งานพันธมิตรฯ บางบ่อ สมุทรปราการ

วานนี้ (๒๙ กันยา) พันธมิตรฯ จัดงานพร้อมกันสองที่ คือ สระบุรี และ อ.บางบ่อ สมุทรปราการ พี่น้องคน-มี-นอ นัดหมายกันหลายวันก่อนหน้านี้ว่าจะไปงานที่บางบ่อ ซึ่งไม่มีการถ่ายทอด เข้าใจว่าเป็นการจัดงานครั้งที่สองของจังหวัดสมุทรปราการ ด้วยความร่วมมือของพี่น้องพันธมิตรฯ ละแวกใกล้เคียง รวมถึงพันธมิตรฯ แปดริ้ว ที่พี่ชายเจ๊หน่อยเป็นหัวเรือใหญ่

ได้ฤกษ์หนึ่งทุ่มกว่า ๆ หลังเจ๊ถูกหนูสำลีกินเป็นอาหารค่ำแล้ว เราก็เดินทางสู่ โรงบุญ ที่บางบ่อ อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกับ ม. เอแบค หลงทางกันพักนึงก็ถึงที่หมาย ตอนไปถึงพี่หรั่ง ร็อคเคสตร้า ลงจากเวทีและเดินทางไปสระบุรีต่อแล้ว

ทันทีที่เข้างาน ที่โรงบุญหรือโรงเจ ก็ได้ความรู้สึกเดิม ๆ ที่พี่น้องพันธมิตรฯ ร่วมงานกับคับคั่ง พื้นที่จัดงานภายนอกกว้างขวางพอสมควร ดูรวมๆ ไม่นับในหอประชุมอยู่ที่หลักพัน ปากทงเข้างานมีการ์ดมาคอยดูแลความปลอดภัยและอำนวยความสะดวก มีเต้นท์รายเรียงสองทางเข้า และมีรถส้มที่ขาดไม่ได้เลย เป็นรุ่นติดแอร์เสียด้วย ส่งตรงมาจากปแดริ้ว และสิ่งที่ผมทำอย่างแรกเมื่อถึงงานคือเข้าใช้บริการ

ภาพล่างผมถ่ายย้อนไปที่ทางเข้างานครับ ขวามือจากมุมนี้เป็นเต้นท์อาหาร เครื่องดื่มเป็นส่วนใหญ่ มีเสื้อของพันธมิตรฯ สมุทรปราการและเต้นท์ขายซีดีของน้าเศกขายด้วย รายการอาหารไม่ต้องถามถึงนะครับ มากมายหลายรายการ ตั้งแต่ข้าว ขนมจีน ราดหน้า ก๋วยจั๊บ กระเพาปลา ปอเปี๊ยะ น้ำหวาน น้ำอุทัย ฯลฯ สาระพัดครับ และเหมือนทุกที่ทุกครั้ง คือ บริการฟรี อย่างหนึ่งที่เห็นได้โดยไม่ต้องสังเกต คือ ทุกที่ทุกแหล่งมีถุงดำผูกอยู่ให้ทิ้งขยะได้ง่าย ๆ สิ่งนี้ดูเหมือนเป็นสิ่งที่เรียกว่าเป็นพันธมิตรฯ เป็นสิ่งที่ถือปฏิบัติในทุกที่ทุกครั้งที่มีการพบปะกัน ผ่านจากชุมนุมใหญ่มาถึงตอนนี้ เราไม่ได้เปลี่ยนไปเลย  ..ตอนไปถึงพี่แอน จินดารัตน์ และคุณอำนาจ พละมี เป็นพิธีกรอยู่บนเวที

ก๋วยเตี๋ยวหมูแดงข้างด้านล่างเขาชวนให้กิน ผมว่า “ขอถ่ายรูปดีกว่า” ว่าแล้วก็..

