หลังหมดกาแฟแก้วที่สอง กับความพยายามเตือนตัวเองอย่างมากที่จะไปเผลอเดินไปชงแก้วที่สาม สี่ ห้า ของวัน หลังหมอน ผ้าห่ม และผ้าเช็ดเท้าย้ายจากเครื่องซักผ้าไปอยู่ที่ราว ความสนใจผมกลับมาอยู่เรื่องการถ่ายภาพ protriat ที่ไม่ใช่ความหมายของการถ่ายภาพบุคคล หน้าชัด หลังเบลออย่างที่นิยมกัน หรืออะไรแนว ๆ นั้น เผอิญค้นเจอ “In Focus: National Geographic Greatest Portraits” และงานเนียน ๆ จากบล็อก Steve McCurry ช่างภาพ National Geographic ทำให้ความปรารถนาในเลนส์ตัวเล็กอย่าง Nikon Nikkor 50mm f/1.8 หรือ Nikon Nikkor 50mm f/1.4 เริ่มเข้มข้นขึ้นอีกรอบหลังสงบไประยะหนึ่ง สมัยก่อนที่หัดกล้องกับ Leica ของอาจารย์ โปรเฟซเซอร์ชาวดัทช์ ผมให้ความสนใจกับเลนส์ทางยาวและมาโครมากกว่าเลนส์สั้นเล็ก ๆ พอมาอยู่กับ Kit 18-105VR แรกทีเดียวก็พอใจอยู่ครับ แต่พออยู่ในห้องที่แสงต่ำ ๆ เริ่มรู้สึกถึงความปรารถนาต่อ “รูรับแสง” กว้าง ๆ เห็นคุณค่าของเลนส์เล็กขึ้นมาฉับพลัน เจ้าตัวเล็กผมสองตัวก่อนหน้า มัน f2.6 แสงน้อยๆ ไม่ค่อยมีปัญหาและผมคุ้นมือ
เสร็จจากงานบ้านและกาแฟ ก็มาทำความรู้จักกับกล้องตัวเองซ้ำอีกหลายรอบ กับอีกหลายเรื่องที่ไม่รู้ อย่าง WB ของกล้อง ในแสงต่ำ ๆ ผมมีเรื่องของสีภาพที่ต้องแก้ มีคำถามกับ ISO อยู่ค่อนข้างเยอะ ก่อนที่หลาน ๆ จะหลับกลางวันกันหมด จับมาเป็นแบบลองเรื่องแสงกันใหม่ ภาพก็ขาด ๆ เกิน ๆ อย่างที่เห็นนี่แหละ ถือว่าชมแมวก็แล้วกันนะครับ
ไอ้สองตัวพี่น้องสีดำกับสำลีระยะหลายเดือนที่ผ่านมาเริ่มขบเหลี่ยมและมีเรื่องกันบ่อย ๆ ความที่เป็นหนุ่มด้วยกันทั้งคู่ด้วยอย่างหนึ่ง อยู่ใกล้กันเดินผ่านกันไม่ค่อยได้ ชอบทำหูแหลมเอียงคอใส่กัน ช่วงหลังเพลาลงหน่อยแต่หันมาใช้วิชา “แมวลอบกัด” เป็นส่วนใหญ่ ไม่มีการต่อสู้กันซึ่ง ๆ หน้า มีแต่ลอบโจมตีทีเผลอ กลางวันบางทีก็สงบ และยังดีหน่อยที่พอห้ามพอปรามก็แยกย้าย คือยังฟังผมอยู่ แต่พอกลางคืนล้มตัวนอน เอาล่ะเริ่มมองตากันล่ะ ผมจะนอนก็นอนไม่เต็มตา ..ทั้งที่คอยแง๊ง ๆ กันอย่างนั้น เวลาหลับก็หลับใกล้กันทับกันอย่างที่เห็นครับ
ขอโทษด้วยจริง ๆ เพราะนับน้องเหมียวได้ 6 แล้วก็จำชื่อได้ 6 :
ขอโทษด้วยจริง ๆ เพราะนับน้องเหมียวได้ 6 แล้วก็จำชื่อได้ 6 : พ่ออ้วน แม่ต้อย สำลี สีดำ สำเนา แล้วก็ลูกวัว (ลงตัว) แต่สงสัยจะมีข้อผิดพลาด 3 ประการ
1. นับจำนวนผิด
2. จำชื่อผิด
