แมวอ้วนชมสวน

ว่าจะเขียนอะไรให้เป็นเรื่องเป็นราวว่าด้วยการเมืองสักหน่อย ก็ขอยกยอดเป็นวันพรุ่งก็แล้วกันนะครับ ทำอะไรหลายอย่างมาทั้งวันและกำลังตั้งใจฟังพวกเสื้อแดงว่ามันจะว่าอย่างไร ก็แปลกดี อีเพ็ญอ่านกลอนกระทบด่าสถาบันแต่ไอ้ตู่มันว่าเสื้อแดงจงรักภักดี ..ดูเพ็ญมันจะอวบอิ่มแช่มชื้นขึ้นนะครับหลังตรอมหน้าหมองอยู่พักใหญ่เพราะผัวฝรั่งทิ้ง! ม็อบเสื้อแดงดูๆ ไปก็คล้าย ‘ม็อบผีม็อบเถื่อน’ เพราะมัน ‘ลูกอีช่างก็อป’ จริงๆ ก็ฝากกรมทรัพย์สินทางปัญญาตรวจสอบด้วยนะครับ

ภาระกิจหลักประจำวันนี้ คือ พาแมวชมสวนเหมือนสองสามวันที่ผ่านมา ไม่ให้เที่ยวสบายเหมือนเมื่อก่อนแต่ไม่อยากให้มันเครียดเพราะอยู่แต่ในห้อง นับวันอ้วนยิ่งผอมหัวโตขึ้นทุกที จูงไปเหมือนทุกทีและอ้วนก็ให้ความร่วมมืออย่างดี เจอใครๆ ก็ถามทำไมไมต้องผูก ก็น่าให้เขาถามอยู่หรอกครับ เมื่อเช้าออกไปพร้อมกันทั้ง “แมวอ้วน” และ “หมาใหม่” หมาไม่ต้องจูงแต่แมวต้องจูง

อ้วนรู้งานแล้วครับ ลงไปด้วยความระแวดระวัง ลงบันไดเลี้ยวขวาเดินเลาะตัวตึก แล้วก็ไปที่สวนหย่อมเล็กๆ ดูจะสบายใจและมีความสุขมาก วันนี้ลงเบิ้ลสี่รอบ ดมโน่นนี่ไปเรื่อย จนไปเจอกลิ่นฉี่หมา เลยทำหน้าอย่างที่เห็น ก็ไม่ใช่หมาที่ไหนฉี่ไอ้หมาใหม่นั่นแหละ

เรื่องแปลกก็มีอยู่ว่าถึงมันจะเป็นจอมปรี๊ดๆ กันทั้งคู่ แต่ไม่เคยฉี่ทับกัน อ้วนไม่ทับรอยใหม่ใหม่ก็ไม่ทับรอยอ้วน ทั้งที่อาณาเขตน่าจะทับซ้อนกันเห็นๆ เที่ยวจนหนำใจก็เกลือกๆ กลิ้งๆ ให้ได้ความสกปรกติดตัว เสร็จเริ่มทำความสะอาด ไม่มีอะไรจะมีความสุขเท่าการเลียขน-เลียไข่ในที่แจ้ง แต่ตัวรบกวนก็ยังคงมีมาเป็นเป็นมารความสุข อันได้แก่หมาแหละเด็ก เด็กก็ผ่านมา หมาก็มาจดๆ จ้องๆ เมื่อหมา+เด็กมา แมวก็มีสีหน้าไม่สบอารมณ์ในทันที

รอบแรกจบลงด้วยการที่หมาและเด็กมารบกวนเลยต้องพาแมวขึ้นบ้าน หนึ่งชั่วโมงผ่านไปอ้วนก็มารบจะให้ผมพาลงอีก ความปรารถนาของแมวเป็นเรื่องขัดไม่ได้ครับก็พาลงไปตามคำเรียกร้อง รอบนี้ดีหน่อยที่ปลอดเด็กปลอดหมา อ้วนเลยเที่ยวเล่นอย่างสบายอารมณ์

เที่ยวสวนจนเบื่อก็ขึ้นมาใต้ถุนตึก ตรงนี้อ้วนไม่เคยมา แต่เป็นที่เดินจนเบื่อแล้วของเจ้า “ขี้ร้อง” (ที่ไม่อยู่แล้ว) ซุกซอกไปเรื่อยแล้วอย่างที่คาด ..ปฏิบัติการ “ปรี๊ดๆ” ประกาศว่าอ้วนมาถึงแล้ว!! คนกับแมวดูแล้วก็ไม่ต่างกัน เวลาไปสถานที่ท่องเที่ยวคนก็ชอบไปเขียนชื่อลงนามกันไว้ แต่ที่ร้ายกว่าแมวก็ตรงที่ไปจดทะเบียนสมรสกันคน คนโน้นรักคนนี้เต็มไปหมด ..จากนั้นอ้วนก็ออกอาการจะไปรังแมวอีกเลยถูกหิ้วกลับเข้าบ้าน รอบนี้แปลกไม่โวยวาย ว่าแล้วก็หลับยาวจนบ่าย

บ่ายสามกว่าๆ ก็ตื่นมา เอาหมึกให้ก็ไม่กินจะลงล่าง เพื่อไม่ให้อ้วนเล่นกระโดดเหยียบพุงผมอีก ก็เลยพาลงไป อย่างน้อยก็เป็นการประนีประนอมกัน ให้แมวเที่ยว เสร็จแล้วผมก็ได้ทำงาน อ้วนก็สำราญอยู่ข้างล่างร่วมครึ่งชั่วโมง

ความสุขของแมวมักมีอุปสรรคเสมอ นั่นก็คือเด็ก เด็กเลิกเรียนและเริ่มมากันแล้ว อ้วนเลยหลบฉาก ย่องอย่างระแวดระวังเพื่อกลับสู่ที่ตั้ง

ที่ตั้งของแมวอ้วนไม่ใช่อื่นไกล ห่างห้องผมไปสามห้อง เป็นบ้านเดิมของครอบครัวอ้วน ผมรับอุปการะอ้วนมาจากเจ้าของเดิมที่ทำท่าจะทิ้งเจ้าพวกนี้แล้ว อ้วนนั่งนอนรับลมและแสงแดดยามเย็นอย่างเป็นสุขจนน่าอิจฉา ดูจะสบายอารมณ์มาก

หลังจากนั้นอ้วนก็โดนยกกลับบ้านไปนอนที่ทำการเพราะนั่งนานเหมือนจะง่วงแล้ว หลับอยู่พักใหญ่ก็ตื่นมาร้องเสียงแหบๆ ขอเที่ยวอีก พาลงครู่นึงก็พาขึ้นมาแล้วก็เข้าบ้านปิดประตู เรื่องแมวๆ ตอนนี้ขอจบไว้แค่นี้แหละครับ ตั้งใจจะไปถ่ายรังแมวก็ยังไม่ได้ไปซักที