แกงส้ม

เบื่อๆ เรื่องการเมืองครับ เห็นม็อบนรกป่วนกรุง (นปก.) แล้วก็เบื่อๆ โดยเฉพาะเห็นแต่ละคนที่เป็นคนใต้ประเภท “เศษๆ” พาลนึกเบื่ออาหารถุงไปซะเฉยๆ แกงใต้แถวที่ผมอยู่ก็อร่อยดีอยู่ครับ แต่ก็ไม่ถูกปาก เลยลงมือทำกับข้าวกินเองอีกรอบ (คราวก่อนก็แกงทิ) บ้านๆ ง่ายๆ “แกงส้มกุ้งกับลอกอ” 

ส่วนผสมไม่มีอะไรมากครับเครื่องแกงส้ม (ใต้ — ขนมาจากบ้าน) กุ้งตัวงามๆ (ตามกำลังกระเป๋า) ลอกอ (มะละกอ) ส้มนาว (มะนาว) เคยแกง (กะปิ) ลืมอะไรอีกมั๊ย? อ้อ..น้ำซาวข้าว

เอาเครื่องแกงผสมกับเคยแกงให้เข้ากันเป็นเนื้อเดียว ละลายกับน้ำซาวข้าว ตั้งไฟจนเดือด โยนลอกอที่หั่นเป็นชิ้นๆ ลงไป พอลอกอสุก ใส่กุ้ง ชั่วอึดใจเทน้ำส้มนาวที่บีบไว้แล้วลงไป รออีกสองอึดใจ ปิดไฟ ตักราดข้าวๆ ร้อนๆ หร่อยได้แรงอกครับ

กับข้าวใต้ต่างไปจากภาคอื่นตรงที่มันเผ็ดและเข้ม ไม่มีรสหวานปน (ใต้แท้ๆ นะครับเขาไม่ใส่น้ำตาลลงไป อาหารใต้จะเน้นไปทางรสเค็ม) แกงส้มนี่ดูหน้าดูตาก็คงทราบนะครับว่าเผ็ดใช่ย่อย ผมไม่ทราบว่าคนกรุงหน้าไหนทะลึ่งเรียกแกงส้มใต้ว่า “แกงเหลือง” อย่าเรียกไปเทียวครับ ไปภาคใต้แล้วสั่งแกงเหลืองคนไม่รู้จัก ลองแวะไปแถวตลาดบางกะปิดูนะครับแล้วมองหาเครื่องแกงเหลือง หามีไม่ครับ ถ้าชำเลืองแล้วเห็น “เครื่องแกงส้มใต้” อันนั้นแหละใช่ครับ

ไอ้ที่ไพล่ไปเรียก “แกงเหลือง” คงเพราะมันมี “ขมิ้น” อยู่นั่นแหละครับ

เรื่องทะลึ่งไปเรียกชื่อให้ผิดเพี้ยนนี่ยกให้ล่ะครับ เกาะหนึ่งที่เมืองตรัง ชาวบ้านเขาเรียก “เกาะหมู” พวกก็ว่าไม่เพราะ เล่นแร่แปลชื่อเป็น “เกาะสุกร” เสียฉิบ ตัวอย่างให้ยกมีอีกเยอะครับ

แถมคำใต้ให้หนึ่งคำ “ลอกอ” นอกจากหมายถึง “มะละกอ” แล้วยังหมายถึง “เปล่าๆ ไม่มีแก่นสารอะไร” หรือ คำใต้ใช้คำว่า “ไม่สาไหร” บ่อยที่ใช้เป็นคำว่าคำตำหนิ อย่าง เช่น  ณัฐวุฒิ (ใสยเกื้อ) มันลอกอ ใช้ลอยๆ ระหว่างสนทนาก็ได้ครับ