แต่เพื่อนร่วมรบ..แล้วเราจะพบกันใหม่

4 December 2008 - 12:05

เช้า ๓ ธันวา ที่สุวรรณภูมิดูสนุกสนาน แต่คนรับชมจากบ้านเป็นนักรบหน้าจอนั้น “ปิติปนเศร้า” นับจาก ๒๕ พฤษภาคม ถึง ๓ ธันวาคม “เหนื่อยเราก็ไม่เหนื่อย เมื่อยเราก็ไม่เมื่อย เราสู้ไปเรื่อยๆ เราไม่เมื่อยเราไม่เหนื่อย” เพื่อ “ทำหน้าที่ ใช้หนี้แผ่นดิน และมาทำบุญ” ล้มระบอบทรราชทักษิณ ปกป้องสถาบันกษัตริย์ที่เคารพรักยิ่งและเพื่อสถาปณาการเมืองใหม่ให้บังเกิด เช้านี้คือวันบอกลาเพื่อนร่วมรบหลังคำประกาศชัยชนะ (เบื้องต้น) เมื่อพลบค่ำ ถนนมุ่งสุวรรณภูมิในค่ำวันที่ ๒ ธันวาคม ติดยาวเหยียด เพื่อไปฉลองชัย เพื่อไปกล่าวคำลา และรุ่งเช้าน้ำตาท่วมสนามบินเมื่อ “นักรบมือตบ” แยกย้ายกลับบ้าน ด้วยไมตรีอันที่จะไม่มีลบเลือน ..แล้วเราจะพบกันใหม่

ความวุ่นวายต่อเนื่องจากพันธมิตรกลับบ้าน ปล่อยเวทีให้เป็นของภาคส่วนต่างๆ ที่เล่น “บทรอง” มาตลอด ๙ เดือน ไม่ว่า กกต. นักการเมือง นักวิชาการ ฯลฯ เล่นกันไป เมื่อถึงกาลล่มสลายของ ๓ พรรคการเมือง พลังประชาชน ชาติไทยและมัชฌิมาธิปไตย แม้นักข่าวเสื้อแดงจาก CNN จะเย้ยไยไพว่าการยุบพรรคเป็นเรื่องของศาลรัฐธรรมนูญ แต่ความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ คือ พันธมิตรเป็นผู้ลุกขึ้นขวางการแก้รัฐธรรมนูญ กดดัน กกต. และอัยการ เมื่อรัฐธรรมนูญยังอยู่ศาลรัฐธรรมนูญก็ทำหน้าที่เพียงทำเครื่องหมายในช่องยุบพรรคตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ ซึ่งปรากฎชัดในคำพิพากษาว่าวินิจฉัยเป็นอย่างอื่นไม่ได้

เพื่อนร่วมรบเอย การรวมกันของคนเล็กๆ อย่างเราตบผู้ยิ่งใหญ่คับฟ้าคับแผ่นดินอย่าง “เสด็จพี่” ทักษิณ ชินวัตร หัวคว่ำไปแล้ว และเรานี่แหละถีบไอ้เตี้ยหมาตื่น บรรหาร ศิลปอาชา กระเด็นออกจากสภา เราล้มอดีตนายกรัฐมนตรีและนายกรัฐมนตรีมาแล้ว ๔ คน และเพราะเรายุบเรียบไป ๓ พรรค ความจริงมีอยู่ว่าพลังของ “ประชาชน” มีอยู่จริงและเข้มแข็งอย่างที่สุด และได้พิสูจน์ตัวเองอย่างจริงจังและเข้มข้นแล้วตลอดเวลากว่าครึ่งปี เป็นพลังที่เป็นปึกแผ่นและเข้มแข็งกว่า มีแสนยานุภาพกว่าเมื่อครั้งการขับไล่ไอ้หน้าเหลี่ยมปี ๔๙

ระหว่างนี้ก็ปล่อยให้เป็นปัญหาของภาคส่วนอื่นๆ ได้แสวงหาทางออกให้กับบ้านเมือง เราก็พักให้คืนแรง แขวนมือตบ-เสื้อเหลืองชั่วคราว

