ก็เล่นสอนให้เจ้าอ้วนเลี้ยงต้อย ระยะยาวก็งี้แหละ

ซีนพ่อลูกชวนซึ้ง …. หรือฮาดี
น่ารักละกัน

ไม่ได้ตั้งใจ ตั้งปลุกไว้ก่อน ๖ โมงเช้า ตื่นมาอ้วนงัดมุ้งลวดหลังบ้านหนีออกไปแล้ว เห็นแต่มุ้งลวดกองอยู่บนพื้นแมวหาย ทีแรกคิดว่าอยู่บนหน้าต่างเรียกหาก็ไม่เจอ ไปหาที่รังแมวกับตึก ๖ ก็ไม่เจอ เวลาล่วงเลยไปจน ๖ โมงครึ่ง ไปเจอตัวในโรงเรียนอนุบาล ต้องรอออกมาพี่เข้าไปเอาไม่ได้ ตอนนั้นพยายามโทรหาเจ๊เพราะคิดว่าไปทางโน้นไม่ทันแล้ว ก็เจ๊มาขู่ว่ารถออก ๖ ครึ่งบ้าง ๖ สี่ห้าบ้าง ก็คิดว่าจะอาศัยเจ๊ไป เลยพยายามโทรหา แต่ไม่รับ

กลับมาบ้านพยายามโทรหาเจ๊ต่อ พักนึ่งอ้วนก็กรีดมุ้งลวดจะออกไป แล้วก็เกิดเรื่อง มือขวาพี่เหวอะหวะ เลือดนอง เจ็บชิบ แล้วเจ๊ก็โทรมาตอนนั้นพอดี มือขวาหยิบจับอะไรไม่ได้แล้วตอนนั้น มุ้งลวดก็เป็นรู ต้องอยู่ระวังแมว ต้องอยู่รอเรียกช่างมาเปลี่ยน ออกไปไหนไม่ได้ ออกไปได้ก็ไม่คิดว่าจะหยิบจับกล้องถ่ายรูปได้เหมือนปกติ

นิ้วก็ปวด กะบาลก็ปวด

นี่พี่ จะพรุ่งนี้ต่อไปอีกถึงไหน

รู้สึกว่าจะหลาย พรุ่งแล้วน่ะ

เบี้ยวตลอด ( คราวนี้ให้อภัย เพราะว่า เจ้ ผิดที่ไม่รับสาย )

วันนี้สำลีแอบออกไปเดินที่หน้าบ้านด้วยนะครับ เหมือนอยากจะชวนสีดำเล่นด้วย กำลังน่ารักน่าชัง เดินแบบขำ ๆ ไม่คล่องเป็นมือใหม่หัดเดิน

ขอบคุณนะครับพี่เบน

สีดำเหมือนจะเหงาแต่ไม่เหงาหรอก เดี๋ยวอยู่กับอ้วน เดี๋ยวอยยู่กับต้อย นิสียดีน่ารัก สีดำเล่นและดูแลเจ้าสำลีด้วย

เรื่องรับดัดสันดานนี่ขอผ่าน เป็นโชคดีมากกว่าที่เจ้าพวกนี้เป็นแบบนี้ อีกอย่างเรื่องเที่ยวนอกบ้านของอ้วนยังเป็นที่ปวดหัวของตายาย