เพิ่งจะกลับมาถึงบ้าน แรกทีเดียวตั้งใจจะพุ่งตรงไปยังที่ซุกหัวนอน จริงก็กะหลับมาตลอดทางแต่ดันไม่หลับ มาถึงบ้านดันตาแข็งเสียอีก ขออนุญาตเอ็กครูซีฟสักตอนนะครับก่อนจะมุดไปหาหมอนและผ้าห่มตอนฝนตกแบบนี้
เป็นความซวยซ้ำซวยซ้อนของผมอีกแล้วกับถนนเพชรบุรีตรงทางตัดมุดๆ ระหว่างมักกะสันกับประตูน้ำ ที่ต้องนั่งรถบ้าอยู่เกือบชั่วโมงทั้งที่ข้างหน้าจราจรก็ขยับตัวได้ แต่ฟากผมแดงตลอด นึกสดุดีตำรวจจราจรอยู่ในใจ ลงรถเดินผ่านมองหน้าฉุนกึก! ข้าพเจ้าลงเดินไปต่อรถคันอื่นก็ได้ฟร่ะ สุดท้ายออกจากบ้านบ่ายสองจางๆ ไปถึงสะพานมัฆวานฯ ตอนห้าโมงเข้มๆ ตั้งใจจะไปทางนี้เพื่อจะไปดูกิจกรรมน้องๆ เยาวชนกู้ชาติ (YoungPAD) ซักหน่อย และทราบข่าวว่าหกโมงเย็นอาจารย์ปราโมทย์ นาครทรรพ จะขึ้นเวทีให้ความรู้น้องๆ ด้วย อ้อ..พี่หน่อย ผวนจัดกู้ ผู้จัดกวนจะขึ้นร้องเพลง เลยถือโอกาสชิดขอบเวทีฟังเพลง “นปก. ถอดใจ” สดๆ สักครั้ง –โพสต์นี้ตัดตอนเฉพาะวงผู้จัดกวนนะครับ
พี่แหลมให้พี่หน่อยคุยกับน้องๆ ครู่นึงแล้วร้องเพลงแรกเป็นเพลงอะไรผมจำไม่ได้ เหมือนจะเป็นเพลงใหม่ เพราะมีการถือโฉลดและร้องผิดคิวกันด้วย (จุ๊ จุุ๊) เรียกความคึกคักให้กับน้องๆ หน้าเวทีอย่างมาก โดยเฉพาะหนุ่มสาวจากเทคนิค-ช่างกล จากนั้นก็โชว์ลีลามันๆ กับ นปก. ถอดใจ ที่หลายคนเรียกติดปากว่า “นปก. ซิ่งมอเตอร์ไซต์” เพิ่งจะทราบข่าววงในว่าที่ยกพวกมาตีพันธมิตรคราวล่าสุดหลายคนยังไม่ได้ค่าหัว และหมาน่ารักของพันธมิตรถูกตำรวจประทุษร้ายเมื่อคราวบุกปล้นจนตาเสีย ใครผ่านไปบริจาคค่ารักษาที่ใกล้เต๊นท์พยาบาล สะพานมัฑวานนะครับ
ลีลามันส์ๆ กวนๆ ต้องสะดุดเมื่อพี่แหลมบอกว่า “คุณหน่อยได้แค่ ๒ เพลง” ..ฮา แต่อยู่ชิดขอบเวทีนี่สนุกจริงๆ ครับ ขอบอก คราวหลังจะไปฟัง นปก. ถอดใจอีก
(ป.ล. โพสต์นี้มูลค่า ๑๐ บาท โปรดชำระค่าโฆษณาด้วย..ฮา)
ป.ล. ๒ เป็นตำรวจนี่ก็สบายเนาะ ติดเครื่องเปิดแอร์นอนสบายใจเฉิบ ไม่เชื่อลองแวะไปดูรถตู้หมายเลขทะเบียน ฮง ๔๖๘๖ กท กับรถกรงหมาคันที่จอดหน้ากระทรวงคมนาคมดู
“หกโมงเย็นอาจารย์ปราโมทย์ นาครทรรพ จะขึ้นเวทีให้ความรู้น้องๆ ”
ได้บันทึกไว้มั้ยน้า
อยากฟัง.
ไปเกาะเวทีถ่ายรูปเราด้วย
ทำไมไม่รู้ มัวแต่เรียกน้องๆ ให้โยกย้ายส่ายกัน
ไม่ค่อยสำเร็จเท่าไร
ช่วงค่ำหน่อยๆ ประมาณสามทุ่มเศษ มีวง ก.ไก่ …มันส์มากกกกก
พวกเราแด๊นซ์กันกระจาย (เมื่อคืน)
นักศึกษาจาก ม.กรุงเทพ เทคนิคกรุงเทพ อุเทนถวาย ช่างกลปทุมวัน ช่างกลสยาม kmit ฯลฯ
ได้โดด โลด เต้น โยก โบกธง ปรบมือ หัวเราะ กรี๊ด กร๊าด เฮ กันลั่นมัฆวาน
จนเป็นขวัญใจคนยังไม่แก่ที่มัฆวาน
คุณยาย (อายุ 81 ปี) ก็มาแสดงความไม่แก่
รวมไปถึงแม่หมออุมาวดี หมอดู 1900-xxxx-xxx (จำเบอร์ไม่ได้) ก็มาแดนซ์ด้วย
ตื่นเช้ามาเมื่อยไปตลอดทั่วตัว เดี๋ยวเย็นๆ ไปมัฆวานอีก
เพราะรับภาระทำให้เด็กตื่นตัวให้ได้จาก อ.ภูวดล (ขาแดนซ์อีกคนหลังเวที)
แต่นักศึกษา (บางคน) สามารถยืนได้นิ่งจริงๆ
อีกนิดนึงน้องเน
บอกเลขที่บัญชีมาด้วยนะ
จะโอนเงินให้ 10 บาท บวก vat 70 สตางค์
แถมให้เป็น 10.75 (สิบบาทเจ็ดสิบห้าตางค์)
สิบบาทสามหลึง เป็นคนไม่เต็มสิบเอ็ดบาทแว้ววววว
เมื่อวานคุณน้องเนคนไหนว้า
ไม่ได้มองเลย มองไกลอย่างเดียวเท่านั้น เลยไม่ได้มองกล้อง
@พี่หน่อย
บางคนเขายังเขินๆ มังครับพี่ บางส่วนเพิ่งมา บางส่วนอาจารย์มาด้วย อาจจะไม่คุ้น “วิธีปฏิบัติ” ของชาวพันธมิตร
น้องเน คือชายผิวเกือบขาว มีหนวด ใส่เสื้อคอกลมขาว ทับเสื้อเชิร์ตแขนสั้นลายสก็อตออกสีกากีหน่อยๆ สะพาพเป้สีเขียว ถือกล้อง เป็นคนแรกที่เดินไปถ่ายรูปพี่หน่อย และอยู่ชิดเวทีสุด (จนจวนจะดึงลงมาร้องข้างล่างได้)
ป.ล. วันหลังลากไมค์ลงมาร้องข้างล่างแล้วชวนเต้นเลยครับ (ส่วนผมจะยืนนิ่งๆ ถ่ายรูป เหมือนเดิม)
@พี่อ้อย
http://www.boringdays.net/pramot-talk-youngpad/