อันนี้เป็นเสื้อสนับสนุนการเมืองใหม่ของสมุทรปราการครับ สีสวยเชียวครับ เดี๋ยวนี้พันธมิตรมีสองสีแล้วครับ “เขียว-เหลือง” ตอนไปขอเขาถ่ายรูป เจ้าของร้านเชียร์ให้ซื้อ ไอ้เราก็อยากได้แต่ไม่มีตังค์ติดตัว ขอถ่ายเฉพาะเสื้อเจ้าของเขาบอกว่า “ไม่ถ่ายกับนางแบบเหรอ นางแบบสวยนะ” เห็นแก่นางแบบสวย..จัดไป

สักพักที่เวที คุณโรส วลัยพรรณ ขึ้นร้องเพลง “ถามคนไทย” ที่คุณพ่อสุรพล โทณวณิก ผู้แต่งคำร้อง-ทำนองมอบ (ลิขสิทธิ์) ให้ — เพลงนี้ “ดา เสื้อแดง” หรือ ดารุณี กฤตบุญญาลัย ที่ชอบแต่งตัวผิดมนุษย์มนาที่ขึ้นเวทีเสื้อแดงจะขอไปร้องด้วย — บรรยากาศห้องประชุมตอนนั้นคึกคึกมาครับ ผมมีเสียงมาฝากด้วย อัดด้วยมือถือไม่ชัด-ไม่ได้รส อย่าว่ากันนะครับ ประเด็นหนึ่งที่คุณโรส พูดถึงบนเวทีคือ “พระวิหาร” ที่เป็นจุดยืนหนึ่งของพันธมิตรฯ มาแต่ต้น –เสร็จจากเวที ตอนยืนใกล้ ๆ ในห้องทีมงาน เพิ่งสังเกต คุณโรสนี่สวยเนาะ ตาดำขลับ..

เสียงช่วงคุณโรสขึ้นร้องเพลง เสียงมือตบและโห่ร้องดังสนั่นครับ

[podcast]http://www.boringdays.net/wp-uploads/img/2009/09/rose-tonavanic.mp3[/podcast]

ที่หลังเต้นท์รับบริจากเพื่อเอเอสทีวี มีการตั้งโต๊ะเพื่อถวายพระพรพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวด้วยครับ หลังหอประชุมเป็นท่าน้ำ ลมเย็นอ่อน ๆ นั่งชมคลองยามค่ำ สงบ-สุขใจแท้ครับ

แรกที่เดียวฟังว่า วงชาตรี จะมางานนี้ด้วย รุ่นใหญ่เขาก็เลยคอยฟังกัน วงชาตรีเขาบอกว่าเขาก็เป็นพันธมิตรฯ รับปากและมาถึงงานแล้วด้วยครับ แต่พอเจอจอโปรเจ็คเตอร์ที่หน้าห้องประชุมแค่นั้นแหละครับ เผ่นแนบ ยกขโยงกันกลับทั้งวงไม่กล้าขึ้นเวที กลัวว่าต้องออกทีวี ทั้งที่เขาก็บอกแล้วว่าไม่มีการถ่ายทอดทีวี ..นี่แหละต้องได้อย่างนี้ถึงจะเรียกว่า..พันธมิตรฯ ตัวจริง!! เหลืองซีดเชียววว

หลังจากนั้น คุณสำราญ รอดเพชร ขึ้นปราศรัยในหลายประเด็น คุณสำราญมางานนี้งานเดียวไม่ไปต่อที่สระบุรี ขณะที่ทีมงานพันธมิตรฯ และเอเอสทีวีส่วนใหญ่ถูกล็อคตัวไปสระบุรีโดย “เจ้าแม่ปอง” ที่มาทีนี่จึงมีไม่กี่คน น้องเก๋ กมลพร และพี่แอน จินดารัตน์ แอบแว้บมาที่นี่ก่อน และอยู่ยาวพอสมควรก่อนไปต่อสระบุรี   พี่แอนนั้นได้ข่าวมาว่าญาติผู้ใหญ่เสีย รายละเอียดผมไม่ทราบนะครับ คนอื่น ๆ อย่าง เทอดภูมิ ใจดี ให้รถเขาไปรับที่เอเอสทีวี รถไปคอยแล้วแล้วก็เอะอะมะเทิ่งไม่มาเสียเฉย ๆ

