ทีหลังจากภาพวีดีโอว่าไม่ใช่แค่แก๊สน้ำตาธรรมดา เพราะเห็นชัดๆ ว่า ระเบิดที่ขว้างออกจากมือนายตำรวจชั้นพันตำรวจ –ลือชัย สุดยอด– ชุดสีน้ำเงินเข้มผ้าคลุมหัวไม่สวมหน้ากากกันแก๊สนั้น ตกลงที่แถวยางรถยนต์ที่กระดอนขึ้นทันทีที่ระเบิดระเบิดขึ้น

ที่แยกพิชัย หลายคนนอนนิ่ง ขณะที่ส่วนใหญ่กำลังถอนตัวออกมากึ่งวิ่งกึ่งเดิน บางคนหิ้วคนข้างๆ ออกมา หลายคนน้ำตาไหล ปิดตา วิ่งหาน้ำ เช้านั้นน้ำเรามีน้อยแค่พอกินเท่านั้นไม่ได้เตรียมสำหรับการรองรับแก๊สน้ำตา

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

ผมพยายามจะเดินเข้าไปที่เกิดเหตุ เพื่อช่วยเพื่อนเราหลายคนในนั้น แต่ปรากฏว่ามีเสียงระเบิดดังขึ้นเหนือหัวแตกเป็นควันฟุ้งแล้วไปตกด้านหลังควันสีขาวพวยพุ่ง ระเบิดชุดใหญ่ดังสนั่นทั้งไปตกที่แนวกำแพงใกล้รถสุขาและแยกอู่ทองในที่ผมยืนอยู่ ผมเดินฝ่าควันเข้าไปไม่ได้เลย น้ำตาไหลไม่หยุดหย่อน แสบตาและปวดแสบปวดร้อน มันยิงใส่ที่แยกพิชัยแล้วมันยิงดักหน้าที่แยกอู่ทองในพร้อมๆ กัน คล้ายกับว่าถึงจะหนีมาจากแยกพิชัยได้ก็ต้องมาเจอที่แยกอู่ทองใน ไม่มีทางให้ถอย! ผมไม่ทราบว่าจะบรรยายเสียงระเบิดอย่างไร แต่ละลูกเสียงดังก้องสนั่นสะเทือนไปทั่วบริเวณราวอยู่ในสนามรบก็ไม่ปาน

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

ภาพจำนวนมากที่ถ่ายโฟกัสเสียเพราะผมมองอะไรแทบไม่เห็น แสบตาและน้ำตาไหลไม่หยุด และมันก็ระดมยิงมาอย่างต่อเนื่องไม่น้อยกว่าร้อยนัด ถอยหลังก็ไม่ได้ ไปหน้าก็ไม่ได้ หลบไปหน้ารัฐสภาก็ลำบาก ทั้งยิงทั้งขว้าง หลายคนพยายามช่วยคนข้างๆ พยุงบ้างอุ้มบ้างไปส่งหน่วยพยาบาล

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

หลายคนพยายามเดินตรงไปขวางตำรวจทั้งที่ไม่ได้มีเครื่องป้องกันแก๊สกันสักเท่าไหร่ นอกจากขวดน้ำและผ้าเป็นส่วนใหญ่ ผมเดินเข้าหาแนวตำรวจเพื่อวัตถุประสงค์เดียวกับคนอื่นๆ คือ ขวางไม่ให้ตำรวจเคลื่อนไปที่เวทีใหญ่หน้ารัฐสภา เราเข้าไปทั้งที่ควันยังคลุ้งและตำรวจยังไม่รามือที่จะยิงและขว้างระเบิดใส่

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

สังเกตไอ้ตัวที่ใส่ผ้าคลุมหัวสีน้ำเงินนะครับ ไอ้ตัวนี้ (ทราบชื่อภายหลังว่าลือชัย สุดยอด) ยืนอยู่แถวสามแล้วแหวกแถวแนวตำรวจออกมาเขวี้ยงระเบิดใส่พวกเรา ขอย้ำว่าระเบิดไม่ใช่แก๊สน้ำตา ผมถ่ายตอนขว้างไม่ได้เพราะตำรวจที่อยู่ใกล้กับผมพยายามเอาพัดสานมาบังกล้องไม่ให้ถ่าย สีหน้าขณะขว้างนั้นเต็มไปด้วยความอำมหิต เกลียดชังและสะใจ