3. ผิดทั้งข้อ 1 และ 2
รบกวนฝาก tags ป้ายชื่อน้องเหมียว หรือจะให้ดีขอ Family Tree Diagram เพิ่มด้วย จะได้ไม่พลาดอีก
แต่ก็ยังแอบอิจฉาอยู่ดี มีนังเล็ก ๆ ตั้งหลายตัว
@N-Meaw:
แมวเยอะสับสนได้ ไม่เป็นไรครับ
อ้วน+ต้อย = สำลี (อีก 1 ตายตอนคลอด) // พอสำลีเริ่มเดิน อ้วนหายไป
สีดำ+ต้อย = สำเนา (ถอดแบบสีดำมา) ลูกวัว (หรือ อาหลู ลายขาวดำ) มะขาม (น้ำตาลขาว อวบอ้วน) ลูกตาล (หรือนังแจ๋น น้ำตาลขาว ตัวเล็ก ตัวเมียตัวเดียวในครอก)
จะว่าน่าอิจฉาก็ไม่เชิงนะครับ เป็นภาระใหญ่เลยก็ว่าได้
Confirm น้องเหมียวทั้งเจ็ด(2 Generations)อีกที น้องลูกวัวสีขาวดำ อันนี้ชัดเจน แต่แม่ต้อย พี่สำลี น้องมะขาม และน้องลูกตาล ทั้งหมดโทนขาวน้ำตาลเนี่ยแยกไม่ออกจริงๆ ย้อนกลับไปดูเรื่องก่อนๆหน้านี้ก็ยังไม่แน่ใจว่าตัวไหนชื่ออะไร แต่สามารถแยกตามลักษณะเฉพาะตัวได้ดังนี้
1. หูสองข้างสีน้ำตาล
2. หูสองข้างและจมูกสีน้ำตาล
3. หูข้างนึงสีน้ำตาล อีกข้างนึงสีขาว
4. สีน้ำตาลอ่อน ๆ บอกไม่ถูกว่าตรงไหนสีน้ำตาลอ่อนบ้าง รู้แต่ว่าสีอ่อนนวล ๆ กว่าคนอื่น
ช่วยบอกอีกทีนะว่าชื่อะไร สำหรับ”สีดำ”กับ”สำเนา”อันนี้ยอมแพ้เพราะไม่รู้ว่าจะแยกยังงัย
รับรองว่าจากนี้ไปทักไม่มีผิดตัว(ยกเว้น”สีดำ”กับ“สำเนา” คงต้องทักพร้อม ๆ กัน)
@N-Meaw:
1. หูสองข้างสีน้ำตาล (จมูกขาว) = ลูกตาล
2. หูสองข้างและจมูกสีน้ำตาล (แต้ม) = แม่ต้อย
3. หูข้างนึงสีน้ำตาล อีกข้างนึงสีขาว = มะขาม
4. สีน้ำตาลอ่อน ๆ บอกไม่ถูกว่าตรงไหนสีน้ำตาลอ่อนบ้าง รู้แต่ว่าสีอ่อนนวล ๆ กว่าคนอื่น (หน้าผากเป็นลายเส้นๆ)= สำลี
ส่วนสีดำกับสำเนา สำเนาจะหน้าแบบแมวเด็กตัวเล็กกว่า ส่วนสีดำจะหน้าบาน ตัวหนา ๆ แบบแมวตัวผู้ที่โตเต็มที่
—————-
สำลี http://www.boringdays.net/wp-u....._thumb.jpg
มะขาม http://www.boringdays.net/wp-u.....june09.jpg
แม่ต้อย http://www.boringdays.net/wp-u.....june05.jpg
ตาล (ตัวเล็กขวา) http://www.boringdays.net/wp-u.....june08.jpg
———–
วันหลังจะทำ caption ให้ครับ
ขอบคุณมาก จำได้แล้ว(ยังยกเว้น”สีดำ”กับ”สำเนา”เหมือนเดิม กำลังพยายามอยู่)
เห็นเรื่องที่เขียนไว้เมื่อธันวาปีที่แล้ว นังเล็ก ๆ ทั้งสี่ ตัวกะเปี๊ยกเดียว เล็กว่าสำลีอย่างมาก กำลังน่ารักและซนสุดสุดเลย ครึ่งปีผ่านไปตัวโตเท่ากันเลย แมวยัดนุ่นหรือเปล่าเนี่ย โตดีจริง ๆ
@N-Meaw:
มันยัดปลาเข้าไปมื้อละหลายตัวน่ะครับ มันกินปลาจนพ่อมันแทบจะต้องกินน้ำปลาแล้วล่ะครับ
ตอนนี้กำลังกังวลอยู่ เหมือนว่าจะได้หลานเพิ่ม
วันหลังจะแยกแยะภาพให้นะครับระหว่างสำลีกับสีดำ
แม่ต้อยทำหมันแล้วนิ ลูกใคร??? ลูกตาลเหรอ มีลูกได้แล้วเหรอ
ขอ ขอ ขอ แต่ฝากเอาไว้ก่อน รอพี่เอ๋งอนุญาตก่อน
@N-Meaw:
ลูกตาล น่าจะนะ ไม่รู้ตัวไหนเป็นพ่อ
เรื่องขอแมวนี่.. แวะมาเยี่ยมเป็นระยะดีกว่าๆ แต่ถ้าอยากได้จริงๆ ผมมีที่แนะนำ
อยากได้น่ะจริง แต่เลี้ยงจริงคงไม่ได้ เมื่อไหร่เลี้ยงได้จริง ๆ จะขอคำแนะนำอีกที ตอนนี้ก็ได้แค่แอบชื่นชมแมวบ้านคนอื่นไปก่อน
ขอบคุณมากสำหรับสีดำกับสำเนา รู้แล้วว่ามีตรงไหนต่างกัน แต่ขอไม่บอกแล้วกันเดี่ยวพี่สีดำเค๊ามีเคือง แล้วลูกตาลจะคลอดประมาณเมื่อไหร่ ขอดูด้วยคนอยากเห็นเด็ก ๆ
@N-Meaw:
ลูกตาลคลอดตอนไหนยังไม่แน่ใจครับ แต่เหมือนมันเริ่มหาที่หาทางแล้ว
มีไรเรื่องแมวถามได้ครับ แถวนี้มีคนรักแมวเลี้ยงแมวอยู่หลายคน
อ้อ เสาว์-อาทิตย์หน้า (๑๗-๑๘) มีงานแมวที่เดอะมอลล์ บางกะป่ะ ชั้น ๔ MCC Hall ครับ
ตื่นเช้าทุกวันเลยนะครับ
ระวังตะกร้าผ้าดี ๆ นะ จากประสบการณ์การคลอดของน้องเหมียวที่บ้าน 2 ครอก ขนาดเตรียมกล่องไว้ให้พร้อมซักซ้อมอย่างดีแต่สุดท้ายก็เลือกตะกร้าผ้า คงเป็นผลด้านจิตใจมั๊งพอได้กลิ่นบรรดาเจ้าของแล้วคลอดได้อย่างสบายใจ
@N-Meaw:
เป็นไปได้ครับ สถานที่ที่เตรียมไว้คือที่เดิมที่แม่คลอดมันและมันอยู่ตอนที่ยังเดินไม่ได้ครับ น่าจะโอเค ขอบคุณสำหรับความห่วงใยและคำแนะนำครับ
สถานที่น่ะโอเคอย่างยิ่ง แต่ลูกตาลจะออกลูกเองเป็นหรือยังเล็กอยู่เลย สงสัยต้องช่วยเหมือนตอนแม่ต้อยคลอดสำลีแล้วมั๊ง ลูกตาลสู้ สู้
@N-Meaw:
คงมีปัญหาเหมือนตอนคราวแม่แหละ คลอดไม่เป็น คงต้องช่วย
ตอนนี้กินจุกินบ่อยจนน่ากลัว
กินเยอะ ๆ น่าจะดีนะ ลูกตาลจะได้มีแรงเยอะ ๆ ลูก ๆ จะได้ตัวอ้วนกลม
@N-Meaw:
แมวกินเยอะ ๆ เจ้าของหัวโตขึ้นๆ
อือ…..มม ถ้าอย่างนั้นเจ้าของ สู้ สู้ แล้วกัน (สู้เพื่อลูกหลาน)
@N-Meaw:
ฮ่าฮ่า ตื่นเช้าจัง ตื่นเช้าทุกวันเลย
ไปจ่ายตลาดก่อนนะครับ ตลาดวายปลาทูแมวจะหมด ช่วงนี้ซื้อปลาทูสดมานึ่งให้หลานกิน ปรากฎว่ากินกันหนักเหลือเกิน น่ากลัวมาก
พวกเราขอประกาศว่าจะหยุดสงครามกลางดึกสักระยะหนึ่ง
เพื่อเจ้าของจะได้นอนหลับเต็มตื่นและไม่วิงเวียน
และเพื่อพวกเราจะได้มีปลากินกันต่อไป
สำลี สีดำ แอนด์เดอะแกงค์