คุณสำราญ ปราศรัยยาวราวครึ่งชั่วโมง พอเสร็จก็ถูกล็อคตัวกลางเวที เพราะเหตุว่าเป็นวันเกิดคุณสำราญ เลยมีการร้องเพลงและเป่าเค้ก ๑ เล่ม ตามธรรมเนียม “เทียนเล่มน้อย” พร้อมมอบของขวัญวันเกิด

จากนั้น “นปก. หน่อย” ก็ขึ้นร้องเพลงต่อเนื่องไปเลย เพลง “นปก ถอดใจ” ที่ไม่ได้ฟังมานานแล้วถูกร้องเป็นเพลงแรกตามคำเรียกร้อง ร้องเพลงนี้เสร็จเจ๊หอบกลางเวทีเลยครับ จากนั้นต่อด้วยเพลงช้า ความฝันอันสูงสุดและ “ช่วงที่ดีที่สุด” ของ บอย-ป๊อด

เขาก็มาด้วยครับ นายจันที่หลายคนคุ้นเคย ตอนนี้ทำเรืออวนปูที่เมืองชล

ราวสามทุ่มสุริยะใส ขึ้นปราศรัย มีโฟนอินกับแม่แบบกุก ๆ กัก ๆ ด้วย

จากนั้นพี่ซะห์ กรรณิกา อารีสมาน ขึ้นร้องเพลงมัน ๆ รวดเดียวสามเพลง แถมด้วยแผ่นดินของเรา หรือพระวิหารเป็นของไทยภาคภาษาอังกฤษ

คุณศิริชัย ไม้งาม แกนนำรุ่นสองขึ้นปราศรัยช่วงท้าย ๆ  ของงาน ช่วงนั้นฝนโปรยเม็ดพอดี คณะผมเลยย้ายจากท่าน้ำไปยังตึกโรงบุญที่เป็นส่วนของเจ้าหน้าที่และทีมงาน

ฝนตกตอนใกล้ดึกอย่างนี้ นึกถึงอะไรอุ่น ๆ ออกไปหาของกินข้างนอกก็ได้นี่มาครับ ข้าวต้มหมูร้อน ๆ อร่อยเชียวครับ ข้าวต้มมาจากเต้นของป้าท่านหนึ่งที่เคยส่งน้ำอุทัยเมื่อครั้งภาคีฯ เคลื่อนไหวค้านนำร่างข้อตกลงพระวิหารเข้าสภา  ครั้งนั้นป้าขอซื้อแผ่นโปสเตอร์ไวนิลไปจากเราด้วย ผมเอาข้าวต้มมาเผื่อเจ๊หน่อยถ้วยนึงด้วย และเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง คือ เจ๊ช้อนกินแต่หมู คราวที่แล้วสมัยอยู่ทำเนียบผมนินทาแบบไม่มีหลักฐาน คราวนี้หลักฐานจะจะ..

ปิดท้ายเวทีด้วยน้าเศก และวงฆาราวาสครับ เล่นยาวกว่าครึ่งชั่วโมง เป็นเพลงเมื่อครั้งต่อสู้ ๑๙๓ วันเป็นส่วนใหญ่ ก่อนพลิกมาเล่นเพลงลูกทุ่งระหว่างผู้ร่วมงานเคลียร์พื้นที่ เต้นไป ร้องไป เก็บของ เก็บขยะไป หนุกหนานกันมากครับ

กระเทยตัวน้อยกางเกงแดงที่เต้นกับพี่ซะห์เป็นจุดเด่นเลยครับ หน้าตาน่ารัก เต้นซะพริ้วเชียว เพลงเขาพระวิหารมัน ๆ สามสาวเลยปล่อยแก่กันเต็มที ช๊ะ ช๊ะ มีเสียงเพลงประกอบด้วยครับ

[podcast]http://www.boringdays.net/wp-uploads/img/2009/09/sek.mp3[/podcast]

ก่อนปิดเวที ทุกคนร่วมร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี ก่อนแยกย้ายลากลับกลางสายฝน

นานมากแล้วที่ไม่ได้ร่วมอยู่ในบรรยากาศแบบนี้ ได้ความรู้สึกเมื่อคราว ๑๙๓ วัน เต็มและอิ่มใจ กลับถึงบ้านเมื่อเทียงคืนกว่า