ไอ้เหี้ยเตี้ย นายกฯ คนที่ ๒๑

แต่เล็กมาเราแทบจะทุกคนถูกสอนให้เคารพนับถือผู้ใหญ่ ผู้มีอวุโส โดยเหตุผลที่ไม่ใช่เพราะมีอายุมากกว่าเพียงอย่างเดียว พอโตขึ้นมาก้าวย่าง คิดได้ คิดเองเป็น เราเห็นโลกและรู้จักในสิ่งที่ต่างไป ผู้หลักผู่ใหญ่โดยส่วนหนึ่งไม่ใช่สิ่งควรแก่การเคารพ เพียงแต่มันเกิดก่อนเท่านั้นเอง

เพียงเพราะมันเกิดก่อนและระยำไม่หยุดหย่อนก็เท่านั้น เหตุนี้จึงโปรยหัวโดยคำอันไม่สุภาพพอ ผิดจากวิสัยและข้อระวังปกติ ที่จะไม่ประสงค์ให้มีภาษาสัตว์เลื้อยครานอันเป็นภาษากลางของกรุงเทพฯ และหัวเมืองใหญ่ยุคใหม่

และไม่ใช่เพราะไม่รู้เด็กไม่รู้ผู้ใหญ่ แต่ไม่มีคำใดอันเหมาะควรแล้วจริง ๆ ประการหนึ่ง ตัวมันเองก็เคยขานนามพวกผมโดยคำระดับเดียวกันนี้มาก่อนเมื่อคราวเหตุการณ์ ๗ ตุลา

คน ไม่ว่าจะเทือกเถาเหล่าเชื้อชาติชนใด เกิดแผ่นดินไหนควรรู้ค่ารู้คุณแผ่นดินนั้น อย่างน้อยที่สุดแค่ได้ทำกินอย่างปรกติสุขก็ควรรู้ทดแทน แต่บางตัวบางตนบางชาติตระกูลมันไม่รู้คิดอย่างนั้น ความโลภมากอยากได้ใคร่มี มีไม่รู้สิ้นสุด ตัณหาเมื่อชราวัยไม่รู้ระงับไม่รู้จักพอ ตักตวงผลประโยชน์ของคนทั้งชาติทั้งแผ่นดินไปเป็นของมัน จะตักตวงล้วงควักอดีต ส.ส. สาว ด้วยมือเหี่ยวกุดนั้นเรื่องเงี่ยนส่วนตัว ไม่ว่า ไม่ใช่ธุระ แต่เงินงบประมาณและอำนาจการเมืองเป็นของประชาชนทั้งปวง ไม่ใช่ของ “ครอบครัวเตี้ยสั้น” ไม่ใช่ของมัน ไม่ใช่ของมัน

เติบโตทางการเมืองก็ด้วยเขียนเช็คเด้งซื้อพรรค จากนั้นตักตวงผลประโยชน์ประชาชนเข้าตัวเข้าครอบครัว ปล้นเอางบประมาณของคนทั้งชาติไปท้องถิ่นตัวเอง ไปหาเสียงไปรับประทาน ทำหอชมเมืองรูปร่างประหลาดแล้วเอาชื่อมันชื่อเมียมาตั้งยังกับมันออกตังค์สร้างเอง สร้างโรงเรียนก็แดกหลายชั้นหลายซ้อนแล้วก็แปะชื่อแม่มเชื่อเมีย แตกกิ่งงอกหน่อเตี้ยสั้นมายึดครองที่นั่งในสภาฯ ยังกับว่าเป็นที่นั่งหลังจักรเย็บผ้าที่ตกทอดสู่กันได้

กระนั้น คนหากรู้ผิดชอบชั่วดี มีความรู้ละอายกับตัว ทั้งด้วยฐานะที่ประกอบด้วยเกียรติอย่างอดีตนายกรัฐมนตรี พึงรู้สิ่งไหนควรสิ่งไหนไม่ควร เมื่อทำผิดก็ควรรู้รับอย่างผู้ใหญ่ทั้งอายุและอดีตฐานะพึงกระทำ เมื่อศาลสั่งยุบพรรคและตัดสิทธิทางการเมืองย่อมต้องรู้ว่าโดยประสงค์ของกฎหมายหาได้จำกัดอยู่เพียงแต่สิทธิการเลือกตั้ง พึงรู้โดยตัวว่าควรปลีกไปเสียจากการเมืองทั้งปวง ไม่ยุ่งเกี่ยวข้องแวะ เมื่อสิ้นกำหนดค่อยกลับมา เช่นนั้นดี ๆ ชั่ว ๆ ก็ยังพอให้ค่าได้

