แมวอ้วนไม่สบอารมณ์

ก่อนบ่ายสี่ตั้งใจจะไปถ่ายรูป ‘รังแมว’ และบรรดาแมวๆ เพราะแสงกำลังดี แต่พอจะออกจากบ้านเจ้าอ้วนดันตื่นซะก่อน ตื่นปั๊บเสียงร้องแหบๆ ดังลั่นมาเลยทีเดียว ออกจากห้องนอนก็ตรงมานั่งกับพื้นใกล้เก้าอี้ แหงนหน้าร้องเอากับผม ตื่นปั๊บจะเที่ยวปุ๊บในทันทีทันใด ก่อนนี้บรรดาแมวๆ ของผมทั้งสี่เมื่อตื่นจะมารายงานตัวที่ผมทุกครั้ง มาเหมือนกันหมดคือเกาะแล้วยืดกรงเล็บ ยิ่งโตตัวยาวขึ้นการรายงานตัวยิ่งอันตราย เพราะกรงเล็บนั่นจิกได้แผลแทบทุกที บางทีก็สะดุ้งที่จู่ๆ มีกรงเล็บแหลมๆ มาจิก เพราะส่วนใหญ่มารายงานตัวแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง แต่พอเกาะแล้วยืดตัวแล้วนั่นแหละถึงจะส่งเสียง หากเป็นเจ้าขี้ร้องจะต่างไปตรงที่จะได้ยินเสียง ‘กรุบๆ’ ก่อน คือ ตื่นปั๊บพุ่งไปหาของกินก่อนเป็นอันดับแรก จริงๆ แล้วเป็นการกินสลับกับการทำอย่างอื่นมากกว่า ว่างหรือเดินผ่านชามอาหารเม็ดก็กินเสียสองสามคำแล้วก็ไปต่อ

วันนี้ใจดี เลยตัดสินใจว่าไม่ไปรังแมวแล้ว พาอ้วนลงเดินเล่นดีกว่า แต่พอออกไปได้หน่อยเดียวก็เจออุปสรรค เด็กๆ ที่เรียนรำไทยกับห้องข้างๆ กำลังขึ้นมา ทำให้อ้วนต้องเผ่นกลับห้องมาตั้งหลักด้วยสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์ คอยจดๆ จ้องๆ ว่าเมื่อไหร่เด็กพวกนั้นจะเข้าห้องหรือไปๆ เสีย

เรื่องของเรื่องคืออ้วนไม่ชอบเด็กเลย ไม่ชอบให้เด็กเข้าใกล้ ถ้าเป็นผู้ใหญ่อย่างมากจะตั้งหลักระวังแต่ถ้าเป็นเด็กอ้วนจะไม่อยู่ใกล้ หรือไม่ยอมให้เข้าใกล้เลย ผมไม่แน่ใจว่าเพราะตอนเล็กๆ โดนเด็กมาแกล้งหรือเปล่า เพราะเคยมีเรื่องแบบนี้สองสามครั้ง ซึ่งผมไม่ชอบใจเด็กพวกนั้นเลย ..ปลอดเด็ก เด็กพวกนั้นพากันเข้าห้องไปแล้วอ้วนก็ออกไปตั้งหลักจะไปเที่ยวต่อ

ใครเดินผ่านก็จะระแวดระวังอย่างที่เห็น จากนั้นพอปลอดคนอ้วนก็ลงล่าง ผมพาอ้วนลงล่างแล้วครับ อย่างน้อยให้มันลงเล่นข้างล่างแบบเราถือเชือกเดินตามดีกว่าปล่อยให้พุ่งไปหาสาวๆ ที่รังแมว รู้สึกว่าหลังจากที่ได้ลงล่าง จะให้ความสำคัญกับสาวๆ น้อยลง พอลงล่างปั๊บก็ไปที่เล่นเดิม ดมโน่นนี่แล้วก็ฉี่สร้างอาณาเขตไปเรื่อยๆ แปลกที่มันไม่ฉี่ทับรอยเจ้าหมาใหม่ ดมใบไม้สักพักก็เกลือกกับพื้น ทำตัวให้สกปรกเข้าไว้

แล้วเรื่องไม่คาดก็เกิดขึ้น เจ้าเด็กพวกนั้นวิ่งลงมาตรงมาที่อ้วนเล่นอยู่ พวกนั้นจะเล่นเครื่องเด็กเล่น อ้วนหมอบหลบแล้วเผ่นทันที ผมต้องปล่อยเชือก จากนั้นก็พากลับบ้าน เข้าบ้านก็โวยวายเสียอารมณ์