เช้าหลัง ๙ ตุลาทมิฬ

ผมเว้นว่างไม่ได้เล่าลำดับต่อเนื่องของเหตุการณ์ ๗ ตุลาทมิฬ มานานพอสมควร คราวก่อนผมหยุดไว้แค่ตอนค่ำ อย่างไรก็ขอตัดตอนผลัดผ่อนไปยาวๆ นะครับ เรื่องราวหลังจากนั้น ท่านอาจจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้จากสื่อหลายแหล่งพอสมควร รวมถึงสิ่งพิมพ์และซีดีที่พันธมิตรจัดทำตีแผ่เหตุการณ์จริง –คืนวันที่ ๗ ตุลา ผมนอนฟังเสียงระเบิดแก๊สน้ำตาที่ดังมาจากบริเวณ บชน. – ลานพระรูป กระทั่งเกือบ ๕ ทุ่มก็หลับไป ผมไม่แน่ใจว่าผมปิดเครื่องตัวเองด้วยความเหนื่อยอ่อนไปก่อนหรือระเบิดสิ้นเสียงไปก่อน คืนนั้นผมได้รับความกรุณาจากเต้นท์พันธมิตรกรุงเทพหน้าตึกบัญชาการ ๑ ให้อาศัยชาร์ตแบตเตอรี่ทั้งมือถือและกล้องถ่ายรูป ได้เสื่อพลาสติกให้รองนั่ง-เอนหลัง และอาศัยที่นั้นเป็นที่หลับนอน จริงๆ เรานั่งฟังเสียงระเบิดที่ดังผสานกับเสียงปราศรัยของแกนนำ รอเวลาว่าเมื่อไหร่เขาจะบุกเข้ามา กระทั่งผมผลอยหลับไปดังว่า

ตื่นเช้าผมลุกไปที่เต้นท์ “พันธมิตรสวิตเซอร์แลนด์” ของพี่แหม่มที่บินไกลมาจากสวิสมาปักหลักหน้าตึกไทยคู่ฟ้า ๑ เดือน (ลางานมาชุมนุมแบบไม่รับเงินเดือน) เพราะรับปากพี่แหม่มว่าจะไปกินเป็ดย่างที่พี่แหม่มหามาให้ รับปากไว้ตั้งแต่คืนก่อน แต่ด้วยความที่เหนื่อยและโดนแก๊สน้ำตารับตามตรงเหมือนหลายคนว่ากินไม่ลง

เป็ดย่างกับข้าวนึ่งไอน้ำร้อนๆ อร่อยนะครับ ร้านที่ซื้อมาหนังแห้งกรอบไม่มีมันแบบที่ชอบเลย แต่เหมือนว่าจะยังเหนื่อยอยู่อร่อยแต่ฝืดคอชอบกล ที่เวทีรายการข่าวเช้าของ “พี่ปองน้องเก๋” ยิ่งพาให้ช้ำในหนักขึ้นไปอีกกับความสูญเสียของเหตุการณ์ที่ผ่านมาหมาดๆ

บรรยากาศเวทีพันธมิตรในเช้าวันที่ ๘ นั้นหม่นมาก เต็มไปด้วยความโศกเศร้ากับการสูญเสียและบาดเจ็บของเพื่อนพันธมิตร ควรที่จะไม่เป็นไปอย่างปกติ แต่มีบางสิ่งบางอย่างที่ดำเนินไปอย่างเป็นปกติ คือ ภาพการช่วยทำความสะอาดพื้นที่ชุมนุม ช่วยกันปัดกวาดสถานที่ ช่วยกันยกถุงดำบรรจุขยะไปส่งรถขยะของ กทม. ที่เพิ่งเข้ามา วันนั้นรถขยะมาสายกว่าทุกวันเพราะต้องไปเก็บกวาดร่องรอยของเมื่อวาน

อาจจะเป็นมุมที่คนนอกไม่มีโอกาสได้เห็น สื่อไม่ได้หยิบไปพูดถึงนอกจากสอดส่องว่ามีข้อบกพร่องอยู่จุดไหนบ้างที่จะพยายามคุ้ยแคะเป็นข้อตำหนิ แต่สำหรับคนที่มาร่วมชุมนุมบ่อยครั้งหรือพักค้างภาพเหล่านี้เป็นสิ่งที่เห็นจนชินตา และเชื่อว่าหลายคนได้มีส่วนไปยกถุงขยะที่ไม่ใช่ของตัวเองเหล่านี้ไปทิ้งมาบ้างแล้ว

ผมนั่งฟังรายการต่างๆ ที่เวทีหน้าตึกไทยคู่ฟ้ากระทั่งเที่ยงกว่าก็ต้องออกไปทำธุระแถวป้อมพระสุเมรุ-สวนสันติชัยปราการ ใกล้กับที่ทำการเอเอสทีวีนั่นแหละครับ นัดพรรคพวกไว้ที่นั่น ตอนยยืนคอยที่สวนผมอดนึกขำตัวเองไม่ได้หากมองกลับไปจากวันนี้ วันนั้นนกตัวนึงบินผ่านหัวผมไป เงากระทบพื้นเคลื่อนไปตรงหน้าทำเอาผมเกือบสะดุ้ง ..นึกว่าเป็นระเบิดแก๊สน้ำตา มันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ครับ ก็โดนแก๊สน้ำตาบินผ่านหัว บินเฉียดๆ หลายลูกนี่นะ

คืนนั้นสาวสวยนางหนึ่งพาเดินเตร่ๆ ไปทั่วที่ชุมนุมทั้งมัฆวานและทำเนียบเป็นการระวังภัย เพราะเราไม่รู้ว่าเขาจะเล่นเราเมื่อไหร่และมีใครสวมรอยเล่นอะไรหรือเปล่า บรรยากาศใกล้ประตู ๕ ค่อนข้างคึกคักครับ มีรูปลุงจำลองและที่ลงชื่อเพื่อเรียกร้องให้ปล่อยตัวลุงจำลอง ถนนหน้าทำเนียบผู้คนเดินกันขวักไขว่ เชิงสะพานชมัยมรุเชษฐ์ให้ความรู้สึกเหมือนยึดทำเนียบวันแรก ที่คนนั่งกันเต็มเชิงสะพานฟังการปราศรัย

เลยเที่ยงคืนกลับไปประจำอยู่มัฆวานและกลับบ้านตอน ๖ โมงเช้า ด้วยความง่วงและมอมอย่างยิ่ง เพราะอยู่ชุดเดิมมาเป็นวันที่ ๔ แล้ว