ความจงรักภักดี ฉบับสุนทรเวช

ความจงรักภักดีต้องประจักษ์ด้วยการกระทำไม่ใช่ลมปากอวดอ้าง ใครที่อ้างตัวว่าเลือดสีน้ำเงินต้องเข้มข้นด้วยการกระทำอันแสดงออกชัดถึงความจงรักฯ ไม่ใช่เลือดสีน้ำเงินแบบเลือดกุ้งเลือดปู ที่ใสจนแทบไม่เห็นสี หรือ “น้ำเงิน” ประเภท “รับจ้างทั่วไป โทร ๐๒-๓๗๙-๒๑๑๒” รับจ้างเป็นนายกหุ่น รับจ้างจัดรายการทำอาหาร อย่างไม่รู้จักความละอาย ไม่รู้จักเกียรติยศสถานะนายกรัฐมนตรี แต่พูดคำออกตัวคำเป็นนายกรัฐมนตรีอย่างกับกลัวว่าคนไม่เชื่อไม่รู้ว่าเป็นนายกฯ หรือเป็นการย้ำกับตัวเองก็ไม่ทราบได้

เมื่อเช้านายสมัคร สุนทรเวช พล่ามผ่านจอผ่านรายการเห่าแต่เช้าช่อง “เพ็ญทีวี” เอาเรื่อง “ถนนราชดำเนิน” ที่เป็นทางเสด็จพระราชดำเนินของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ และพระบรมวงศานุวงศ์ อ้างอย่างสกปรกเพื่อยุยงให้คนเกลียดชังพันธมิตรที่ไปปักหลักอยู่บนถนนราชดำเนิน ตรงสะพานมัฆวานฯ

กิริยาอาการเหมือนเมื่อครั้ง ๖ ตุลา ๑๙ ที่นายสมัคร สุนทรเวช เป็นปากแรกที่เอ่ยความใส่ร้ายการแสดงละคร “แขวนคอ” ผ่านวิทยุยานเกราะ ไอ้สุนทรเวชตัวนี้แหละที่เป็นแนวหน้ายุให้คนฆ่ากันตาย

ชะรอยความเลวแต่ครั้งอดีตจะฝังติดในสันดาน เป็นพฤติกรรมทรามที่ยากสลัด

ทำทีเป็นถามหาความจงรักภักดีของคนอื่น อายไหม อายไหม ถ้าจะถามกลับบ้างว่าไอ้คนที่เป็นนายกหุ่นเชิด ที่ชอบอ้างว่าลูกพระยา (ทั้งที่ลูกพระยามีทั้งแผ่นดิน แต่ไม่เคยมีใครเอามาอวดอ้าง) เลือดสีน้ำเงินบ้าง ยกเครื่องราชบ้าง รู้จักอายบ้างไหม

อายไหม ที่ยอมตัวเอาภาพลักษณ์ความเป็นเลือดสีน้ำเงินเข้าแลก ปกป้องลบล้างให้คนที่มีข้อหา “ไม่จงรักภักดี” เพียงเพื่อให้ตัวเองได้ตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ซึ่งนี่เท่ากับ “เอาความจงรักภักดีไปแร่ขาย-แลกเปลี่ยน” ..รู้จักอายบ้างหรือเปล่า?

อายไหม ที่เข้าปกป้อง “จักรภพ เพ็ญแข” อย่างหัวปักหัวปำ จักรภพที่มีท่าทีซึ่งแสดงอย่างชัดเจนที่ไม่เพียงแค่หมิ่นสถาบันฯ แต่มีแนวคิดในการ “ล้มล้างสถาบันฯ” นายสมัคร สุนทรเวช ปัดความรับผิดชอบในการจัดการกับรัฐมนตรีที่จ้องล้มล้างสถาบันฯ ซ้ำยังออกตัวปกป้องว่า “อ่านแล้วทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ไม่เห็นมีอะไร” ครั้นถูกรุกหนักก็ปัดไปว่า “ให้ตำรวจดำเนินการ” นี่คือการแสดงออกของคนจงรักภักดีฯ ทั้งโดยตำแหน่งและลมปาก? รู้จักอายไหม ..อายเป็นหรือเปล่า?

อายไหม ที่ครั้งหนึ่งที่เป็นรัฐมนตรีกระทรวงหมาดไทย แทนที่จะแสดงความรับผิดชอบต่อกรณีระเบิดพลับพลาที่ประทับของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว แต่กลับแสดงออกด้วยคำพูดที่ต่ำทรามและไร้ความรับผิดชอบอย่างที่สุดว่า ““….ต่อไปถ้าใครต้องการจะให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ลาออก ก็ให้เอาระเบิดไปขว้าง ตูมออก….. ตูมออก” จงรักภักดีอย่างเลวทรามต่ำช้าที่สุดจนไม่รู้ว่าควรใช้คำไหนมาเปรียบเทียบ ..เคยสำนึกผิดและละอายบ้างหรือเปล่า?

ความจงรักภักดี “ฉบับสุนทรเวช” เป็นแต่เพียงการจงรักภักดีด้วยลมปาก ไม่เคยปรากฏด้วยการกระทำให้เห็นเป็นประจักษ์ จงรักภักดีที่เป็นไปเพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการฟาดฟัน ประหัสประหารทำร้ายคนอื่น และหาประโยชน์ใส่ตัว

จงรักภักดีแล้วได้เป็นรัฐมนตรีกระทรวงหมาดไทย จงรักภักดีแล้วได้เป็นนายกรัฐมนตรี เพราะจงรักภักดีแล้วได้ดิบได้ดี เพราะจงรักภักดีแล้วใช้ทำร้ายคนที่ตัวไม่ชอบได้ ความจงรักภักดีฉบับสุทรเวช เป็นความจงรักภักดีแบบ “มีมูลค่า” ซื้อขายแลกเปลี่ยนได้!!