สันดานคนขายชาติ

23 May 2008 - 23:22

ความเดิมตั้งแค่ครั้งทำร้ายชาติและคนไทยทั้งประเทศด้วยการขนเงินไทยไปให้ฝรั่งมันโจมตีค่าเงิน รวมหัวกันหาประโยชน์บนความทุกข์ยากของคนทั้งแผ่นดิน ยามนั้นผมเพิ่งเข้าเรียนมหาวิทยาลัยได้เพียงค่อนทางก็เกิดวิกฤติเศรษฐกิจ “ต้มยำกุ้ง” หลายคนที่กำลังจะจบจากมหาวิทยาลัยปรับทุกข์กันว่า “หมดหวัง” จบออกไปก็ไม่มีงานทำ คนถูกให้ออกจากงานกันทั้งเมือง

ความทุกข์ในยามนั้นแสนสาหัสมาก คนล้มละลายเกินจะนับจำนวน คนตกงานอีกไม่ถ้วน บางคนแค่พอเริ่มจะตั้งตัวได้กลับแทบสิ้นเนื้อประดาตัว ใครมีอะไรติดบ้านติดเรือนขนออกมาเร่ขาย จนเกิดปรากฎการณ์ “เปิดท้ายขายของ” ทั่วทุกจังหวัด เหนือจรดใต้ ตั้งแต่เชียงรายจดยะลา ใครมีอะไรนิดอะไรหน่อยก็เอามาขาย พนักงานธนาคาร คนจบปริญญาโทถูกให้ออกต้องมาขายแซนด์วิชเลี้ยงชีพ ที่ไม่ถูกให้ออกก็ถูกลดเงินเดือน จนแทบไม่รู้จะเป็นอยู่กันอย่างไร

บ้านเมืองอยู่ในความืดมนและห้วงทุกข์ เจ็บปวดกันแทบถ้วนหน้า แต่คนได้ประโยชน์จากการโจมตีค่าเงินยิ้มร่า ทั้งตัวทั้งธุรกิจไม่ได้รับผลกระทบ ซ้ำใช้เงินสกปรกนั่นเป็นทุนรอนทางการเมือง

อ้างว่าเป็นอัศวินมากอบกู้วิกฤติเศรษฐกิจ ทั้งที่ไอ้ความ “ริยำ” นั่นทำมาด้วยน้ำมือตัวเอง!!

คนไทยในภาวะไร้ทางออก เห็นอัศวินหน้าสี่เหลี่ยมนุ่งผ้าขาวม้าผูกเนคไทมา ก็โอบอุ้มบูชาเป็นความหวัง หลับหูหลับปกป้องทั้งที่มันมีคดี “ซุกหุ้น” ติดตัว ผู้ใหญ่ในบ้านเมืองหูตามืดบอดยกย่องเป็น “อัศวินควายดำ” ช่วยเหลือกันจนเป็นบ้าเป็นหลัง ไม่ระแวดระวังว่าลูกเสือลูกจระเข้

คนโกงอย่างไรก็คือคนโกง ไม่มีคนดีคนตรงที่ไหนเขาซุกหุ้น ซุกเพราะไม่ซื่อ ซุกเพราะสันดานคด คดในข้องอในกระดูก ไม่มีหรอกประเภท “บกพร่องโดยสุจริต” และไม่มีผู้นำหน้าไหนหรอกที่จะโยนไปว่า “เมียดำเนินการ” ตัวไม่รู้ไม่เห็น นอนร่วมเตียงร่วมทิ่มตำแต่เรื่องระยำเสือกอ้างไม่รู้ หลบชายกระโปรงเมีย นี่คือผู้ชาย นี่คือผู้นำ?

