ความเป็นชาติ

ลำดับที่ 390 • 25 April 2008 - 13:05

เราเรียนกันมาตั้งแต่ชั้นประถมว่า ธงชาติไทยเรียกว่า “ธงไตรรงค์” แปลว่า เป็นธงสามสี แต่ละสีสื่อถึงความหมายและแก่นของความเป็นชาติ คือ ๓ สถาบันหลัก ชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์

ชนชาติไทยดำรงเผ่าพันธุ์ ความเป็นอาณาจักร รัฐชาติ เป็นประเทศ มีประวัติศาสตร์นับย้อนไปได้เกือบพันปีนั้น ก็ด้วยสามแก่นหลักดังกล่าว มีภาษา มีอักษร มีศิลปะ วัฒนธรรมอันเป็นเอกลักษณ์ แสดงถึงอัตลักษณ์แห่งความเป็นไทย นั่นคือ ประเทศนี้มีรากของตัวเอง

ขณะที่คนบางกลุ่มพยายามอย่างหนัก ในหลายรูปแบบเพื่อล้มล้าง ลดบทบาทความสำคัญของสถาบันพระมหากษัตริย์ ด้วย “ข้ออ้าง” นานัปกระการ ที่ผมสรุปความไว้ว่า เป็นความคิดของคนที่กินบนเรือนแต่ขี้รดหลังคา

คุณชิงชัย มงคลธรรม กล่าวไว้ในรายการคนในข่าวเมื่อวันที่ ๒๓ เมษายน ที่ผ่านมา ถึงกรณีการมีเอกสารใบปลิว เว็บไซต์โจมตีสถาบัน และกรณีของโชติศักดิ์ อ่อนสูง ว่า

สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ เป็นองค์เอกภาพของชาติ การรักษาชาติมันหมายถึงรักษาประวัติศาสตร์ของชาติ รักษาวัฒนธรรมของชาติ วันนี้เราจะปล่อยให้ลูกหลานเราเห็นเป็นเรื่องล้อเล่นไม่ได้

เฉพาะกรณีของโชติศักดิ์ อ่อนสูง เขาเคยให้เหตุผลของการไม่ยืนเคารพเพลงสรรเสริญพระบารมีไว้ว่า

๑.เรามีสิทธิ์ที่จะไม่ยืน ๒.ถ้ามีกฎหมายที่บังคับให้เรายืน กฎหมายนั้นละเมิดสิทธิ์เรา และกฎหมายนั้นต้องถูกยกเลิก ๓.ไม่ว่าใครจะทำอะไร ผิดถูกอย่างไร เขาต่างมีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ที่จะไม่ถูกทำร้ายร่างกาย หรือถูกดูหมิ่น

ข้อสามนั้นรับฟังได้ และควรเป็นอย่างนั้น แต่ข้อ ๑ นั้น กฏหมายมีระบุไว้ชัดเจนและเคยมีกรณีดังกล่าวตัดสินเป็นสิ้นสุดในศาลฎีกา ไม่มีสิทธิที่จะยกมาอ้าง ส่วนข้อ ๒ เป็นเพียงเหตุผลของคนเอาแต่ใจ ถือปัจเจกเป็นใหญ่เหนือกฎ กติกา แบบแผนของสังคม สังคมหนึ่งดำรงอยู่ได้ก็ด้วยเพราะสมาชิกของสังคมให้ความเคารพกฎกติกาที่ตกลงวางกรอบไว้ร่วมกัน อย่าบอกว่าเกิดไม่ทัน ไม่รับรู้ไม่ยอมรับนะครับ

บนถนนทุกสาย ทุกทางแยก ทางม้าลาย ไฟแดง มีกฎหมายละเมิดสิทธิเสรีภาพของคนบังคับใช้อยู่ โชติศักดิ์และคณะลองเสนอยกเลิกกฎหมายพวกนั้นดูนะครับ จากนั้นเดินดุ่ยๆ ข้ามถนนตามใจชอบ ใช้สิทธิ์ให้เต็มที่ วันหนึ่งอาจจะได้พบความจริงบางอย่าง

ผลผลิตของการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี การเปลี่ยนผ่านของยุคสมัยสร้างผลผลิตชนิดหนึ่งที่เรียกว่า คนรุ่นใหม่ ที่ชีวิตไม่เคยต้องผ่านความยากลำบาก ไม่เคยต้องผ่าน เห็น รับรู้ การต่อสู้เพื่อรักษาชาติ เป็นอยู่อย่างสบาย (ในระดับหนึ่ง) เอาแต่ใจตัว ถือตัวเป็นใหญ่ ตามใจตัวเสียทุกอย่างขนาดที่กล้าพูดคำว่า “ถ้ามีกฎหมายที่บังคับให้เรายืน กฎหมายนั้นละเมิดสิทธิ์เรา และกฎหมายนั้นต้องถูกยกเลิก” ผลผลิตของสังคมสมัยใหม่ไม่รู้รากฐานความเป็นมาของตัวเอง อยู่ด้วย (และอยู่ในสังคมที่เต็มไปด้วย) ความอยาก มักง่าย ฉาบฉวย ไม่รู้จักแม้กระทั่ง “ความเป็นชาติ” ของตัวเอง ใช้ชีวิตส่วนใหญ่หมดไปกับการเดินห้าง ดูหนัง กินเหล้า ชักว่าวหน้าคอมพ์ ฯลฯ

เห็นคนพวกนี้แล้วรู้สึกหดหู่ครับ คนโบราณเขาว่าไว้ “นรกจะกินกะบาล” ฟังไว้บ้างก็ดี

ป้าย: สังคม, ไข่เหลี่ยม    หมวด: ทัศนะ, ภาพและเสียง    Print