เป็นที่ทราบว่าบรรดาพรรคที่ถูกยุบจะเล่นละครม้วนเดิม คือ สร้างพรรคนอมินี ขึ้นมารองรับและทดแทน พลังประชาชนมีนอมินีเพื่อไทย ชาติไทยมีนอมินีชาติไทยพัฒนา ชาติไทยพัฒนาเป็นบทพิสูจน์ “สัจจะลมปาก” ของบรรหาร ศิลปอาชา ว่าเชื่อปลาไหลอะไรไม่ได้ ที่บอกว่าจะไม่สร้างพรรคสำรองก็มีปรากฏแล้ว และพูดไม่อายน้ำลายว่าจะย้ายกันไป พูดถึงไอ้เตี้ยหมาตื่นผมรู้สึกสมเพชอยู่ไม่น้อยที่เห็นภาพก้มหัวคู้ๆ ยกมือพนมวิงวอนปากคอสั่นให้ศาลเมตตา และรู้สึกรังเกียจชิงชังในคราบน้ำตาและน้ำลายในวันผ้าดำคลุมป้ายพรรค วันนึงกราบกรานวิงวอนวันนึงด่ากราดว่าศาลมีธง สันดานเดียวกับไอ้เหลี่ยมไม่มีเพี้ยนผิด จะน้ำตาไหลไปหาพระแสงของ้าวอย่างกับพ่อมันตายก็ไม่ปาน แล้วทีแข้งแขนชาวบ้านรอบรัฐสภาเมื่อ ๗ ตุลา มันยกนิ้วกลางให้แล้วด่าซ้ำ “ไอ้ควย” ก็เพราะชาวบ้านไปขวางประโยชน์มัน ก็เพราะชาวบ้านรู้เท่าทันความ “อสัตย์” กลับกลอกของตัวมัน ที่ปลิ้นปล้อนต่อสัจจะก่อนเลือกตั้ง ที่กะล่อนกับสัญญา ๕ ข้อ

ก็เพราะผู้ใหญ่อย่างนี้ บ้านเมืองถึงได้ฉิบหายวายวอด เป็นนักการเมืองก็เอาประโยชน์ใส่แต่ตัวเองและพวกพ้อง ชาวบ้านจึงส่ายหน้าพากันไม่สนใจบ้านเมืองแค่พาตัวให้รอดเป็นพอ เรือจะไม่จมรถจะไม่ลงเหวก็ไม่รู้จะว่าอย่างไร ..ก็ขอให้คนอย่างนี้เป็นมะเร็งให้ตายสิ้นไปตามๆ กัน แผ่นดินจะสูงขึ้นอีกไม่น้อย ความเจริญวัฒนาอาจปรากฎแก่บ้านเมือง

วานนี้อาจารย์เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง โยนคำถามใหญ่ประเด็นการย้าย ส.ส. สัดส่วนให้ต้องหาทางออก แทบจะทันที อดีตสสร. เสรี สุวรรณภานนท์ ก็ออกมาตอบโต้ด้วยสำเนียงแปลกแปร่งอย่างที่ปรากฏมาหลายครั้ง (นับตั้งแต่ความเห็นเมื่อครั้งเป็น ส.ส.ร. กรณีที่ดินรัชดา กรณีชิมไปบ่นไป) และ “เห็ดสด” ในฐานะ กกต. ก็ออกมาโต้ในท่วงนองปัดสวะว่า “จะเพิ่มข้อกฏหมายทำไม” คนแซ่จึงหรือคนอื่นๆ ในกกต. ก็ออกความเห็นในหลายทาง — หากจะอยากหาคำตอบระดับความน่าเชื่อถือดุลยพินิจศาลฎีกาโดยไม่หมิ่นศาล ก็ให้ดูแบบแผนวิธีคิดของ กกต. เห็นอย่างไรก็อย่างนั้น — แม้ผมจะค่อนไปทางเห็นคล้อยกับอาจารย์เจิมศักดิ์ ว่าการลงคะแนนเลือก ส.ส. สัดส่วนนั้นเป็นการลงคะแนนให้พรรค เมื่อพรรคนั้นถูกยุบ ส.ส. เหล่านั้นน่าจะสิ้นสภาพตามไปด้วย อีกทั้งบรรดาพรรคนอมินีที่ผุดขึ้นมาในขณะนี้ไม่เคยมีอยู่ในสารบบเมื่อคราวเลือกตั้งครั้งที่แล้ว ก็ถามบรรดาคนรักเหลี่ยมว่า ถ้า ส.ส. สัดส่วนพลังประชาชนจะย้ายไปประชาธิปัตย์บ้าง ท่านจะชอบใจไหม? อย่างไรก็ดีเห็นว่ากำลังมีหลายคนพยายามหาทางออกโดยจะส่งไปหาข้อยุติที่ศาลรัฐธรรมนูญ