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

พวกมันใช้ตำรวจชุดกากีไม่สวมชุดป้องกันแก๊สถือโล่เดินนำหน้าแล้วห้อมล้อมซ่อนหน่วยอรินทราช (ชุดน้ำเงินเข้ม) ไว้ข้างในเพื่อหลอกและยิง-ขว้างระเบิด-แก๊สน้ำตา ทราบความลำดับถัดจากนั้นว่าพลเอกปฐนพงษ์ถูกไอ้จ่าทุบหลังถีบอกเป็นรอยรองเท้า — ว่าแล้วมันก็เอาน้ำของเราไปล้างหน้าล้างตามัน..ไอ้ผู้พิทักษ์ทรราช

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

หลายคนโดนสะเก็ดระเบิด (แก๊สน้ำตามีสะเก็ดระเบิด?) เลือดไหลแต่ยังมุ่งมั่นไปขวางไม่ให้ตำรวจบุกยืดระยะเข้ามา

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

ตำรวจระดมยิงแก๊ส-ระเบิดใส่พันธมิตร

เราเดินเข้าไปหาตำรวจเพื่อหยุดการรุกคืบ เสี่ยงกับทั้งระเบิดและแก๊สน้ำตา เราไม่มีอาวุธและเราถูกสั่งเป็นเด็ดขาดห้ามใช้ความรุนแรงกับตำรวจ ให้มั่นคงในหลักสันติ-อหิงสา สันติ-อหิงสากลางควันแก๊สและระเบิดที่หมายเอาชีวิตเรา ไม่มีการเจรจา-ไม่มีการใช้โล่ดันแต่..ยิง-ขว้าง-ยิง!!

Posted in สถานการณ์รายวัน and tagged , . Bookmark the permalink. Print

About n/e

ชายไทยไม่ระบุชื่อ สิ่งมีชีวิตเขตร้อน เกิดและเติบโตเหนือเส้นศูนย์สูตรเล็กน้อย รักในกาแฟรสขมเข้ม นิยมความเงียบ กินอยู่หลับนอนกับแมว ๑๖ ชีวิต
Use Coupon Code: boringdays for $9.94 discount

5 Responses to ๗ ตุลาทมิฬ: อรุณเลือดและน้ำตา

  1. หวา says:

    สุดยอดคับ อ่านเเล้วรุ้สึกโกด มาก
    เเละสงสารเหล่าพันธมิตรมาก

    ปีศาจในคราบเสื้อสีกากี ใจคอมันโหดร้ายมาก

  2. wirot says:

    เป็นปรากฏการณ์ที่เลวร้ายมาก สำหรับสังคมไทย ที่มีทรราชย์บงการอยู่เหนือกฏหมาย เหนือองค์กรของรัฐ(ตำรวจ) การเปลี่ยนแปลงทางสังคมต้องเกิดขึ้นแน่ จะเรียกว่าการเมืองใหม่หรืออะไรก็ตาม แต่ ต้องไม่มีพวกสมุนทรราชย์ในคราบนักเลือกตั้ง พรรคพังประชาชน และพรรคร่วมโต๊ะคอร์รับชั่น ทั้งหลายเป็นผู้เปลี่ยนแปลง ต้องประชาชนที่เรียกตัวเองว่า พันธมิตร ฯ เท่านั้น :แว่นดำ:

  3. noon says:

    ดิฉันเรียนปริญญาโทอยู่ที่วอชิงตันดีซี อเมริกา รับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาโดยตลอด อยากกลับเมืองไทยมากถึงมากที่สุด แต่ไปไม่ได้ ก็เลยอยากจะขอขอบคุณ คุณn/eและพันธมิตรทุกคนที่ยืนหยัดต่อสู้เพื่อชาติและคนไทยที่ไม่สะดวกไปร่วมทุกข์ร่วมสุข รวมถึงคนไทยที่เหลือที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาว
    ต้องขอนับถือน้ำใจที่ไม่ว่าเหตุการณ์จะเลวร้ายแค่ไหนพวกคุณทุกคุณไม่ละทิ้งอุดมการณ์ ไม่ว่าพวกทาสเงินแม้วจะข่มขู่ เข่นฆ่า บั่นทอนกำลังกายและใจแค่ไหน พันธมิตรทุกคนก็ยังเหนียวแน่น
    คนไกลทางนี้ก็ได้แต่ขอให้องค์พระรัตนตรัย พระสยามเทวาธิราชทุกพระองค์ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายคุ้มครองเหล่าพันธมิตร และก็ดลบันดาลให้ไอ่คนเลวอย่างทักษิณและโคตรเหง้าบริวาร ผู้ที่ร่วมกระทำบาปมหันต์อันนี้ได้รับผลกรรมตามทันในวันนี้พรุ่งนี้…