นี่อะไร ตัวทำไม่ได้ก็ชักใยเบื้องหลัง ส่ง “เอี๊ยตัวน้อง” มาเป็นฉากบังหน้า แล้วเคลื่อนไหวไหลเลื้อยอยู่ข้างหลัง คอยแทะโลมล้วงควักอำนาจและเงินงบประมาณในกระทรวง

วันดีคืนดีไม่ได้ดังใจก็ออกมาเรื้อน เคลื่อนไหวคึก ๆ นัดแดกโน่นแดกนี่ยังกับขาดความอบอุ่นกินข้าวกับครอบครัวตัวเองไม่ได้ กระสันต์เงี่ยนเสี้ยนจะแก้รัฐธรรมนูญทั้งที่ไม่เป็นประโยชน์อะไรต่อประชาชน ต่อแผ่นดินแม้น้อยนิด แล้วก็ส่ง “อดีตรัฐมนตรีไข่เกลียว” ออกมาพ่นน้ำคัดหลั่งปนแบคทีเรีย ..สันดาน

พฤติกรรมพฤติการณ์ของไอ้นักกินหูฉลามทั้งที่ไม่มีสิทธิจะมาเอี่ยว-เกี่ยว เช่นนี้ ภาษาปากชาวบ้านเขาเรียก.. เสือก! เสือก! เสือก!

เออ.. ถ้าผมเป็นฉลาม ผมจะไปตายในน้ำลึก ไม่ยอมให้ครีบมาเข้าปากโสโครกไอ้เตี้ยนี่

เตี้ย.. ใจสั้น ใจแคบ ใจต่ำ ใจสัตว์!! เมื่อไหร่เราจะกำจัดไอ้คนจำพวกนี้พ้นแผ่นดินเสียที โคตรเหง้าเหล่าตระกูลมันมาจากไหนก็ถีบส่งไปที่นั่น ถ้าเทือกเถาเหล่าโคตรมันเกิดแผ่นดินนี้ก็เผาเสียให้เป็นอากาศธาตุ อย่าให้ความอุจาดแปดเปื้อนแผ่นดิน

พูดถึงแก้รัฐธรรมนูญ ประโยคหลักประโยคหนึ่งที่เสื้อแดงสมุนเหลี่ยมมักยกมาอ้างเสมอ ๆ คือ ถ้อยสัญญาก่อนลงมติรับร่างรัฐธรรมนูญที่ว่า “รับไปก่อนค่อยแก้ทีหลัง” ทำให้หลายฝ่ายอึกอักพูดไม่ออกบอกไม่ถูก ผมเคยเปรย ๆ กับคนใกล้ชิดว่า “มึงไม่ได้โหวตรับ มึงไม่มีสิทธิ” ก็ในเมื่อพวกมันไม่โหวตรับจนเป็นสีแดงเถือกทั้งอีสาน-เหนือ วันนี้มีสิทธิอะไรมาทะลึ่งอ้างจะขอแก้ไม่ทราบ? ก็มันสละสิ้นนั้นไปตั้งแต่ต้น!

ขออภัยที่ภาษาในสองโพสต์หลังต่อเนื่องกันดุร้อน ทั้งนี้ไม่ใช่อารมณ์หรือความกราดเกรี้ยวขุ่นเคือง เพียงแต่อยากพูดอะไรตรง ๆ บ้าง แม้ไม่สุภาพอย่างที่ควรแต่ตรองมาครบถ้วนรอบคอบแล้ว ประเทศเราที่มีปัญหาอย่างวันนี้ส่วนหนึ่งเพราะเราอ้อมแอ้ม ๆ ไม่ยอมพูดอะไรอย่างที่ “ถูก-ตรง” คุณว่าไหม

หมายเหตุ: ภาพประกอบโดยพี่น้อง “คน-มี-นอ”