มีความพยายามจะโยนหินถามทางถึงรายชื่อคนนั้นคนนี้จะเป็นนายกฯ คนใหม่ เห็นความพยายามจะเปิดประชุมสภาสมัยวิสามัญ เห็นความพยายามของเห็บเหาการเมืองที่ออกมาเรียกค่าตัว อย่างไรก็ตามมันไม่ง่ายสักทางไม่ว่าจะไปทางไหน การเลือกตั้งซ่อมก็รออยู่ในเดือนมกราคม การพลิกขั้วให้ประชาธิปัตย์ขึ้นจัดตั้งรัฐบาลอย่างที่ประเทศประชาธิปไตยอื่นนิยมปฏิบัติไม่ใช่ทางที่ง่ายและค่อนข้างริบหรี่เพราะบ้านเราขึ้นอยู่กับการต่อรองผลประโยชน์ล้วนๆ ไม่ขึ้นกับหลักการ อุดมการณ์และมาตรฐานจริยธรรม อีกทั้งหากประชาธิปัตย์จะตั้งรัฐบาลก็หลีกไม่พ้นต้องหาพรรคร่วมซึ่งสุดท้ายสภาพไม่น่าจะดูดีนัก ..ถึงที่สุดแล้วทางที่จะเป็นไปอีกครั้งอาจจะเป็นการไหลรวมกันของอดีตพรรคร่วมรัฐบาลเป็นหลัก นับจากนี้ไป “สูญญากาศทางอำนาจรัฐ” ที่ปรากฏขึ้นในสมัยนายสมัคร สุนทรเวช ขยายตัวในสมัยนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ จะปรากฏเต็มรูปแบบ (สุญญากาศในอำนาจบริหาร-อำนาจนิติบัญญัติ) นับจากนี้ไปจนถึงเดือนกุมภาพันธ์หากไม่มีอะไรพลิกผัน

คุณเปลวสีเงินกรุณาให้แง่คิดในทำนองว่าพันธมิตรฯ ควรรวมกำลังเป็นพรรคการเมือง หลายคนให้ความเห็นในเชิงจัดองค์กร ทางเหล่านั้นเป็นทางสลายความเข้มแข็งของพันธมิตรฯ เสียทุกทาง เพราะพลังของความเป็นพันธมิตรฯ นั้นก่อขึ้นด้วยความปรารถณาอันบริสุทธิ์ มีความยืดหยุ่นและหลากหลาย ไม่อยู่ในกรอบหรือบริบท มีความยืดหยุ่นแต่เข้มข้นและเหนียวแน่น ตัวอย่างของกระแสสีเขียว (Green) ที่เคยเป็นกระแสใหญ่ในโลก ที่ระยะหนึ่งแตกหน่อเป็นพรรคกรีนในประเทศต่างๆ ทั่วยุโรป ถูกกลืนด้วยธรรชาติของพรรคการเมืองที่มีวัฒนธรรมการประนอมทำให้ไม่สามารถดำรงความแข็งในทางอุดมการณ์และจุดยืน กระทั่งสูญเสียมวลชนและความเข้มแข็งไปในที่สุดนั้น น่าจะเป็นแบบเรียนให้คิดพิจารณา  

เพื่อนร่วมรบ ญาติพี่น้องทางอุดมการณ์ คนร่วมเป็นร่วมตาย ร่วมทุกข์-สุข พักผ่อนให้เต็มที่เถิด วีรชนทุกท่านหลับให้เป็นสุขเถิดเราจะไม่ละทิ้งแนวทางและความเป็นพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย  เลยเดือนกุมภาพันธ์เราอาจต้องสวมเสื้อเหลือง ชูมือตบลุกขึ้นสู้ด้วยกันอีกคำรบ แล้วเราจะได้พบกันใหม่ ..ใครจะไปรู้

ป้าย: พันธมิตร    หมวด: ทัศนะ    Print