คนมัน “ขายชาติโดนสันดาน” ถึงอย่างไรมันก็ไม่ทิ้ง

หะแรกโปรยเงินหลวง หว่านซื้อใจซื้อเสียง “เอื้ออาทร” สารพัดรูปแบบ พอจ้างศาลรัฐธรรมนูญล้มคดีเสร็จก็ฮึกเหิมในอำนาจ สันดานแท้ๆ เริ่มปรากฏ ทั้งกิน ทั้งโกย ทั้งกอบ มูมมามตะกรามตะกละ แล้วโยนเศษเงินหลวงเป็นระยะๆ ให้ชาวบ้านหลงใหล ทำตัวเหมือน “เหี้ยติดปีก” ไม่ยี่หระ “ดิน-ฟ้า”

แปลงรัฐวิสาหกิจ “ปั๊มสามทหาร” ปตท. เป็นสมบัติตัวบังหน้าด้วยชื่อคนอื่น งาบกำไรมหาศาลเข้ากระเป๋ายามน้ำมันขึ้นราคา ขณะที่คนทั้งประเทศ “น้ำลายขมคอแห้งเกรียม”

ไปเจรจาการค้าต่างประเทศหนีบดาวเทียมตัวเองไปขาย เอา “ภารกิจชาติ” บังหน้าทำการค้าธุรกิจตัว เจรจาอินเดียก็ดาวเทียม ซ้ำยังริยำหนักข้อเอาชีวิตชาวไร่หอม-กระเทียมไปแลกให้จีนเลื่อนวงโคจร ยิ่งเลวหนักสาหัสสากันออกเงินกู้ดอกเบี้ยถูกให้พม่ามาซื้อเครื่องมือตัวเอง และผลักภาระส่วนต่างดอกเบี้ยให้คนทั้งชาติรับ

ก่อนถูกอัปเปหิ กำเริบสืบสานขนาดจะตั้งเขตปกครองพิเศษที่ตัวจะเป็นประธานมีอำนาจสิทธิ์ขาดสูงสุดบนอาณาจักรสุวรรณภูมิ คนจับได้มันยึกยักโยกย้ายลงใต้ไปเพชรบุรี

วันหนึ่งบอกพาครอบครัวไปพักผ่อนเป็นการส่วนตัวที่สิงคโปร์ กลับมาประกาศ “ขายชินขายชาติ” ให้เทมาเส็ก อ้างลูกมันทำ ไอ้ลูกขี้เมาโตแล้วตัดสินใจเอง อยากให้พ่อทำการเมืองอย่างสบายใจ แต่ไอ้พ่อตัวจัญไรมันแก้กฎหมายช่วยลูกขายชาติได้โดยสะดวก?!!

เรื่องแก้กฏหมายเพื่อประโยชน์ตัวเองครั้งนั้นไม่ใช่ครั้งแรก ก่อนนั้นเคยออกกฎหมายสรรพสามิตมือถือให้ตัวต้องจ่ายให้รัฐน้อยลง เรื่องแก้กฏหมายมันจิ๊บๆ ครับ ความระยำประเภทที่คนไทยทั้งประเทศต้องทำงานวันที่ ๓๑ ธันวาเพื่อให้เมียมันโอนที่ดินรัชดาถูกลงร้อยล้านมันยังเคยทำมาแล้ว มีมากกว่านี้อีกมากต่อมาก

ยังจำได้ไหมสารพัดโครงการเม็กกะโปรเจ็คที่มันไปชวนต่างชาติมา ทั้งรัสเซียทั้งฝรั่งเศส ไอ้เหลี่ยมมันว่าอยากได้โครงการไหน ตรงไหนเชิญเลย มีเงินมาลงทุนช่วยมันสร้างภาพได้เป็นพอ