    โชคดีค่ะ

  4. Pingback: เพลงล้างบาง บช.น. | Boring Days

  5. เภสัชกรคนหนึ่ง says:

    ผมนั่งๆนอนๆฟังดนตรีสลับคำปราศัยของแกนนำอยู่แยกพิชัยตั้งแต่คืน6ตุลา จนถึง7ตุลา 6โมงเช้านิดๆ เพื่อนๆที่อยู่แนวกั้นด้านราชวิถีกวักมือเรียกให้ทุกคนไปรวมกันที่หลังแนว เพราะตำรวจเริ่มเคลื่อนเข้ามาแล้ว ผมรีบลุกขึ้นเดินไปอยู่ประมาณแถวสี่ ในใจคิดว่าอย่างมากก็คงโดนแค่แก๊สน้ำตาหรือกระบอกฟาด เจ็บก็จะทนเอา ที่ไหนได้พอเสียงตูมแรกทุกคนหมอบลงทันที จากนั้นไม่กี่วินาที ตูมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ผมหมอบซุกหัวอยู่กับเพื่อนพันธมิตรคนหนึ่ง มือขวาถือน้ำไว้ถ้วยหนึ่งกะว่าเอาไว้ราดแก้แสบตา ระหว่างก้มหน้าหมอบ เสียงตูมๆตลอด นึกหวาดเสียวตลอดว่าถ้าลงข้างผมซักลูกเนื้อหนังคงจะแหลกเหลวไม่เป็นท่า พลันนึกย้อนไปถึงคราว 6ตุลา19ที่ธรรมศาสตร์ ผมนั่งฟังปราศัยในสนามบอล เช้าตรู่อย่างที่แยกพิชัยนี้แหล่ะ คราวนั้นมีคนยิงเอ็ม79ข้ามหอประชุมลงสนามสองลูกนักศึกษาตายไปหลายคน เห็นหามกันออกไปกับตา เสียงที่ตำรวจยิงวันนี้ที่แยกพิชัยนี่ คล้ายกันเลย ผมเลยนึกในใจว่าสงสัยเราจะมาตายวันนี้แน่แล้ว สักพักเพื่อนๆตะโกนบอกให้ถอนตัวออกจากแนวกั้น เลยวิ่งออกมาแบบไม่คิดชีวิต ท่ามกลางการระดมยิงเสียงกึกก้องไล่หลังตลอดแสบตามากหายใจขัด คลื่นไส้อยากอาเจียน ผมตั้งใจตั้งแต่เมื่อคืน6ตุลาว่าสัก9-10โมงจะกลับไปขายยาที่ร้านต่อเพราะฝากร้านไว้กับลูกน้อง เช้าที่ถูกยิงจึงกลับร้านไปทำงานต่อเลย รอดตายไปอีกครั้งนับจาก6ตุลา19 สงสารแต่เพื่อนๆพันธมิตรที่บาดเจ็บสาหัสขาขาด นิ้วขาด บาดเจ็บจำนวนมาก น้ำตาลูกผู้ชายมันไม่ออกมาแต่มันจุกอยู่ที่คอ มารู้ประวัติ ลือชัย สุดยอด เขาเป็นตำรวจที่นำกำลังบุกยิงพวกเราและเป็นคนขว้างระเบิดใส่พวกเราที่แยกพิชัย เขาจบโรงเรียนอำนวยศิลป์ อายุ51เท่าผม กำลังหาประวัติเขาอยู่ว่าเขาเป็นคนจังหวัดไหน ถ้าเป็นจังหวัดเดียวกันเผลอๆจะเป็นเพื่อนเรา มาฆ่าเราซะเอง เพื่อนเอ๊ย อยากให้ตำรวจตระหนักหรือฉุกคิดบ้างว่า ที่ท่านยิงเข้าไปในฝูงชนนั้น อาจจะไปถูกเพื่อนถูกญาติของท่านเองหรือแม้แต่ชีวิตคนไทยด้วยกัน ค่าของชีวิตแต่ละคนก็ประมาณไม่ได้เหมือนชีวิตของพวกท่านเช่นกัน ตำรวจควรมีความเมตตากรุณาต่อเพื่อนร่วมชาติให้มาก อย่ารับใช้นักการเมืองที่ทุจริต จนลืมนึกถึงพี่น้องร่วมชาติเลือดไทยด้วยกัน