แก้ผ้ากับยกมือให้โจร

ข่าวสองข่าวประจวบเหมาะมาลงวันเดียวกัน ข่าวหนึ่งบอกว่า “เจ๊เบียบ” ระเบียบรัตน์ พงษ์พานิช โผล่ต้อนรับไอ้เหลี่ยม ทักษิณ ชินวัตร ทำบุญสร้างภาพ กระชับฐานอำนาจ (พร้อมเบียดเบียนทรัพยากรหลวง ทั้งตำรวจทั้งรถราชการ เบียดเบียนชาวบ้านที่ทำมาหากิน-สัญจร ขณะที่เป็นผู้ต้องหาอาญาแผ่นดิน) กับข่าว “ลูกตาล” ยัวะ! ตอก “เจ๊เบียบ” ไม่ได้ใส่บิกินีชอปปิ้ง

ผมออกตัวไม่วิจารณ์ดาราเดินแบบแก้ผ้า นุ่งบิกินี่จิ๋วเดินแบบกลางห้าง ตามด้วยถ่ายบิกินี่ลงนิตยสารนะครับ แต่ผมมีคำถามว่าถ้าให้ชั่งวัดระหว่างสิ่งสองสิ่งอย่างไหน เลวร้าย เป็นพิษเป็นภัยต่อสังคมมากกว่ากัน ระหว่างนางแบบแก้ผ้าถ่ายหวิวกับ ส.ว. ที่ยกมือให้โจร

ส่วนเรื่องชอบหากินสร้างราคาให้ตัวเอง เกาะเต้า เกาะจิ๋มดาราวิจารณ์คนโน้นนี้ให้ตัวเองโด่งดัง หรืออย่างเรื่องไม่ดูตาม้าตาเรือวิจารณ์เซ่อซ่าห้ามผู้หญิงขึ้นเจดีย์ หรือหน้าตารับประทานไม่ลง เห็นแล้วไข่หดหมดอารมณ์ ผมไม่พูดถึงและไม่เอามาเป็นประเด็นนะครับ

ส.ว. หญิงคนหนึ่ง โด่งดังด้วยปากและปลายลิ้น อยู่ในวุฒิสภาไม่ได้มีบทบาทอะไรที่โดดเด่น เป็นชิ้นเป็นอันที่จับต้องได้ นอกจากความเด่นดังในการออกมาวิจารณ์ดารา ซ้ำร้ายเป็นหนึ่งในพลพรรคที่คอยยกมือให้โจร ยกเมือสนับสนุนกฎหมาย พระราชบัญญัติที่เป็นปัญหาหลายอย่างของรัฐบาลหน้าเหลี่ยม ยกมือสนับสนุนบุคคลที่ถูกเรียกขานว่า “สุชิน” ขึ้นเป็นประธานวุฒิสภา สร้างความน่าอับอายให้รัฐสภาอย่างมาก ยกมือสนับสนุนบุคคลที่ถูกจัดวางตัวให้เป็นกรรมการองค์กรอิสระ ทั้งศาลรัฐธรรมนูญ ปปช. กกต. ที่ทราบดีว่าเป็นคนของใคร ใครจัดมา และภายหลังคนเหล่านี้ที่ได้รับคัดเลือกไปสร้างปัญหาต่างๆ ที่สังคมพูดสรุปความว่า “องค์กรอิสระถูกครอบงำ”

ส.ว. ดังกล่าวที่ยกมือสนับสนุนกรรมการ กกต. ที่มีบทบาทสนับสนุนไทยรักไทยจนออกนอกหน้า ดำเนินการเลือกตั้งไม่เป็นกลาง และถูกตัดสินจำคุก ยกมือสนับสนุนกรรมการ ปปช. ที่ต่อมาไม่ตรวจสอบคดีของพรรครัฐบาล และท้ายที่สุดถูกตัดสินจำคุกเพราะขึ้นเงินเดือนตัวเอง ยกมือสนับสนุนตุลาการศาลรัฐธรรมนูญบางคน ที่ต่อมาตัดสินแต่ละคดีความชาวบ้านถ่มน้ำลายรด ไม่ได้รับความเชื่อถือศรัทธา

ส.ว. คนดังกล่าวยกมือสนับสนุนผ่าน พรบ. แก้ไขสัดส่วนผู้ถือหุ้นต่างด้าวของรัฐบาลหน้าเหลี่ยม ที่ต่อมาเกิดกรณี “ขายชินขายชาติ”

ถามว่า “ดาราแก้ผ้า” กับ “ส.ว. ยกมือให้โจร” ใครทำร้ายสังคม และอย่างไหนเลวร้ายกว่ากัน