ปีกว่าๆ หลังถูกขับไล่ไสส่ง “สันดานความขายชาติ” ของมันคงเส้นคงวาไม่เคยเปลี่ยน ทั้งที่เป็นผู้ต้องหาอาญาแผ่นดินแต่ไม่อาจหยุดความคิดขายชาติของมันได้ ไม่กี่วันก่อนหน้านี้ไปไปชวนแขกอาหรับมาแย่งคนไทยทำนา แค่ทุกวันนี้เจ้าสัวแย่งหวาดซื้อที่ชาวนาประเทศนี้ยังทุกข์ไม่พอ นี่ริชวนแขกมาปล้นบ้านอีก พาแขกมาแย่งชาวนาทำนาฆ่าฐานเสียงแบบเลือดเย็นและจะบีบคอให้คนไทยตายในอนาคต จะนึกถึงไหมว่า “ประเทศกสิกรรม” ที่ทำนามาพันกว่าปี “ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว” วันหนึ่งต้อง “ชื้อข้าวจากแขกกิน” น้ำมันก็พึ่งแขก ข้าวก็พึ่งแขกอีกไม่ตายหนนั้นก็ไม่รู้จะตายหนไหน

เรื่องพาแขกมันไม่หยุดแค่เรื่องนา แต่มันทะลึ่งจะยกทะเลกับแผ่นดินให้แขก บอกแขกจะให้สตังค์มาศึกษา “แลนด์บริดจ์” ๒๐๐ ล้าน ศึกษาเสร็จก็ยกให้แขกทำ ลงทุนอีกแสนล้าน มีมันเป็นหุ้นส่วนลับๆ อยู่ข้างหลัง  ยกทะเลเฉียดพันไร่ให้แขก เอาชีวิตชาวประมงพื้นบ้านหลายหมื่นครัวเรือนไปเป็น “แพะ” ให้แขกทำ “นูรี” ความฉิบหายกับสิ่งแวดล้อมอีกไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่

ยังไม่หมดครับ ก็จับมือกับแขกอีกนั่นแหละจะเช่าเกาะกงของกัมพูชา จะลงทุนขุดเจาะน้ำมัน คิดง่ายๆ ก็เรื่องของเขาเราไม่น่าจะเกี่ยว แต่มันดันมาเกี่ยวที่เอาพื้นที่รอบพระวิหารของประเทศไปแลกนี่สิ อันนี้อย่างระยำ ซ้ำร้ายมีหมาตาเหล่ทุนหลวงคอยรับใช้แผล็บๆ ครบถ้วนทุกความประสงค์ การขายชาติก็เสร็จสมตามความมุ่งหมายไม่ติดขัด

ไล่ๆ ไปไอ้คนจังไรนี่ขายชาติหนักหนาสาหัสกว่าใครในประวัติศาสตร์ ไอ้ที่จะไปยกตัวเป็น “พระเจ้าตาก” นั่นน่ะอย่าเลย พระเจ้าตากท่านกู้ชาติ ส่วนไอ้เหลี่ยมนั้นถ้าเทียบต้องเทียบกับ “พระยาจักรี” ที่เปิดเมืองให้พม่า เพราะ “ขายชาติ” เหมือนกัน แต่พระยาฯ ท่านคงไม่สู้เพราะไอ้เหลี่ยมระยำหมากว่าหลายแสนตำลึงทอง

คือขายชาติโดยกำเนิด โดยสายเลือด เซลล์ประสาทุกเซลล์ในสมองปล่อยกระแสไฟฟ้าและสารเคมีแปลบปลาบๆ ว่า “ขายชาติ-ขายชาติ” ทุกมิลลิวินาที!!!

ความเดิมประเด็นใกล้เคียงกัน

• จตุคามไม่เคยทำให้ใครฉิบหาย (1.000)
• เลือกตั้ง..เลือกอะไร (1.000)
• คนใต้ก็กินหญ้าเป็นนะเฟ่ย (1.000)
• วันนี้คุณจ่ายค่าน้ำมันบวกดอกเบี้ย (1.000)
• ได้เวลาล้างบางแล้วหรือยัง (1.000)
• เหลี่ยมเผยผู้มีบารมีนอกรัฐธรรมนูญ (RANDOM - 0.500)

n/e ป้าย: ไอ้เหลี่ยม    หมวด: ทัศนะ    Print